Mapowanie genomu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mapowanie genomu – metoda polegająca na ustaleniu kolejności położenia loci na chromosomie poprzez analizę procentu rekombinacji między nimi. Mapowanie genomu wyrażane jest w jednostkach mapowych[1].

Metody mapowania genomu[2][edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się dwie metody mapowania genomu:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Eldra Pearl Solomon, Linda R. Berg, Diana W. Martin, Biologia, Amanda Bickel (ilust.) i inni, Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2014, ISBN 978-83-7763-252-9, OCLC 891277195.
  2. http://www.e-biotechnologia.pl/Artykuly/Mapowanie-genomow/.