Manuel II Patriota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Manuel II Patriota
ilustracja
Król Portugalii
Okres panowania od 1 lutego 1908
do 4 października 1910
Poprzednik Karol I Dyplomata
Następca republika
Dane biograficzne
Dynastia Bragança
Data i miejsce urodzenia 15 listopada 1889
Lizbona
Data i miejsce śmierci 2 lipca 1932
Fulwell Park
Ojciec Karol I Dyplomata
Matka Amelia Orleańska
Żona Augusta Wiktoria
Odznaczenia
Wstęga Trzech Orderów (Portugalia) Wielki Łańcuch Orderu Wieży i Miecza (Portugalia) Krzyż Wielki Orderu Avis (Portugalia) Krzyż Wielki Orderu Chrystusa Wielki Łańcuch Orderu św. Jakuba od Miecza (Portugalia) Krzyż Wielki Orderu Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny z Vila Viçosa Order Złotego Runa (Hiszpania) Order Świętego Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania (Imperium Rosyjskie) Order Królewski Serafinów (Szwecja) Order Słonia (Dania) Order Podwiązki (Wielka Brytania) Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) Krzyż Wielki Orderu Karola III (Hiszpania) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Kawaler Wielkiego Krzyża Orderu Grobu Świętego UK Royal Victorian Order ribbon.svg Krzyż Wielki Orderu Świętego Stefana

Manuel II Patriota, port. Manuel Maria Filipe Carlos Amélio Luís Miguel Rafael Gonzaga Xavier Francisco de Assis Eugénio de Bragança (ur. 15 listopada 1889 w Lizbonie, zm. 2 lipca 1932) − ostatni król Portugalii, panował od 1 lutego 1908 do 4 października 1910 roku. Nazwany nieszczęśliwym w przeciwieństwie do swojego XV-wiecznego poprzednika, Manuela I.

Biografia[edytuj]

Młodość[edytuj]

Młody książę Manuel, rok 1901

Urodził się w ostatnim roku panowania swojego dziadka – Ludwika I. Otrzymał tradycyjne wykształcenie, typowe dla członka portugalskiej rodziny królewskiej, bez trosk politycznych, które spotkały jego starszego brata, który został przeznaczony od urodzenia, by zostać królem. Studiował historię i języki. Mówił biegle i pisał w języku francuskim. Pobierał lekcje muzyki u pianisty Aleksandra Rey Colaço. Był wielkim miłośnikiem muzyki. Słuchał Beethovena i Ryszarda Wagnera. W przeciwieństwie do starszego brata, który lubił ćwiczenia fizyczne, Manuel wolał literaturę, czytanie i pisanie. Napisał między innymi „przewodnik” po średniowiecznej i renesansowej literaturze portugalskiej. Jeździł konno, pływał i grał w tenisa.

Dużo podróżował. W 1903 roku wraz z matką i jej bratem wyjechał do Egiptu na pokładzie królewskiego jachtu Amelia, poszerzając swoją wiedzę o starożytnych cywilizacjach. W 1907 rozpoczął naukę w Portugalskiej Szkole Marynarki Wojennej pod kątem przyszłej służby wojskowej.

Panowanie[edytuj]

Odziedziczył tron w 1908 roku, po śmierci swojego ojca, króla Karola I, i starszego brata, księcia Ludwika Filipa, diuka Braganza, którzy zginęli z rąk radykalnych republikanów w zamachu. W tym samym zdarzeniu Manuel został lekko ranny. Wraz z tronem odziedziczył poważne problemy w polityce wewnętrznej i zagranicznej. W polityce wewnętrznej było to kształtowanie się i stały rozrost ideologii liberalnej i republikańskiej, a w polityce zagranicznej przede wszystkim zmiany terytorialne i ekonomiczne w afrykańskich terytoriach zamorskich, zachodzące już w czasach króla Ludwika I.

Manuel od razu po objęciu władzy zdymisjonował dyktatora João Franco i cały jego gabinet, chcąc umocnić słabą pozycję rodu królewskiego. Ogłosił nowe, wolne wybory, w których republikanie i socjaliści odnieśli porównywalny sukces. Rewolucja wybuchła 4 października 1910 roku, zmuszając Manuela do abdykacji i ucieczki na brytyjski Gibraltar. Do śmierci żył na wygnaniu w Wielkiej Brytanii.

Małżeństwo[edytuj]

4 września 1913 poślubił księżniczkę Augustę Wiktorię Hohenzollern-Sigmaringen (ur. 19 sierpnia 1890 w Poczdamie; zm. 29 sierpnia 1966 w Eigeltingen), córkę księcia Wilhelma Hohenzollerna-Sigmaringen (ur. 1864- zm. 1927) i jego żony – księżniczki Królestwa Obojga Sycylii, Marii Teresy Burbon.

Śmierć[edytuj]

Zmarł młodo, 2 lipca 1932 w Fulwell Park w Middlesex w Anglii.

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy