Manuel Estrada Cabrera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Manuel José Estrada Cabrera
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 listopada 1857
Quetzaltenango
Data i miejsce śmierci 24 września 1924
Gwatemala
Prezydent Gwatemali
Okres od 8 lutego 1898
do 15 kwietnia 1920
Poprzednik José María Reina Barrios
Następca Carlos Herrera y Luna
podpis
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Wieży i Miecza (Portugalia)

Manuel José Estrada Cabrera (ur. 21 listopada 1857 w Quetzaltenango, zm. 24 września 1924 w Gwatemali[1]) – gwatemalski polityk i prawnik, prezydent Gwatemali w okresie od 8 lutego 1898 do 15 kwietnia 1920 (do 2 października 1898 jako tymczasowy prezydent)[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kształcił się w szkołach kościelnych. Przez pewien czas prowadził praktykę prawniczą w Gwatemali, następnie został powołany na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego[1]. W 1885 został wybrany do Kongresu[3]. W 1892 objął tekę ministra spraw wewnętrznych i sprawiedliwości w rządzie prezydenta José Maríi Reiny Barriosa[3].

Estrada stanął na czele państwa po zabójstwie Reiny w 1898[1]. Niezwłocznie po wyborze zmienił konstytucję, znosząc ograniczenia liczby kadencji prezydenta, co pozwoliło mu na reelekcje (zdobywał je czterokrotnie w sfałszowanych wyborach)[3]. Rządził jako dyktator, eliminując wywalczone w poprzednich latach swobody polityczne, korzystając z usług tajnej policji i wykorzystując wojsko do tłumienia protestów społecznych[3][1]. Okres rządów Estrady cechował się z jednej strony korupcją i wyzyskiem ludności indiańskiej, pozbawionej ziemi[3] i poddanej systemowi peonażu, a z drugiej stabilizacją wewnętrzną i umiarkowanym rozwojem gospodarczym kraju, budową szkół i poprawą zdrowotności mieszkańców[1]. Śladem swych poprzedników, Estrada dążył do stworzenia oligarchii opartej na produkcji kawy[1], w której prym wiedli Niemcy[3]. W 1901 Estrada powierzył amerykańskiej spółce United Fruit Company pieczę nad gwatemalską pocztą, a trzy lata później udzielił tej spółce koncesji na budowę linii kolejowej z Puerto Barrios do Gwatemali[1]. Indyferentna postawa rządu wobec trzęsień ziemi, które nawiedziły stolicę na przełomie lat 1917 i 1918, doprowadziła do wzrostu niezadowolenia w społeczeństwie. Klasa średnia i liderzy Kościoła powołały Partię Unionistyczną, która domagała się dymisji Estrady. W 1920, po zabójstwie opozycyjnego parlamentarzysty, wybuchła rewolta, która uzyskała szerokie poparcie. W rezultacie Kongres uznał, że prezydent nie jest w pełni władz umysłowych i zmusił go do rezygnacji[3]. Obalony dyktator został pozbawiony zdefraudowanego majątku i wtrącony go więzienia, gdzie zmarł[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Manuel Estrada Cabrera (ang.). Britannica.com. [dostęp 2019-11-10].
  2. Countries Go-Gu: Guatemala (ang.). rulers.org. [dostęp 2019-11-10].
  3. a b c d e f g Index E: Estrada Cabrera, Manuel (José) (ang.). rulers.org. [dostęp 2019-11-10].