Marcel Briguiboul

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marcel Briguiboul
Ilustracja
Autoportret w kapeluszu i z fajką
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1837
Sainte-Colombe-sur-l'Hers
Data i miejsce śmierci 20 marca 1892
Nîmes
Narodowość francuska
Dziedzina sztuki malarstwo, rzeźba

Jean Pierre Marcel Numa Briguiboul (ur. 2 listopada 1837 w Sainte-Colombe-sur-l'Hers, zm. 20 marca 1892 w Nîmes) – francuski malarz i rzeźbiarz[1].

Był uczniem Léona Cognieta i Charles’a Gleyre’a. W 1859 wstąpił do Szkoły Sztuk Pięknych w Paryżu, gdzie poznał artystów takich jak Jean-Paul Laurens, Auguste Renoir i Claude Monet. W 1861 wystawiał swoje prace w Salonie Paryskim: jego malarstwo znajdowało się pod wpływem Hiszpanii, orientalizmu, a także impresjonizmu i symbolizmu Renoira. W 1863 zdobył medal III klasy. W 1882 przeniósł się do Castres i Monte Carlo, nie wystawiając już prac w Salonie[1].

Malarz, później także jego jedyny syn Pierre (w 1893)[2] oraz wdowa po nim (w 1927) przekazali swój majątek i kolekcję sztuki Muzeum Goi w Castres. W jej skład wchodziły trzy dzieła Francisca Goi: Rada Kompanii Filipin, Portret Francisca del Mazo i Autoportret w okularach, które nadały muzeum prestiżu i były przyczyną, dla której obrano w nim kierunek na sztukę hiszpańską[2]. Obrazy te Briguiboul kupił 7 maja 1881 w Madrycie od José Antonia Teradillosa[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Émile Bellier de La Chavignerie: Bellier et Auvray. Paris: H. Loones, 1882, s. 167.
  2. a b Musée Goya - Musée d'art hispanique (fr.). musees-midi-pyrenees.fr. [dostęp 04-12-2012].
  3. La Junta de Filipinas (boceto) (hiszp.). fundaciongoyaenaragon.es. [dostęp 2018-04-14].