Marc Dorcel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marc Dorcel
Prawdziwe imię i nazwisko Marcel Herskovitz
Data i miejsce urodzenia 27 marca 1934
Paryż, Francja
Zawód producent filmowy, reżyser, założyciel Video Marc Dorcel, kompozytor
Lata aktywności od 1965
Strona internetowa

Marc Dorcel (ur. 27 marca 1934[1][2][3] w Paryżu) – francuski producent filmowy i reżyser filmów pornograficznych[4][5].

Życiorys[edytuj]

Syn węgierskiego krawca, Marc Dorcel (właściwie Marcel Herskovitz[6][7][8]) rozpoczął pracę w firmie maszyn do szycia jako projektant przemysłowy, a następnie objął w firmie stanowisko sprzedaży. Po odbyciu służby wojskowej, przy finansowym wsparciu rodziców, w 1965 roku stworzył własne przedsiębiorstwo transportowe. I choć na początku firma dobrze prosperowała, szybko doszła do bankructwa[9]

W 1968 roku rozpoczął publikowanie erotyki. Wydał książkę Select Diffusion, którą sprzedawał za pośrednictwem reklamy. Publikacja stała się bestsellerem i w niespełna trzy miesiące sprzedała się w ilości ponad dwadzieścia tysięcy egzemplarzy[10]. Na początku lat 70. wydał pierwszą francuską powieść erotyczną ze zdjęciami. W 1979 założył wytwórnię Vidéo Marc Dorcel. Następnie w 1980 wyreżyserował 53-minutowy film pornograficzny Jolies Petites Garces z Marilyn Jess i Piotrem Stanislasem. Współpracował z takimi realizatorami jak Michel Ricaud, Cyril Randuineau, Marc Ange i Michel Barny. Wylansował takie europejskie gwiazdy jak Anita Blond, Anita Dark, Briana Banks, Jenna Jameson, Karen Lancaume, Katsuni, Laure Sainclair, Melissa Lauren, Nikki Anderson, Nomi, Oksana czy Silvia Saint. Był wielokrotnym laureatem nagród Hot d'Or[11], AVN Awards[12] czy Venus[13] oraz nagradzany na Barcelona International Erotic Film Festival[14].

Z czasem prowadzenie Vidéo Marc Dorcel przejął jego syn Grégory Dorcel (ur. 17 kwietnia 1974)[15][16][17][18][19].

W 2002 uruchomił serwis DorcelVision.com pozwalający oglądanie wideo na życzenie[20]. Filmy dystrybuowane zostały na terenie Stanów Zjednoczonych przez Wicked Pictures[21]. 1 marca 2006 uruchomił telewizję Dorcel TV[22]. W sierpniu 2008 roku Private Media Group ogłosiła, że stworzyła sojusz z Vidéo Marc Dorcel do współpracy na rynku domowego wideo[23].

Nagrody[edytuj]

AVN Award[edytuj]

  • 1995: Najlepszy film europejski (Zapach Matyldy (Le Parfum de Mathilde))
  • 2010: Najlepszy reżyser zagraniczny (Moire Candy / Ritual)
  • 2012: Najlepszy reżyser zagraniczny (Max Candy / Inglorious Bitches)
  • 2014: Najlepszy reżyser niewinny (Max Candy i Michael Ninn)
  • 2014: Najlepszy film zagraniczny (Claire Castel: Femme de chambre, Hervé Bodilis)
  • 2014: Najlepsze sceny seksu niewinna (Max Candy i Michael Ninn)
  • 2015: Najlepszy film zagraniczny (Anissa, la veuve)
  • 2015: Najlepszy reżyser zagraniczny (Hervé Bodilis / Anissa, la veuve)
  • 2015: Nagroda honorowa dla całej kariery Marca Dorcela
  • 2015: Najlepszy film wideo (Anissa & Lola à l’école d’infirmières)

Hot d'Or[edytuj]

