Malin (obwód żytomierski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Malin
Малин
Ilustracja
Malin, dworzec kolejowy
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 żytomierski

Rejon

korosteński

Data założenia

891

Prawa miejskie

20 października 1938

Burmistrz

Olexander Sitailo

Powierzchnia

60,92 km²

Wysokość

159 m n.p.m.

Populacja (2022)
• liczba ludności
• gęstość


25 172 (01.01.2022)
420 os./km²

Nr kierunkowy

+380 4133

Kod pocztowy

11600

Położenie na mapie obwodu żytomierskiego
Mapa konturowa obwodu żytomierskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Malin”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry znajduje się punkt z opisem „Malin”
Ziemia50°46′08″N 29°16′12″E/50,768889 29,270000
Strona internetowa

Malin (ukr. Малин, trb. Małyn) – miasto na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim, dawna siedziba rejonu malińskiego. Liczy 25,1 tys. mieszkańców.

Ośrodek przemysłu spożywczego, kamieniołom oraz drzewno-celulozowego. Największy ośrodek przemysłowy w promieniu 10 km. Z miastem związana jest Nina Sosnina i Yanait Ben-Zvi - izraelski nauczyciel i pisarz.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W I Rzeczypospolitej Malin przynależał administracyjnie do województwa kijowskiego.

W 1793 został zajęty przez Imperium Rosyjskie w II rozbiorze Polski.

Pod zaborami siedziba gminy Malin(inne języki) w powiecie radomyskim w guberni kijowskiej.

W czasie bitwy pod Malinem w 1920 roku zginął Stanisław Wilhelm Radziwiłł.

20 października 1938 r. miasteczko Malin otrzymało status miasta (prawa miejskie)[1].12 listopada 1943 r. Malin został wyzwolony przez napierające wojska radzieckie. W grudniu 1943 r. jedna niemiecka grupa rozpoczęła ofensywę z rejonu czerniachowskiego do Malina, druga rozpoczęła ofensywę z rejonu Korostenia do Malina, a następnie do Kijowa, ale nie udało im się przedrzeć przez oddziały bojowe sił 1 Frontu Ukraińskiego, którzy przenieśli się do obrony[2][3].

W 1989 liczyła 29 572 mieszkańców[4]. W mieście znajdowały się fabryka mebli(inne języki), fabryka odzieży i inne[5].

W 2013 liczyła 26 934 mieszkańców[6].

Zabytki i atrakcje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. x, Малин // Большой энциклопедический словарь (в 2-х тт.). / редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. том 1. М., "Советская энциклопедия", 1991. стр.754, [b.r.].
  2. x, Historia Wielkiej Wojny Ojczyźnianej Związku Radzieckiego, 1941-1945 (w sześciu tomach). / Rare Books, PN Pospelov i in., Tom 3. M., Voenizdat, 1961. s.341-342, [b.r.].
  3. x, Wielka Wojna Ojczyźniana Związku Radzieckiego. Krótka historia. 2 ed., Rev. i dodatkowe. M., Military Publishing, 1970. s.270, [b.r.].
  4. Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
  5. Малин // Большой энциклопедический словарь (в 2-х тт.). / редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. том 1. М., "Советская энциклопедия", 1991. стр.754
  6. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року. Державна служба статистики України, 2013. [dostęp 2023-09-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-21)]. (ukr.).
  7. a b Малин музей - Szukaj w Google, www.google.pl [dostęp 2018-03-22] (pol.).
  8. Ніна Сосніна | Інформаційний портал Малин Інформ, malininform.com [dostęp 2018-03-22] [zarchiwizowane z adresu 2018-03-23] (ukr.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]