Manifa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Manifa 2009 w Warszawie
Manifa 2009 w Warszawie

Manifa – doroczna demonstracja feministyczna organizowana w związku z Dniem Kobiet w różnych częściach Polski[1][2], w Warszawie przez nieformalną grupę Porozumienie Kobiet 8 Marca. Odbywa się 8 marca lub w najbliższe temu dniu soboty lub niedziele. Nazwa pochodzi od slangowego skrócenia słowa manifestacja, używanego w tej formie przez opozycję antyrządową w latach 80. XX w.[3]

Manifa, która początkowo została jednorazowo zorganizowana w proteście przeciwko policyjnej akcji w Lublińcu, gdzie policjanci na podstawie anonimowego donosu zatrzymali w czasie badania pacjentkę ginekologa i zmusili ją do poddania się badaniu kryminalistycznemu, przerodziła się z czasem w ogólnopolską demonstrację feministyczną[4][5] oraz ogólnie antydyskryminacyjną a także otwarcie antyklerykalną[6][7]. Nastąpiła stopniowa radykalizacja haseł[5].

Historia i poruszane tematy[edytuj]

  • 2000: Pierwsza Manifa odbyła się 8 marca 2000 w Warszawie pod hasłem "Demokracja bez kobiet to pół demokracji". Jej celem było zwrócenie uwagi na nasilającą się zdaniem organizatorek i uczestników tendencję przyzwolenia na dyskryminowanie kobiet, czego objawem miała być m.in. tzw. "polityka prorodzinna" ówczesnego rządu AWS. Demonstracja była częścią Światowego Marszu Kobiet. W demonstracji wzięło udział do 150 osób, m.in. Shoshana Ronen[4].
  • 2001: II Manifa (hasło przewodnie: "Nie daj sobie zamknąć ust byle czym") odbyła się 8 marca 2001.
  • 2002: III Manifa (pod hasłami "Moje życie - mój wybór" oraz "3 razy TAK: TAK dla edukacji seksualnej, TAK dla antykoncepcji, TAK dla prawa do aborcji") 8 marca 2002 przemaszerowała Traktem Królewskim spod Pałacu Staszica do Kolumny Zygmunta.
  • 2003: IV Manifa ("Nasze ciała, nasze życie, nasze prawa") odbyła się 8 marca 2003. Uczestniczki manifestowały przeciwko przemocy domowej oraz ich zdaniem obecnym w życiu publicznym seksizmowi, obraźliwym dla kobiet reklamom, a także zachodzącemu ich zdaniem łamaniu praw obywatelskich, szczególnie praw reprodukcyjnych. W Manifie w Warszawie wzięło udział około 300 osób, w tym także Izabela Jaruga-Nowacka. Poza Warszawą zorganizowano Manifę w Gdańsku[8].
  • 2004: V Manifa ("Dziewczyny potrzebne są czyny"), 7 marca 2004.
  • 2005: VI Manifa ("Jesteśmy silne, razem silniejsze"), 6 marca 2005, współorganizowana była przez Porozumienie Kobiet 8 Marca oraz Porozumienie Lesbijek[5].
  • 2006: VII Manifa ("Walczmy razem! Bądźmy wolne! Brońmy swoich praw!"), 5 marca 2006, wyruszyła spod budynku Sejmu.
  • 2007: VIII Manifa ("Wielki marsz solidarności kobiet"), 4 marca 2007, przemaszerowała z pl. Defilad na ul. Wiejską.
  • 2008: IX Manifa ("Hasło dowolne, chcemy być wolne"), 8 marca 2008, poruszała tematy ochrony zdrowia, przemocy w rodzinie oraz dyskryminacji finansowej kobiet. Akcję wspierali i udział wzięli wśród 2000 innych uczestników między innymi: Magda Mosiewicz, Kinga Dunin, Maja Ostaszewska, Izabela Jaruga-Nowacka, Magdalena Środa, Katarzyna Herman, Robert Biedroń (wraz z babcią), Hanna Samson, Jacek Żakowski, Katarzyna Kwiatkowska, Piotr Pacewicz, Katarzyna Miller, Janina Paradowska[9]..
  • 2009: X Manifa ("Każda ekipa ta sama lipa"). Protestowano m.in. przeciwko postulowanej przez Jarosława Gowina ustawie bioetycznej, uniemożliwiającej stosowanie zapłodnienia pozaustrojowego[10]. Udział w demonstracji wzięli m.in. Magdalena Środa i Piotr Gadzinowski.
  • 2010: XI Manifa ("Żłobki, a nie stadiony"). Udział w demonstracji wzięli m.in. Ryszard Kalisz, Zuzanna Łapicka i Daniel Olbrychski[11].
  • 2011: XII Manifa ("Dość wyzysku, wymawiamy służbę") w Warszawie odbyła się 6 marca 2011; była poświęcona pamięci Izabeli Jarugi-Nowackiej, która zginęła rok wcześniej w katastrofie lotniczej. W demonstracji wzięło udział około 2000 osób, m.in. Małgorzata Fuszara, która krytykowała różnice w wynagrodzeniu kobiet i mężczyzn[12]. Z benefisowym koncertem wystąpiła Gaba Kulka[13].
  • 2012: XIII Manifa ("Przecinamy pępowinę") w Warszawie 11 marca 2012, która zgromadziła wedle różnych źródeł 1500, 2000 lub ponad 3000 osób, odbyła się pod hasłami antyklerykalnymi, przechodząc spod Pałacu Kultury i Nauki przed gmach Sejmu. W demonstracji wzięli udział m.in. politycy Ruchu Palikota Janusz Palikot, Wanda Nowicka i Joanna Senyszyn[14][6][7][2]. Poza Warszawą znacznie mniej liczne Manify odbyły się 8 marca w Łodzi, Krakowie i Poznaniu, 10 marca w Toruniu i Kielcach, oraz równocześnie z warszawską 11 marca Olsztynie i we Wrocławiu[2].