  • 1992: Najlepszy francuski reżyser (Michel Ricaud / Les putes de l'autoroute)
  • 1993: Najlepszy reżyser europejski (Michel Ricaud / Les Menteuses)
  • 1993: Najlepszy oryginalny scenariusz (L'Affaire Savannah)
  • 1993: Najlepszy plakat (La Cité des pêches)
  • 1994: Najlepszy film europejski (Délit de Séduction)
  • 1994: Najlepszy reżyser europejski (Michel Ricaud / Délit de séduction)
  • 1995: Najlepszy reżyser europejski (Marc Dorcel / Obywatel Shane (Citizen Shane))
  • 1995: Najlepszy film europejski (Obywatel Shane (Citizen Shane))
  • 1995: Najlepszy oryginalny scenariusz (Zapach Matyldy (Le Parfum de Mathilde))
  • 1996: Najlepszy film europejski (Księżniczka i dziwka (La Princesse et la Pute))
  • 1996: Najlepszy reżyser europejski (Księżniczka i dziwka (La Princesse et la Pute))
  • 1996: Najlepszy oryginalny scenariusz (Księżniczka i dziwka (La Princesse et la Pute))
  • 1996: Najlepszy nowy reżyser (Christoph Clark / Młode lubieżne wdowy (Jeunes veuves lubriques))
  • 1996: Najlepsza kampania marketingowa (Talizman – Ukryte pożądanie (Le Désir dans la peau))
  • 1996: Najlepszy plakat (Talizman – Ukryte pożądanie (Le Désir dans la peau))
  • 1997: Platynowy film (Księżniczka i dziwka (La Princesse et la Pute) - Najlepsza kampania marketingowa (Laure Sainclair)
  • 1998: Platynowa kaseta wideo (Sexe de feu et cœur de glace)
  • 1998: nagroda honorowa Hot d'Or
  • 1999: Najlepszy film europejski (L'enjeu du désir)
  • 1999: Najlepszy film europejski (Alain Payet / Labirynt (Labyrinthe))
  • 1999: nagroda honorowa Hot d'Or (Laure Sainclair)
  • 1999: Najlepszy scenariusz (Labirynt (Labyrinthe))
  • 1999: Najlepszy plakat (Cena pożądania (L'Enjeu du désir))
  • 2000: Specjalna nagroda wideo (Noce pani prezydent (Les nuits de la présidente))
  • 2000: Najlepsze DVD (Amnezja – Apetyt na Laurę (La ruée vers Laure))
  • 2009: Najlepszy film francuski (Ritual)

Ninfa[edytuj]

  • 1996: Najlepszy reżyser
  • 1999: Najlepszy film europejski (Cena pożądania (L'Enjeu du désir))
  • 1999: Najlepszy reżyser europejski (Alain Payet / Cena pożądania (L'Enjeu du désir))
  • 2000: Najlepszy reżyser europejski (Alain Payet / La Fête à Gigi)
  • 2000: Najlepsza lesbijska scena (Nikki Anderson, Kate More i Silvia Saint/Alexia i spółka (Alexia and Co.))[24]
  • 2001: Ninfa Award - nagroda honorowa
  • 2002: Najlepszy reżyser (Alain Payet - People's choice award)
  • 2005: Najlepszy film gejowski (Flight Club / Body Prod)
  • 2005: Ninfa Award za całokształt twórczości
  • 2008: Najlepszy film (Casino-No-Limit)
  • 2008: Najlepszy reżyser (Hervé Bodilis / Casino-No-Limit)
  • 2008: Najlepszy film lesbijski (Fuck Vip Extasy)

Venus Award[edytuj]

  • 1997: Najlepszy film europejski (Le prix de la luxure)
  • 2000: Nagroda honorowa
  • 2001: Najlepsza produkcja francuska
  • 2002: Nagroda honorowa
  • 2003: Najlepszy film francuski (La jouisseuse)
  • 2003: Najlepszy reżyser francuski (Alain Payet / La jouisseuse)
  • 2004: Najlepszy film francuski (Le parfum du désir)
  • 2004: Najlepszy reżyser francuski (Alain Payet)
  • 2006: Najlepszy film (Road MoviX)
  • 2007: Najlepszy reżyser (Hervé Bodilis)
  • 2008: Najlepszy film (Casino-No-Limit)
  • 2008: Najlepszy duży budżet (Casino-No-Limit)
  • 2008: Najlepszy reżyser (Hervé Bodilis)
  • 2009: Najlepszy reżyser (Hervé Bodilis)
  • 2009: Najlepszy film (Ritual)
  • 2009: Najlepszy film (Tarra White)
  • 2009: Najlepszy kanał telewizyjny (DORCELTV)
  • 2010: Najlepszy kanał telewizyjny (DORCELTV)
  • 2010: Najlepsze innowacje (DORCEL 3D)
  • 2010: Najlepsza oferta europejska VOD (DORCEL VOD)
  • 2010: Najlepsza seria (Russian Institute)
  • 2014: Niewinny (L'innocente) - Max Candy i Michael Ninn

