Manuela Gretkowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Manuela Gretkowska
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 października 1964
Łódź
Zawód pisarka
felietonistka
scenarzystka

Manuela Gretkowska (ur. 6 października 1964 w Łodzi) – polska pisarka, felietonistka, scenarzystka filmowa i działaczka społeczna, założycielka polskiej Partii Kobiet. Zwyciężczyni plebiscytu czytelników „Wysokich Obcasów” na Polkę Roku 2007[1]. Nagrodzona Fenomenem 2006 przez redakcję tygodnika „Przekrój[2] oraz Elle Style Award 2007 w kategorii: Osoba Publiczna[3].

Życiorys[edytuj]

Ukończyła filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W Krakowie współpracowała z pismem „brulion[4].

W 1988 wyjechała do Francji i w Paryżu ukończyła antropologię w École des hautes études en sciences sociales. Na początku lat 90. wróciła do kraju. Była zastępczynią redaktorki naczelnej „Elle”, a potem dyrektorką literacką tego pisma. Pisała felietony do „Elle”, „Cosmopolitan”, „Wprost”, „Polityki”, „Machiny”, „Cogito”.

Debiutowała powieścią My zdies’ emigranty (1991), w której w sposób ironiczny opowiedziała o doświadczeniach młodego pokolenia ludzi wyjeżdżających z Polski. Jej twórczość przychylnie ocenił Czesław Miłosz, którego wypowiedź opublikowano w pierwszym wydaniu. Następne trzy książki opisywały żywot zamieszkałej we Francji współczesnej bohemy artystyczno-intelektualnej. Tarot paryski (1993), Kabaret metafizyczny (1994) oraz Podręcznik do ludzi. Tom pierwszy i ostatni: czaszka (1996) łączy fascynacje gnozą, kabałą, postacią Marii Magdaleny i motywem czaszki w kulturze światowej. W tym czasie pisarka zyskała opinię „skandalistki” i „postmodernistki”[5][6][7][8]. Jej proza unikała patetycznego języka, bliżej jej było do lekkości i uszczypliwości eseju[6][9]. W 1996 napisała scenariusz do filmu Andrzeja Żuławskiego Szamanka.

Manuela Gretkowska, Sztokholm, 2002

W 1997 wyjechała do Szwecji. Wydała kilka opowiadań zebranych w książce Namiętnik (1998), relacje ze światowych podróży Światowidz (1998) oraz felietony pod wspólnym tytułem Silikon (2000). Współtworzyła scenariusz pierwszego sezonu serialu obyczajowego Miasteczko (2000).

Najnowsza jej twórczość skłania się ku prozie osobistej, niemal intymnej[10]. Polka (2001) była dziennikiem ciąży pisarki, zaś Europejka (2004) przynosi dowcipny obraz zmieniającej się Polski, widziany oczyma Gretkowskiej – intelektualistki[11]. Polka była ponadto nominowana do Nagrody Literackiej Nike w 2002[12]. W 2003 autorka wraz z partnerem Piotrem Pietuchą napisała Sceny z życia pozamałżeńskiego. Trzy lata później napisała dla miesięcznika „Sukces” felieton nieprzychylny braciom Kaczyńskim. Miesięcznik trafił do kiosków z tym tekstem wyciętym (dosłownie) z każdego egzemplarza[13][14].

W 2007 przekształciła ruch społeczny „Polska jest kobietą” w nową partię polityczną – Partię Kobiet. W październiku 2007, po wyborach parlamentarnych, zrezygnowała z kierowania partią, pozostając jej przewodniczącą honorową.

Obecnie mieszka w podwarszawskim Ustanowie wraz z córką Polą i psychoterapeutą, pisarzem, Piotrem Pietuchą[15]. Jej byłym mężem jest Cezary Michalski[16].

Twórczość[edytuj]

Książki[edytuj]

  • My zdies’ emigranty (1991)
  • Tarot paryski (1993)
  • Kabaret metafizyczny (1994)
  • Podręcznik do ludzi (1996)
  • Namiętnik (1998)
  • Światowidz (1998)
  • Silikon (2000)
  • Polka (2001)
  • Sceny z życia pozamałżeńskiego (2003)
  • Europejka (2004)
  • Kobieta i mężczyźni (2007)
  • Na dnie nieba (2007)
  • Obywatelka (2008)
  • Miłość po polsku (2010)
  • Trans (2011)
  • Agent (2012)
  • Marysiu, jak myślisz? (2013)
  • Miłość klasy średniej (2015) - książka napisana wspólnie z Piotrem Pietuchą
  • Filozofia na wynos (2016)

Scenariusze filmowe[edytuj]

Radio[edytuj]

Współpracowała z radiem RMF FM przy audycji „Świat na żółto i na niebiesko”.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]