María Belo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie mylić z: Marią Bello, aktorką.
María Belo
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1938
Lizbona
Zawód, zajęcie polityk, psycholog, działaczka feministyczna
Alma Mater Université catholique de Louvain
Stanowisko posłanka do Parlamentu Europejskiego (1988–1994)
Partia Partia Socjalistyczna

María Belo (ur. 27 kwietnia 1938 w Lizbonie) – portugalska polityk, psycholog i działaczka feministyczna, parlamentarzystka krajowa, od 1988 do 1994 posłanka do Parlamentu Europejskiego II i III kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z konserwatywnej rodziny katolickiej, ma ośmioro rodzeństwa[1]. W 1964 ukończyła studia psychologiczne na Université catholique de Louvain, gdzie następnie pracowała. W trakcie studiów przez rok przebywała również w Angoli, gdzie przeprowadzała badania. Od 1968 do 1974 przebywała w Paryżu, gdzie kształciła się w zakresie psychoanalizy i współpracowała z Jacques'em Lacanem. W 1974 ostatecznie powróciła do Portugalii[2]. Doktoryzowała się w dziedzinie psychoanalizy i kultury portugalskiej na FCSH w ramach Universidade Nova de Lisboa, gdzie została nauczycielem akademickim. Pracowała jako psychoanalityk, została współzałożycielką Portugalskiego Centrum Psychoanalizy. Założycielka organizacji feministycznej Associação para a Cooperação Entre os Povos. W 1982 powołała pierwszą w kraju lożę masońską dla kobiet pod nazwą „Unidade e Mátria”, w 2004 została wielkim mistrzem Wielkiej Loży Kobiecej Portugalii[2][3]. Napisała książki poświęcone relacjom dzieci z matką, a także roli kobiet w życiu politycznym i społecznym. Publikowała również liczne teksty poświęcone nauce i polityce[4].

W 1979 została członkiem Partii Socjalistycznej, objęła funkcję sekretarza lizbońskich struktur ugrupowania i członka krajowego komitetu politycznego. Zasiadała w Zgromadzeniu Republiki[4]. W 1986 jako pierwsza oficjalnie wysunęła postulat wprowadzenia parytetów wyborczych dla płci w ramach swojej partii[5], od lat 70. działała też na rzecz depenalizacji aborcji[2].

W 1987 po raz pierwszy kandydowała do Parlamentu Europejskiego, mandat objęła 1 marca 1988 w miejsce Jorge Campinosa. W 1989 uzyskała reelekcję. Przystąpiła do frakcji socjalistycznej. Była wiceprzewodniczącą Komisji ds. Rozwoju i Współpracy (1989–1994) i członkiem Komisji ds. Praw Kobiet oraz delegatką do Wspólnego Zgromadzenia Porozumienia miedzy państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku oraz Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej[6]. W 2014 wsparła kandydaturę Rui Tavaresa i jego partię LIVRE w wyborach do Parlamentu Europejskiego (wciąż pozostając członkiem PS)[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. (Quase) Toda uma Vida: Maria Belo (port.). coconafralda.sapo.pt, 30 stycznia 2017. [dostęp 2019-09-16].
  2. a b c A Maçonaria não é um lugar de morte, é um lugar de vida (port.). cmjornal.pt, 11 września 2005. [dostęp 2019-09-16].
  3. Diálhogos Mulheres e poder, Purificação Araújo, Maria Belo e Margarida Salema (port.). parlamento.pt, 12 stycznia 2012. s. 2. [dostęp 2019-09-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (16 września 2019)].
  4. a b The Members of the European Parliament 1989–1994. Luksemburg: Office for Official Publications of the European Communities, 1990, s. 28. [dostęp 2017-09-16]. (ang.)
  5. Éléonore Lépinard, Ruth Rubio-Marín: Transforming Gender Citizenship. Cambridge University Press, 2018, s. 231, seria: Cambridge Studies in Law and Society. ISBN 978-1-108-42922-1.
  6. Maria Belo. europarl.europa.eu. [dostęp 2019-09-12].
  7. Maria Belo, ex-eurodeputada do PS, apoia Rui Tavares (port.). publico.pt, 21 maja 2014. [dostęp 2019-09-16].