V Premios Turia (Madryt, Hiszpania)[edytuj]

  • 1995: Najlepszy film (Zapach Matyldy (Le Parfum de Mathilde))

Eroticon Warsaw (Polska)[edytuj]

  • 1998: Nagroda honorowa
  • 1998: Najlepsza scena (Laure Sainclair / Journal d'une infirmière)
  • 2000: Najlepszy reżyser (Marc Dorcel / Alexia i spółka (Alexia & Co))
  • 2002: Najlepszy film europejski (Les 12 coups de minuit)
  • 2003: Najlepszy reżyser (Alain Payet / La jouisseuse)
  • 2004: Najlepszy film (Le parfum du désir)
  • 2004: Najlepszy reżyser (Juergen Wolf)

Prague Erotica Sex (Czechy)[edytuj]

  • 1997: Najlepszy film europejski
  • 1997: Najlepszy reżyser europejski (Cyril Bézier)
  • 1998: Najlepszy film europejski (Garip) * 2000: Najlepszy reżyser (Alain Payet)
  • 2001: Najlepszy film europejski (Maxime)
  • 2001: Najlepszy reżyser (Alain Payet / Cena pożądania (L'enjeu du désir))
  • 2002: Najlepszy reżyser (Alain Payet / La Fête à Gigi)
  • 2002: Najlepsze DVD (Alexia & Co)
  • 2002: Najlepszy film (Le point Q)
  • 2003: Najlepszy film (Karim)
  • 2003: Najlepszy reżyser europejski (Alain Payet / La Jouisseuse)
  • 2003: Najlepsze DVD (David Boob's)
  • 2004: Najlepszy film (Maxime)
  • 2004: Najlepszy reżyser (Alain Payet)
  • 2005: Najlepszy film (Hervé Bodilis / Pornochic 5)
  • 2005: Najlepszy reżyser (Alain Payet / Call Girls deluxe)
  • 2006: Najlepsza seria (Russian Institute)

European X Festival (Bruksela, Belgia)[edytuj]

  • 1995: Najlepszy film francuski (Zapach Matyldy (Le Parfum de Mathilde))
  • 1995: Najlepszy reżyser francuski (Marc Dorcel)
  • 1996: Najlepszy film francuski (Talizman – Ukryte pożądanie (Le désir dans la peau))
  • 1996: Najlepszy reżyser francuski (Marc Dorcel)
  • 1997: Najlepszy film europejski (L'indécente aux enfers)
  • 1997: Najlepszy reżyser francuski (Marc Dorcel / Dręczona pożądaniem (L'indécente aux enfers))
  • 1998: Najlepszy film europejski (L'empreinte du vice)
  • 1999: Najlepszy reżyser francuski (Alain Payet)
  • 2000: Najlepszy reżyser europejski (Alain Payet)
  • 2000: Najlepszy film (Le contrat des anges)
  • 2001: Najlepszy film francuski (Les 12 coups de minuit)
  • 2001: Najlepszy reżyser europejski (Marc Dorcel)
  • 2002: Najlepszy film francuski (Désir fatal)
  • 2002: Najlepszy film europejski (Désir fatal)
  • 2002: Najlepszy reżyser (Ovidie / Lilith)
  • 2004: Najlepszy film (Le parfum du désir)
  • 2004: Najlepszy Pro-Am (Hot Paradise)
  • 2004: Najlepszy reżyser (John B. Root)
  • 2004: Najlepszy scenariusz (L'éducation de Claire)
  • 2004: Najlepsze DVD (No limit)
  • 2005: Najlepszy film (Cabaret Sodom Club / François Régis)
  • 2005: Najlepsza seria (Pornochic / Hervé Bodilis)
  • 2006: Najlepsza seria (Russian Institute / Hervé Bodilis)
  • 2006: Najlepszy scenariusz (En toute intimité)
  • 2007: Najlepsze DVD (Les deux sœurs)
  • 2007: Nagroda honorowa dla Dolly Golden
  • 2007: Nagroda jury (Yasmine)
  • 2008: Najlepsza seria (Russian Institute)
  • 2008: Najlepszy film (French conneXion)

