Marcelo Demoliner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marcelo Fedrizzi Demoliner
Ilustracja
Państwo

 Brazylia

Data i miejsce urodzenia

18 stycznia 1989
Caxias do Sul

Wzrost

193 cm

Gra

praworęczny, jednoręczny bekhend

Status profesjonalny

2006

Zakończenie kariery

aktywny

Trener

Duda Matos, David Sammel

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0

Najwyżej w rankingu

232 (21 września 2009)

Australian Open

1Q (2013)

Wimbledon

2Q (2013)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

4

Najwyżej w rankingu

34 (27 listopada 2017)

Australian Open

3R (2017, 2019)

Roland Garros

2R (2018, 2019)

Wimbledon

3R (2015, 2017, 2019)

US Open

QF (2022)

Marcelo Fedrizzi Demoliner (ur. 18 stycznia 1989 w Caxias do Sul) – brazylijski tenisista.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W rozgrywkach ATP Tour wygrał cztery tytuły w grze podwójnej z czternastu rozegranych finałów.

20 maja 2016 ogłoszono, że podczas badania przeprowadzonego na Australian Open 2016 w jego organizmie wykryto hydrochlorotiazyd. Postanowiono o jego zawieszeniu w okresie od 1 lutego do 30 kwietnia 2016 roku[1].

Najwyżej w rankingu gry pojedynczej znajdował się na 232. miejscu (21 września 2009), a w rankingu gry podwójnej na 34. pozycji (27 listopada 2017).

Finały w turniejach ATP Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra podwójna (4–10)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 6 lutego 2016 Quito Ceglana Brazylia Thomaz Bellucci Hiszpania Pablo Carreño-Busta
Argentyna Guillermo Durán
5:7, 4:6
Finalista 2. 17 lipca 2016 Båstad Ceglana Nowa Zelandia Marcus Daniell Hiszpania Marcel Granollers
Hiszpania David Marrero
2:6, 3:6
Finalista 3. 5 marca 2017 São Paulo Ceglana Nowa Zelandia Marcus Daniell Brazylia Rogério Dutra Silva
Brazylia André Sá
6:7(5), 7:5, 7–10
Finalista 4. 27 maja 2017 Lyon Ceglana Nowa Zelandia Marcus Daniell Argentyna Andrés Molteni
Kanada Adil Shamasdin
3:6, 6:3, 5–10
Finalista 5. 1 października 2017 Chengdu Twarda Nowa Zelandia Marcus Daniell Izrael Jonatan Erlich
Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
3:6, 6:7(3)
Finalista 6. 29 października 2017 Wiedeń Twarda (hala) Stany Zjednoczone Sam Querrey Indie Rohan Bopanna
Urugwaj Pablo Cuevas
6:7(7), 7:6(4), 9–11
Zwycięzca 1. 30 czerwca 2018 Antalya Trawiasta Meksyk Santiago González Holandia Sander Arends
Holandia Matwé Middelkoop
7:5, 6:7(6), 10–8
Finalista 7. 21 października 2018 Antwerpia Twarda (hala) Meksyk Santiago González Francja Nicolas Mahut
Francja Édouard Roger-Vasselin
4:6, 5:7
Finalista 8. 5 maja 2019 Monachium Ceglana Indie Divij Sharan Dania Frederik Nielsen
Niemcy Tim Pütz
4:6, 2:6
Finalista 9. 29 września 2019 Zhuhai Twarda Holandia Matwé Middelkoop Belgia Sander Gillé
Belgia Joran Vliegen
6:7(2), 6:7(4)
Zwycięzca 2. 19 października 2019 Moskwa Twarda (hala) Holandia Matwé Middelkoop Włochy Simone Bolelli
Argentyna Andrés Molteni
6:1, 6:2
Zwycięzca 3. 9 lutego 2020 Córdoba Ceglana Holandia Matwé Middelkoop Argentyna Leonardo Mayer
Argentyna Andrés Molteni
6:3, 7:6(4)
Finalista 10. 18 października 2020 Petersburg Twarda (hala) Holandia Matwé Middelkoop Austria Jürgen Melzer
Francja Édouard Roger-Vasselin
2:6, 6:7(4)
Zwycięzca 4. 13 czerwca 2021 Stuttgart Trawiasta Meksyk Santiago González Urugwaj Ariel Behar
Ekwador Gonzalo Escobar
4:6, 6:3, 10–8

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Decision in the case of Marcelo Demoliner (ang.). W: Anti-Doping [on-line]. Międzynarodowa Federacja Tenisowa, 2016-05-20. [dostęp 2016-08-20].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]