Przejdź do zawartości

Marcella Althaus-Reid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Marcella Althaus-Reid
Ilustracja
Portret Marcelli Althaus-Reid
Pełne imię i nazwisko

Marcella Maria Althaus-Reid

Data i miejsce urodzenia

11 maja 1952
Rosario

Data i miejsce śmierci

20 lutego 2009
Edynburg

Marcella Maria Althaus-Reid (ur. 11 maja 1952 w Rosario, zm. 20 lutego 2009 w Edynburgu) – argentyńska teolożka kontekstualna, profesor teologii w New College na Uniwersytecie Edynburskim. W chwili nominacji była jedyną kobietą profesorem teologii na uniwersytecie w Szkocji oraz pierwszą kobietą na stanowisku profesora teologii w New College w jego 160-letniej historii[1][2].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Rosario w Argentynie. Uzyskała tytuł licencjata teologii w ISEDET (Protestancki Instytut Uniwersytecki) w Buenos Aires. Studia doktoranckie ukończyła na Uniwersytecie w St Andrews w Szkocji. Jej zainteresowania badawcze obejmowały teologię wyzwolenia, teologię feministyczną oraz teologię queer[3].

Myśl teologiczna

[edytuj | edytuj kod]

Marcella Althaus-Reid znana jest przede wszystkim ze swojej książki Indecent Theology z 2002[4], w której krytycznie odnosi się do tradycyjnych form teologii feministycznej, wykorzystując język seksualności i cielesności. Twierdziła, że koncepcja seksualności została ukształtowana przez patriarchalny światopogląd, który leży u podstaw wielu niesprawiedliwości i opresji. W tym kontekście postuluje „zdesakralizowanie” dziewictwa Maryi, które – jej zdaniem – zakrywa realne doświadczenia ubogich kobiet, które rzadko są postrzegane w kategoriach „czystości”[3].

Wprowadziła również pojęcie „nieprzyzwoitego Chrystusa” (indecent Christ), podkreślając, że chrystologia kenotyczna (mówiąca o samo-ograniczeniu Boga w osobie Chrystusa) powinna uwzględniać cielesność i seksualność. Krytykowała tradycyjne przedstawienia Jezusa jako heteroseksualnego i aseksualnego mężczyzny: „Jezus został teologicznie ubrany jako heteroseksualny (celibatariusz). Jezus z wymazanymi genitaliami; Jezus bez ciała erotycznego”[4]. Zamiast tego postulowała ujęcie Chrystusa jako postaci inkluzywnej, obejmującej różne tożsamości płciowe i seksualne[3].

Althaus-Reid dążyła do stworzenia szerszej chrystologii, która ukazywałaby Jezusa w kontekście współczesnych koncepcji seksualności, płci i uwarunkowań ekonomicznych. Krytykowała klasyczną teologię wyzwolenia Ameryki Łacińskiej za to, że nie podejmuje w wystarczający sposób zagadnień związanych z płcią i seksualnością, obok tematyki kolonializmu i ucisku społecznego[3].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Marcella Althaus-Reid [online], The Herald, 11 marca 2009 [dostęp 2025-06-27] (ang.).
  2. Professor Marcella Althaus-Reid: In Memorium [online], docs.hss.ed.ac.uk, 2009 [dostęp 2025-06-27] (ang.).
  3. a b c d Lisa Isherwood, Mark D. Jordan, Dancing Theology in Fetish Boots: Essays in Honour of Marcella Althaus-Reid, Hymns Ancient and Modern Ltd, 2010, s. 68–78, 254–267, ISBN 978-0-334-04361-4 [dostęp 2025-06-27] (ang.).
  4. a b Lisa Isherwood, Mark D. Jordan, Dancing Theology in Fetish Boots: Essays in Honour of Marcella Althaus-Reid, Hymns Ancient and Modern Ltd, 2010, s. 114, ISBN 978-0-334-04361-4 [dostęp 2025-06-27] (ang.).