AEBN VOD Awards (USA)[edytuj]

  • 2011: Najlepszy film zagraniczny (Journal d'une fille au pair)
  • 2010: Najlepszy film zagraniczny (La Gouvernante)
  • 2013: Najlepszy film zagraniczny VOD (Claire Castel, comment je suis devenue une putain)

XBIZ Award[edytuj]

  • 2011: Najlepsze studio europejskie
  • 2012: Najlepsze studio europejskie
  • 2012: Najlepszy film europejski (Les Filles de la campagne)
  • 2013: Najlepsze studio europejskie
  • 2013: Najlepszy film produkcji europejski (Inglorious Bitches, Max Candy)
  • 2013: Najlepsza parodia roku (Inglorious Bitches, Max Candy)
  • 2013: Najlepszy europejski reżyser roku (Max Candy)
  • 2014: Najlepszy reżyser europejski (Herve Bodilis)
  • 2014: Najlepsze studio europejskie
  • 2015: Najlepsze studio europejskie
  • 2015: Najlepszy reżyser europejski (Herve Bodilis)
  • 2015: Najlepszy film (Russian Institute : Vacances chez mes parents)
  • 2016: Najlepsze studio europejskie
  • 2016: Najlepszy film (Comment je suis devenue esclave sexuelle)

Przypisy

  1. Marc Dorcel (niem.). FILMSTARTS.de. [dostęp 2016-08-30].
  2. Marc Dorcel (ang.). Listal. [dostęp 2016-01-31].
  3. Marc Dorcel (cz.). ČSFD.cz, 2006-03-01.
  4. Marc Dorcel (fr.). AlloCiné, 2016-08-30.
  5. Marc Dorcel (cz.). FDb.cz. [dostęp 2016-01-31].
  6. Marc Dorcel - La biographie de Marc Dorcel (fr.). Voici.fr. [dostęp 2016-01-31].
  7. Marc Dorcel - Producator (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2016-01-31].
  8. Personalidade: Marc Dorcel (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2016-01-31].
  9. Ma Rencontre avec Gregory Dorcel, directeur général de Marc Dorcel SA (fr.). Journal du Net, 2016-08-30.
  10. Grégory Dorcel, le fils de Marc, qui a repris les reines de l’empire familial du porno (fr.). Success Stories, 2016-08-30.
  11. Hot d'Or 1999 Winners (ang.).
  12. AEBN Announces Winners of 2010 VOD Awards. AVN.
  13. Exclusive: Complete 2008 eLINE Award Winners from Venus Berlin. AVN.
  14. Awards for Marc Dorcel. IMDb.
  15. Eric Loret: Marc et Grégory Dorcel: L’empire décent (fr.). Liberation.fr, 2016-09-15.
  16. Samuel Paulet: Interview: Grégory Dorcel, DG de Marc Dorcel, prince de la luxure et du X en France (fr.). Focusur, 2016-08-30.
  17. David Abiker: Grégory Dorcel: comment (fr.). Cadremploi. [dostęp 2016-01-31].
  18. Bertrand de Volontat: Grégory Dorcel: «Le sexe doit avoir un environnement haut de gamme» (fr.). 20minutes. [dostęp 2016-01-31].
  19. Sébastien Pierrot: Grégory Dorcel, signe particulier: né sous X (fr.). Capital.fr. [dostęp 2016-08-30].
  20. Jérôme Bouteiller: La Vidéo porno en ligne satisfait Marc DORCEL (fr.). clubic.com, 2002-09-04.
  21. Ron Martin: Dorcel Signs Priscila Sol to Performance Contract (ang.). AVN, 2004-10-01.
  22. Le producteur de films X Marc Dorcel lance Dorcel TV (fr.). avmaroc.com, 2006-03-01.
  23. Private Releases Full Media Archive on PrivateClassics.com (ang.). AVN, 2016-08-30.
  24. Ninfa Awards 2000 (ang.). Web.archive.org. [dostęp 13-12-2014].

Bibliografia[edytuj]