Marceli Misiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marceli Misiński
Ilustracja
Data urodzenia

ok. 1857

Data i miejsce śmierci

25 listopada 1928
Stryj

Zawód, zajęcie

sędzia

Narodowość

polska

Odznaczenia
Kawaler Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry) Kawaler Orderu Leopolda Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Krzyż Jubileuszowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych

Marceli Misiński (ur. ok. 1857, zm. 25 listopada 1928 w Stryju) – polski prawnik, c. k. radca, sędzia, poseł do Sejmu Krajowego Galicji, działacz społeczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia prawnicze. W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej wstąpił do służby wymiaru sprawiedliwości. Pracował jako sekretarz rady sądu krajowego we Lwowie, po czym w listopadzie 1896 został mianowany radcą sądu krajowego we Lwowie[1]. Później był radcą apelacyjnym we Lwowie. W 1906 został prezesem C. K. Sądu Obwodowego w Stryju i pełnił urząd w kolejnych latach[2]. Na stanowisku prezesa Sądu Okręgowego w Stryju pozostawał po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w latach 20. II Rzeczypospolitej[3][4]. W listopadzie 1926 obchodził jubileusz 20-lecia pracy na tym stanowisku[5].

Pełnił mandat posła do Sejmu Krajowego Galicji: kadencji IX (w ostatnim jej roku 1913 objął mandat po Władysławie Dulębie w III kurii w okręgu Stryj) oraz X (1913-1914 został wybrany w III kurii w okręgu Stryj). Otrzymał honorowe obywatelstwo Stryja.

Zmarł 25 listopada 1928 w Stryju w wieku 71 lat.

Jego synami byli Jan (fizyk powiatowy w Stryju z tytułem doktora) i Jerzy (1892-1944, sportowiec, działacz, oficer)[6][7].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

austro-węgierskie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kronika. Mianowania i odznaczenia. „Słowo Polskie”, s. 3, Nr 269 z 17 listopada 1896. 
  2. a b c d e Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 1034.
  3. Państwo polskie. Księga informacyjno-adresowa. R. 1 (1927). Warszawa: 1925, s. 55.
  4. Państwo polskie. Księga informacyjno-adresowa. R. 2 (1930-1931). Warszawa: 1929, s. 68 (115).
  5. 20-letni jubileusz. „Echo Karpackie”, s. 2, Nr 1 z 28 listopada 1926. 
  6. Z żałobnej kadry. Ś. p. dr. Marceli Misiński. „Echo Karpackie”, s. 1, Nr 61 z 2 grudnia 1928. 
  7. Nasza ankieta lekarska. „Echo Karpackie”, s. 1, Nr 63 z 16 grudnia 1928. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]