Marc Emmers

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marc Emmers
Data i miejsce urodzenia 25 lutego 1966
Hamont
Wzrost 175 cm
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1983–1987 Waterschei SV Thor 98 (14)
1987–1992 KV Mechelen 155 (33)
1992–1997 RSC Anderlecht 60 (3)
1997 AC Perugia 7 (0)
1998–1999 AC Lugano 36 (3)
1999–2000 KTH Diest 9 (2)
W sumie: 365 (55)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1988–1994  Belgia 37 (2)

Marc Emmers (ur. 25 lutego 1966 w Hamont) – były piłkarz belgijski grający na pozycji defensywnego pomocnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 175 cm wzrostu, ważył 68 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Emmers rozpoczął w mieście Genk, w tamtejszym klubie Waterschei SV Thor. W sezonie 1983/1984 zadebiutował w jego barwach w pierwszej lidze belgijskiej, a od następnego był jego podstawowym zawodnikiem. W sezonie 1985/1986 spadł z nim do drugiej ligi i na tym szczeblu rozgrywek występował przez jeden pełny sezon.

W 1987 roku Emmers ponownie grał w pierwszej lidze, gdy odszedł do drużyny KV Mechelen. Wraz z takimi zawodnikami jak Michel Preud’homme, Graeme Rutjes czy Erwin Koeman stanowił o sile zespołu i już w 1988 roku wywalczył wicemistrzostwo Belgii. Kolejne sukcesy osiągnął także w europejskich pucharach. Najpierw sięgnął po Puchar Zdobywców Pucharów (1:0 w finale z Ajaksem Amsterdam), a następnie po Superpuchar Europy (3:0, 0:1 z PSV Eindhoven). Z kolei w 1989 roku został po raz pierwszy w karierze mistrzem kraju. W 1991 roku ponownie był z Mechelen drugi w lidze, a w klubie tym grał do końca sezonu 1991/1992. Łącznie wystąpił w nim 155 razy i zdobył 33 gole.

Latem 1992 roku Emmers odszedł do stołecznego Anderlechtu. Na skutek dużej konkurencji w składzie nie zawsze grał w wyjściowej jedenastce "Fiołków". W latach 1993–1995 trzykrotnie z rzędu zdobywał mistrzostwo Belgii, jednak w pełnił wówczas rolę rezerwowego. W 1994 roku zdobył także Puchar Belgii. Sezon 1995/1996 opuścił z powodu kontuzji, a w następnym rozegrał tylko 5 meczów i ostatecznie odszedł z Anderlechtu.

W 1997 roku Marc odszedł do włoskiej Perugii, jednak w Serie A grał tylko pół roku. Na początku 1998 roku trafił do szwajcarskiego AC Lugano, którego zawodnikiem był do lata 1999. Wtedy też wrócił do Belgii i przez jeden sezon grał w trzecioligowym KTH Diest. W 2000 roku zakończył karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1983/84 Waterschei SV Thor Belgia  I liga 9 1
1984/85 Waterschei SV Thor Belgia  I liga 34 2
1985/86 Waterschei SV Thor Belgia  I liga 29 9
1986/87 Waterschei SV Thor Belgia  II liga 26 2
1987/88 KV Mechelen Belgia  I liga 27 6
1988/89 KV Mechelen Belgia  I liga 33 9
1989/90 KV Mechelen Belgia  I liga 34 9
1990/91 KV Mechelen Belgia  I liga 30 4
1991/92 KV Mechelen Belgia  I liga 31 5
1992/93 RSC Anderlecht Belgia  I liga 14 1
1993/94 RSC Anderlecht Belgia  I liga 16 1
1994/95 RSC Anderlecht Belgia  I liga 25 1
1995/96 RSC Anderlecht Belgia  I liga 0 0
1996/97 RSC Anderlecht Belgia  I liga 5 0
1997/98 AC Perugia Włochy  Serie A 7 0
1997/98 AC Lugano Szwajcaria  Nationalliga A 14 2
1998/99 AC Lugano Szwajcaria  Nationalliga A 22 1
1999/00 KTH Diest Belgia  III liga 9 2

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Belgii Emmers zadebiutował 26 marca 1988 roku w wygranym 3:0 towarzyskim spotkaniu z Węgrami. W 1990 roku znalazł się w kadrze na Mistrzostwa Świata we Włoszech. Tam zagrał w trzech grupowych spotkaniach Belgów: z Koreą Południową (2:0), z Urugwajem (3:1) i z Hiszpanią (1:2). Natomiast w 1994 roku został powołany przez selekcjonera Paula Van Himsta do kadry na mundial w USA. Tam także był podstawowym zawodnikiem i wystąpił w trzech spotkaniach: wygranych po 1:0 z Marokiem i z Holandią oraz przegranym 2:3 w 1/8 finału z Niemcami. W kadrze narodowej do 1994 roku rozegrał 37 spotkań i zdobył dwie bramki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]