Ichneumonka białoogonowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Mangusta białoogonowa)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ichneumonka białoogonowa
Ichneumia albicauda[1]
(G. [Baron] Cuvier, 1829)
Ichneumonka białoogonowa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Podrząd kotokształtne
Rodzina mangustowate
Rodzaj ichneumonka
Gatunek ichneumonka białoogonowa
Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Ichneumonka białoogonowa[3], mangusta białoogonowa (Ichneumia albicauda) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny mangustowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju Ichneumia.

Występowanie i biotop[edytuj | edytuj kod]

Obecny zasięg występowania gatunku obejmuje Afrykę subsaharyjską oraz południową część Półwyspu Arabskiego. Zajmuje różne siedliska – od terenów leśnych po półpustynne, z wyjątkiem terenów wilgotnych i podmokłych.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Stosunkowo duża mangusta osiągająca masę ciała do 4,2 kg, o płowoszarym ubarwieniu z białym zakończeniem ogona (stąd nazwa gatunku albicauda czyli białoogonowa). Jest aktywna w nocy, spotykana pojedynczo lub w małych grupach rodzinnych. Biologia rozrodu tego gatunku jest słabo poznana.

Mangusty białoogonowe są stosunkowo agresywne i terytorialne. Porozumiewają się, używając sygnałów akustycznych i zapachowych. Głównym pożywieniem mangusty białoogonowej są owady. Dietę uzupełnia drobnymi kręgowcami i owocami. Podobnie jak Mungotictis decemlineata, również mangusta białoogonowa wydobywa pokarm zamknięty w twardej skorupce (np. ptasie jajo) uderzając nim o twardą powierzchnię.

W niewoli żyje do 12 lat. Długość życia w warunkach naturalnych nie jest znana.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się siedem podgatunków mangusty białoogonowej[4]:

  • I. albicauda albicauda (G. [Baron] Cuvier, 1829)
  • I. albicauda dialeucos (Hollister, 1916)
  • I. albicauda grandis (Thomas, 1890)
  • I. albicauda haagneri Roberts, 1924
  • I. albicauda ibeanus (Thomas, 1904)
  • I. albicauda loandae (Thomas, 1904)
  • I. albicauda loempo (Temminck, 1853)

Przypisy

  1. Ichneumia albicauda, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Hoffmann, M. 2008. Ichneumia albicauda. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.1. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-07-04]
  3. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 146. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Ichneumia albicauda. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 10 października 2009]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Dewey, T. & N. Greene: Ichneumia albicauda (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 1999. [dostęp 1 stycznia 2008].
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Ichneumia albicauda. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 1 stycznia 2008]