Manna jadalna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Manna jadalna
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj manna
Gatunek manna jadalna
Nazwa systematyczna
Glyceria fluitans (L.) R.Br.

Manna jadalna (Glyceria fluitans) – gatunek byliny z rodziny wiechlinowatych. Trawa pospolita w Polsce, o niewielkim znaczeniu użytkowym.

Morfologia[edytuj]

Pokrój
Trawa średniowysoka, luźnokępkowa z rozłogami podziemnymi i nadziemnymi. pędy pokładające się i zakorzeniające się w węzłach.
Łodyga
Źdźbło o wysokości do 120 cm (rzadko 150 cm).
Liście
Pochwy liściowe nagie, bruzdowane i zamknięte. Języczek liściowy zakończone spiczasto, od 5 mm długości na dole, do 15 mm w górnej części łodygi. Blaszka liściowa o szerokości 3-10 mm i długości 5-25 cm (na pędach wegetatywnych dłuższa), bruzdkowana, szorstka, kapturkowato zakończona.
Kwiaty
Skupione w wiechę podwójną, bardzo wąską, jednostronną. Kłoski 7-15 kwiatowe. Kwitnie od maja do października.

Ekologia[edytuj]

Występuje na mokrych, żyznych łąkach, na zamulonych brzegach rzek, na obrzeżach płytkich zbiorników wodnych, cieków, w rozlewiskach.

Zastosowanie[edytuj]

Skarmianie zielonki może powodować zarażenia zwierząt motylicą wątrobową.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-12-21].