Marc Emmers

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marc Emmers
Imię i nazwisko Marc Emmers
Data i miejsce
urodzenia
25 lutego 1966
Hamont, Belgia 
Pozycja pomocnik
Wzrost 175 cm
Masa ciała 68 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1983-1987
1987-1992
1992-1997
1997
1998-1999
1999-2000
Waterschei SV Thor
KV Mechelen
RSC Anderlecht
AC Perugia
AC Lugano
KTH Diest
98 (14)
155 (33)
60 (3)
7 (0)
36 (3)
9 (2)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1988-1994  Belgia 37 (2)

Marc Emmers (ur. 25 lutego 1966 w Hamont) – były piłkarz belgijski grający na pozycji defensywnego pomocnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 175 cm wzrostu, ważył 68 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Emmers rozpoczął w mieście Genk, w tamtejszym klubie Waterschei SV Thor. W sezonie 1983/1984 zadebiutował w jego barwach w pierwszej lidze belgijskiej, a od następnego był jego podstawowym zawodnikiem. W sezonie 1985/1986 spadł z nim do drugiej ligi i na tym szczeblu rozgrywek występował przez jeden pełny sezon.

W 1987 roku Emmers ponownie grał w pierwszej lidze, gdy odszedł do drużyny KV Mechelen. Wraz z takimi zawodnikami jak Michel Preud'homme, Graeme Rutjes czy Erwin Koeman stanowił o sile zespołu i już w 1988 roku wywalczył wicemistrzostwo Belgii. Kolejne sukcesy osiągnął także w europejskich pucharach. Najpierw sięgnął po Puchar Zdobywców Pucharów (1:0 w finale z Ajaksem Amsterdam), a następnie po Superpuchar Europy (3:0, 0:1 z PSV Eindhoven). Z kolei w 1989 roku został po raz pierwszy w karierze mistrzem kraju. W 1991 roku ponownie był z Mechelen drugi w lidze, a w klubie tym grał do końca sezonu 1991/1992. Łącznie wystąpił w nim 155 razy i zdobył 33 gole.

Latem 1992 roku Emmers odszedł do stołecznego Anderlechtu. Na skutek dużej konkurencji w składzie nie zawsze grał w wyjściowej jedenastce "Fiołków". W latach 1993-1995 trzykrotnie z rzędu zdobywał mistrzostwo Belgii, jednak w pełnił wówczas rolę rezerwowego. W 1994 roku zdobył także Puchar Belgii. Sezon 1995/1996 opuścił z powodu kontuzji, a w następnym rozegrał tylko 5 meczów i ostatecznie odszedł z Anderlechtu.

W 1997 roku Marc odszedł do włoskiej Perugii, jednak w Serie A grał tylko pół roku. Na początku 1998 roku trafił do szwajcarskiego AC Lugano, którego zawodnikiem był do lata 1999. Wtedy też wrócił do Belgii i przez jeden sezon grał w trzecioligowym KTH Diest. W 2000 roku zakończył karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1983/84 Waterschei SV Thor Belgia  I liga 9 1
1984/85 Waterschei SV Thor Belgia  I liga 34 2
1985/86 Waterschei SV Thor Belgia  I liga 29 9
1986/87 Waterschei SV Thor Belgia  II liga 26 2
1987/88 KV Mechelen Belgia  I liga 27 6
1988/89 KV Mechelen Belgia  I liga 33 9
1989/90 KV Mechelen Belgia  I liga 34 9
1990/91 KV Mechelen Belgia  I liga 30 4
1991/92 KV Mechelen Belgia  I liga 31 5
1992/93 RSC Anderlecht Belgia  I liga 14 1
1993/94 RSC Anderlecht Belgia  I liga 16 1
1994/95 RSC Anderlecht Belgia  I liga 25 1
1995/96 RSC Anderlecht Belgia  I liga 0 0
1996/97 RSC Anderlecht Belgia  I liga 5 0
1997/98 AC Perugia Włochy  Serie A 7 0
1997/98 AC Lugano Szwajcaria  Nationalliga A 14 2
1998/99 AC Lugano Szwajcaria  Nationalliga A 22 1
1999/00 KTH Diest Belgia  III liga 9 2

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Belgii Emmers zadebiutował 26 marca 1988 roku w wygranym 3:0 towarzyskim spotkaniu z Węgrami. W 1990 roku znalazł się w kadrze na Mistrzostwa Świata we Włoszech. Tam zagrał w trzech grupowych spotkaniach Belgów: z Koreą Południową (2:0), z Urugwajem (3:1) i z Hiszpanią (1:2). Natomiast w 1994 roku został powołany przez selekcjonera Paula Van Himsta do kadry na mundial w USA. Tam także był podstawowym zawodnikiem i wystąpił w trzech spotkaniach: wygranych po 1:0 z Marokiem i z Holandią oraz przegranym 2:3 w 1/8 finału z Niemcami. W kadrze narodowej do 1994 roku rozegrał 37 spotkań i zdobył dwie bramki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]