Malcolm McDowell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Malcolm McDowell
Ilustracja
Malcolm McDowell w 2007 roku
Imię i nazwisko Malcolm John Taylor
Data i miejsce urodzenia 13 czerwca 1943
Horsforth, West Yorkshire, Anglia
Zawód aktor, producent
Współmałżonek Margot Bennett
(1975–1980; rozwód)
Mary Steenburgen
(1980–1990; rozwód)
Kelley Kuhr
(od 1991)
Lata aktywności od 1964

Malcolm McDowell, właściwie Malcolm John Taylor[1] (ur. 13 czerwca 1943 w Horsforth[2][3]) – brytyjski aktor i producent filmowy i telewizyjny[4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Horsforth[5][6][7] (niektóre źródła podają Leeds[8][9][10]) w hrabstwie ceremonialnym West Yorkshire jako drugie z trójki dzieci Edny (z domu McDowell), hotelarza, i Charlesa Taylora, publicysty. Miał dwie siostry: starszą Glorię i młodszą Judy. Wychowywał się w Yorkshire[11][12][13].

Jego rodzina przeniosła się później do Bridlington, gdzie jego ojciec stacjonował w pobliskim RAF Carnaby z Royal Air Force. Dorastał w Liverpoolu i pracował w fabryce orzechów Planters w Aintree, a także w pubie ojca w Burscoughw Lancashire. Stał się wielkim fanem drużyny piłkarskiej Premier League z Liverpoolu i spędził większość swojego dzieciństwa na Kopie. Po ukończeniu Cannock House School w Cannock[14], studiował aktorstwo w London Academy of Music and Dramatic Art (LAMDA)[15][16]. Sprzedał kawę wokół Yorkshire[17], zanim w latach 60. dołączył do Royal Shakespeare Company.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W 1967 zadebiutował na dużym ekranie w pierwszym pełnometrażowym filmie Kena Loacha Czekając na życie (Poor Cow). Po przeprowadzce do Nowego Jorku, poznał reżysera Lindsaya Andersona i zagrał rolę zbuntowanego ucznia szkoły z internatem Micka Travisa w jego filmach uważanych za trylogię: Jeżeli... (if..., 1968), Szczęśliwy człowiek (O Lucky Man!, 1973) i Szpital Britannia (Britannia Hospital, 1982). Wystąpił także w produkcji teatralnej reżyserowanej przez Andersona na scenie off-Broadwayu Miłość i gniew (Look Back in Anger), a rolę wściekłego młodego Jimmy’ego Portera zagrał ponownie w roku 1980 w wersji filmowej. Międzynarodową sławę przyniosła mu rola Aleksa DeLarge'a w kubrickowskiej ekranizacji Mechanicznej pomarańczy (1971). Stał się jednym z najmroczniejszych aktorów europejskich, który wciąż potrafił zaskakiwać, z zwieńczeniem jego największych ról w latach 70. była postać Kaliguli w półpornograficznym dramacie historycznym Tinto Brassa Kaligula (1979), który nawet w czasach powszechnego libertynizmu wciąż może szokować.

Lata 80. i 90. to bardzo słaby okres jego kariery. Był obsadzany w B-klasowym kinie, czego najlepszym przykładem była rola Lorda Talona w filmie wydanym na rynku wideo Cyborg 3 (1994), a także występował w produkcjach telewizyjnych, m.in. w sitcomie CBS Perła (1996–97).

Jego triumfalny powrót na duże ekrany związany był z udziałem w komediodramacie Hugh Hudsona Pierwsze oczarowanie (1999), filmie sensacyjnym rozgrywającym się w londyńskim światku przestępczym w latach 70. Gangster numer jeden (2000) oraz dramacie Roberta Altmana The Company (2003). Rola w filmie Mike’a Hodgesa Odpoczniesz po śmierci (2004), gdzie McDowell wciela się w postać Boada, inkarnującego zło w postaci najczystszej i przez to przerażającej, przywołuje postać Aleksa DeLarge'a, która trwale naznaczyła karierę aktorską artysty. W filmie W doborowym towarzystwie (2004) zagrał tajemniczego szefa międzynarodowego koncernu, Teddy’ego K.

Zebrał pozytywne recenzje za rolę doktora Samuela Loomisa w remakeu i sequelu filmu Roba Zombie Halloween (2007), a krytycy okrzyknęli go aktorem stworzonym do tej roli. Zagrał też w Księdze Ocalenia (2010) jako Lombardi i pojawił się w roli lokaja oscarowym Artyście (2011).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

21 kwietnia 1975 ożenił się z publicystką Margot Bennett, z którą po pięciu latach 15 września 1980 się rozwiódł. 29 września 1980 poślubił aktorkę Mary Steenburgen, z którą ma córkę Lilly Amandę (ur. 21 stycznia 1981) i syna Charlesa (ur. 10 lipca 1983). Jednak 1 października 1990 doszło do rozwodu. 12 listopada 1991 ożenił się z Kelley Kuhr. Mają trzech synów: Becketta Taylora (ur. 29 stycznia 2004), Finniana Andersona (ur. 23 grudnia 2006) i Seamusa Hudsona (ur. 7 stycznia 2009).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Malcolm McDowell (ang.). Listal. [dostęp 2016-11-23].
  2. Malcolm McDowell (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2016-11-23].
  3. Malcolm McDowell (port.). AdoroCinema. [dostęp 2016-11-23].
  4. Malcolm McDowell (ang.). AllMovie. [dostęp 2016-11-23].
  5. Malcolm McDowell - Bio, Facts, Family (ang.). Famous Birthdays. [dostęp 2016-11-23].
  6. Malcolm McDowell - Sztárlexikon (węg.). Starity.hu. [dostęp 2016-11-23].
  7. Malcolm McDowell (hiszp.). SensaCine.com. [dostęp 2016-11-23].
  8. Malcolm McDowell Actor, Director (ang.). TVGuide.com. [dostęp 2016-11-23].
  9. Malcolm McDowell (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-11-23].
  10. Malcolm McDowell Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2016-11-23].
  11. It's about time! Movie veteran Malcolm McDowell finally awarded a star on the Hollywood Walk of Fame (ang.). Daily Mail. [dostęp 2016-11-23].
  12. Malcolm McDowell Biography (1943-) (ang.). Filmreference.com. [dostęp 2016-11-23].
  13. Suzie MacKenzie (2004-04-24): What if (ang.). The Guardian. [dostęp 2016-11-23].
  14. Malcolm McDowell - Actor (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2016-11-23].
  15. Malcolm McDowell (wł.). MYmovies. [dostęp 2016-11-23].
  16. One on One with Malcolm McDowell (ang.). HoboTrashcan. [dostęp 2016-11-23].
  17. Malcolm McDowell (ang.). TCM Movie Database. [dostęp 2016-11-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]