Mana Iwabuchi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mana Iwabuchi
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 18 marca 1993
Tokio, Japonia
Wzrost 155 cm
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub INAC Kobe
Numer w klubie 28
Kariera juniorska
Lata Klub
2001–2004 Sekimae SC
2005–2007 NTV Menina
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2007–2012 NTV Bereza 64 (30)
2013–2014 TSG 1899 Hoffenheim 30 (10)
2014–2017 Bayern Monachium 24 (5)
2017– INAC Kobe
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2010-  Japonia 38 (9)
  1. Aktualne na: 16 października 2017.
  2. Aktualne na: 16 października 2017.
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Japonia
Igrzyska olimpijskie
srebro Londyn 2012 piłka nożna
(turniej kobiet)
Mistrzostwa świata
Złoto Niemcy 2011
Srebro Kanada 2015

Mana Iwabuchi (jap. 岩渕真奈 Iwabuchi Mana, ur. 18 marca 1993 w Tokio)japońska piłkarka grająca na pozycji napastnika w INAC Kobe.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Piłkę nożną zaczęła uprawiać w wieku 8 lat za zachętą brata, Ryōty. Rozpoczęła wówczas treningi w Sekimae SC. W 2005 trafiła do NTV Menina, młodzieżowego zespołu klubu NTV Bereza. W 2007 została włączona do pierwszego zespołu. W listopadzie 2012 podpisała obowiązujący od stycznia 2013 kontrakt z TSG 1899 Hoffenheim[1][2][3]. W maju 2014 przeszła do Bayernu Monachium[4][5]. W sezonie 2014/2015 wywalczyła z tym klubem mistrzostwo Niemiec[6]. 1 lipca 2017 została zawodniczką INAC Kobe[7].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W 2008 wraz z reprezentacją Japonii U-17 dotarła do ćwierćfinału mistrzostw świata do lat 17 w 2008 i została uznana MVP tego turnieju[8]. W tym samym roku została też uznana najlepszą azjatycką piłkarką przez Asian Football Confederation[9]. W 2009 ponownie otrzymała ten tytuł[10][11]. Znalazła się również w najlepszej jedenastce mistrzostw świata U-20 w 2010[12]. W seniorskiej kadrze gra od 2010. Wraz z reprezentacją wygrała mistrzostwa świata w 2011[13] oraz zdobyła srebro igrzysk olimpijskich w 2012[14] i mistrzostw świata w 2015[15].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Od 2011 uczęszcza na Komazawa Women's University[16].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Frauen: Japanische Weltmeisterin wechselt zu 1899 Hoffenheim (niem.). achtzehn99.de, 2012-11-28. [dostęp 2014-05-04].
  2. Iwabuchi nach Hoffenheim (niem.). kicker.de, 2012-11-29. [dostęp 2014-05-04].
  3. 日テレ・ベレーザ岩渕真奈選手移籍のお知らせ (jap.). verdy.co.jp, 2012-11-28. [dostęp 2014-05-04].
  4. FC Bayern verpflichtet Caroline Abbé und Mana Iwabuchi (niem.). fcbayern-frauenfussball.de, 2014-05-06. [dostęp 2014-10-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-12)].
  5. FC Bayern verpflichtet Abbé und Iwabuchi (niem.). kicker.de, 2014-05-06. [dostęp 2014-10-17].
  6. Sensationell! FCB-Frauen feiern Herzschlag-Titel (niem.). fcbayern.de, 2015-05-10. [dostęp 2015-11-18].
  7. 岩渕真奈選手 新加入のお知らせ (jap.). inac-kobe.com, 2017-06-23. [dostęp 2017-10-16].
  8. Perfect tens strike gold (ang.). fifa.com, 2008-11-16. [dostęp 2014-05-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-22)].
  9. Mana from heaven for Japan (ang.). the-afc.com, 2008-11-27. [dostęp 2014-05-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-12-27)].
  10. AFC Youth Player of the Year (Women) – Mana Iwabuchi (Japan) (ang.). the-afc.com, 2009-11-24. [dostęp 2014-05-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-04)].
  11. 祝!2年連続!!AFC年間最優秀女子ユースプレーヤー受賞 岩渕真奈!!! (jap.). rakuten.co.jp, 2009-11-25. [dostęp 2014-05-04].
  12. All-Star Team (ang.). W: FIFA U-20 Women‘s World Cup Germany 2010: Technical Report and Statistics [on-line]. fifa.com. s. 76. [dostęp 2014-05-04].
  13. FIFA Women's World Cup Germany 2011 – Technical Report and Statistics (ang.). fifa.com, 2011. s. 146. [dostęp 2015-07-06].
  14. Men's and Women's Olympic Football Tournament London 2012 – Technical Report and Statistics (ang.). fifa.com, 2012. s. 214. [dostęp 2015-07-06].
  15. FIFA Player Statistics: Mana IWABUCHI (ang.). fifa.com. [dostęp 2014-05-04].
  16. 木下栞選手、岩渕真奈選手 駒沢女子大学入学のお知らせ (jap.). verdy.co.jp, 2011-04-06. [dostęp 2014-05-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]