Przypisy

  1. Feminizm. kobiety-kobietom.com. [dostęp 2012-03-23].
  2. a b c mac, nsz//gak: Pod Sejmem "przecięły pępowinę". Koniec Manify. tvn24.pl, 2012-03-11. [dostęp 2012-03-23].
  3. km, mp: Dzień kobiet, Manifa i imprezy towarzyszące. lewica24.pl, 2012-03-08. [dostęp 2012-03-23].
  4. a b Katarzyna Bratkowska, Kazimiera Szczuka: Bratkowska, Szczuka: My, pierwsza manifa. Krytyka Polityczna. [dostęp 2012-03-22].
  5. a b c Polskie feministki od 1989 do dziś: Kobiety w rozpędzie. polityka.pl, 2011-09-17. [dostęp 2012-03-22].
  6. a b Joanna Podgórska: Gotowanie pora. polityka.pl, 2012-03-11. [dostęp 2012-03-22].
  7. a b Stanisław Kania: Manifa niefeministyczna. wprost.pl, 2012-03-12. [dostęp 2012-03-22].
  8. sg, pap: 8 marca. wprost.pl, 2003-03-08. [dostęp 2012-03-22].
  9. tan, PAP: Manifa zgromadziła 2 tysiące osób. gazeta.pl, 2008-03-08. [dostęp 2012-03-22].
  10. AGR: Manifa: "Każda ekipa - ta sama lipa". dziennik.pl, 2009-03-08. [dostęp 2012-03-23].
  11. Magdalena Dubrowska: "Żłobki, a nie stadiony" - przez miasto przeszła Manifa. gazeta.pl, 2010-07-03. [dostęp 2012-03-22].
  12. jg, PAP: Manifa w Warszawie. "Dość wyzysku, wymawiamy służbę". gazeta.pl, 2011-03-06. [dostęp 2012-03-22].
  13. Magdalena Dubrowska: "6 marca Manifa Warszawska. Z dedykacją dla posłanki SLD. gazeta.pl, 2011-02-21. [dostęp 2012-03-23].
  14. mig, PAP: Manifa przeciw Kościołowi. "Etaty dla kobiet nie dla księży". gazeta.pl, 2012-03-11. [dostęp 2012-03-22].

Linki zewnętrzne[edytuj]