Manfred Eigen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Manfred Eigen, Göttingen 1996

Manfred Eigen (ur. 9 maja 1927 w Bochum) – niemiecki biofizyk, były dyrektor Instytutu Maxa Plancka Chemii Biofizycznej w Getyndze.

W 1967 roku, razem z Ronaldem Norrishem i George’em Porterem, otrzymał Nagrodę Nobla z chemii za badania nad ultraszybkimi reakcjami chemicznymi wywoływanymi zaburzeniem stanu równowagi przy pomocy krótkiego impulsu energii[1].

Eigen jest twórcą teorii chemicznych hipercykli oraz jej zastosowania do wyjaśnienia samoorganizacji systemów prebiotycznych (praca z Peterem Schusterem w 1979 roku). Jest również twórcą pojęcia pseudogatunku (ang. quasispecies) mającego zastosowanie w opisie wysoce zmiennych wirusów (np. HIV) oraz bakterii.

Jego nazwiskiem („kation Eigena”) jest nazywany jon hydroniowy H
3
O+
i jego silnie hydratowana forma H
9
O+
4
[2][3].

Przypisy

  1. The Nobel Prize in Chemistry 1967. [dostęp 2014-01-11].
  2. Christopher A. Reed. Myths about the Proton. The Nature of H+ in Condensed Media. „Accounts of Chemical Research”. 46 (11), s. 2567–2575, 2013. DOI: 10.1021/ar400064q. 
  3. Barbara Kirchner. Eigen or Zundel Ion: News from Calculated and Experimental Photoelectron Spectroscopy. „ChemPhysChem”. 8 (1), s. 41–43, 2007. DOI: 10.1002/cphc.200600476. 

Bibliografia[edytuj]

  • Manfred Eigen, Peter Schuster The Hypercycle: A principle of natural self-organization, 1979, Springer ISBN 0-387-09293-5.
  • Manfred Eigen, Ruthild Winkler: Gra – prawa natury sterują przypadkiem, 1983, PIW, ISBN 83-06-00472-8.
  • Manfred Eigen, „Molekulare Selbstorganisation und Evolution.” (Self organization of matter and the evolution of biological macro molecules.) Naturwissenschaften 58 (10). 1971 s. 465-523. In English. Influential theoretical paper on origin-of-life biochemistry.

Linki zewnętrzne[edytuj]