Marcelo Ríos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marcelo Ríos
Marcelo Ríos
Państwo  Chile
Miejsce zamieszkania Santiago
Data i miejsce urodzenia 26 grudnia 1975
Santiago
Wzrost 175 cm
Masa ciała 73 kg
Gra leworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1994
Zakończenie kariery 2004
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 18
Najwyżej w rankingu 1 (30 marca 1998)
Australian Open F (1998)
Roland Garros QF (1997, 1998)
Wimbledon 4R (1997)
US Open QF (1997)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 141 (7 maja 2001)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Chile
Igrzyska panamerykańskie
Srebro
Santo Domingo 2003 gra pojedyncza
Srebro
Santo Domingo 2003 gra podwójna

Marcelo Andrés Ríos Mayorga (ur. 26 grudnia 1975 w Santiago) – chilijski tenisista.

Kariera tenisowa[edytuj]

Ríos był pierwszym zawodnikiem z Ameryki Południowej, który został liderem na świecie w kategorii juniorów. Dokonał tego w 1993 roku, m.in. po zwycięstwie w US Open.

Jako zawodowy tenisista Ríos występował w latach 1994–2004.

W grze pojedynczej Chilijczyk zwyciężył w 18 turniejach o randze ATP World Tour oraz awansował do 13 finałów. Rok 1998 był najlepszy w karierze Ríosa. Dotarł do finału wielkoszlemowego Australian Open, jednak w decydującym meczu przegrał z Petrem Kordą 2:6, 2:6, 2:6. W marcu, po wygraniu rozgrywek w Miami został liderem rankingu światowego. Do końca sezonu pozostawał w ścisłej czołówce, kończąc rok 1998 na 2. pozycji, za Petem Samprasem. W 1998 roku wygrał siedem turniejów, a na pozycji lidera pozostawał łącznie przez 6 tygodni. Wystąpił także w turnieju ATP World Tour World Championships (wycofał się w trakcie turnieju z powodu urazu).

W grze podwójnej Ríos triumfował w 1 zawodach z cyklu ATP World Tour, a także osiągnął 1 finał.

W latach 1993–2003 reprezentował Chile w Pucharze Davisa, rozgrywając łącznie 35 meczów singlowych, z których w 25 zwyciężył. W deblu wystąpił w 10 meczach, z których 3 wygrał.

W 2000 roku Ríos uczestniczył w igrzyskach olimpijskich w Sydney. Odpadł z rywalizacji singlowej w I rundzie, podobnie jak i w deblu.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (18–13)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 28 maja 1995 Bolonia Ceglana Urugwaj Marcelo Filippini 6:2, 6:4
Zwycięzca 2. 30 lipca 1995 Amsterdam Ceglana Holandia Jan Siemerink 6:4, 7:5, 6:4
Zwycięzca 3. 8 października 1995 Kuala Lumpur Dywanowa (hala) Australia Mark Philippoussis 7:6(6), 6:2
Finalista 1. 29 października 1995 Santiago Ceglana Czechy Ctislav Doseděl 6:7(3), 3:6
Finalista 2. 10 marca 1996 Scottsdale Twarda Południowa Afryka Wayne Ferreira 6:2, 3:6, 3:6
Finalista 3. 21 kwietnia 1996 Barcelona Ceglana Austria Thomas Muster 3:6, 6:4, 4:6, 1:6
Zwycięzca 4. 26 maja 1996 St. Pölten Ceglana Hiszpania Félix Mantilla 6:2, 6:4
Finalista 4. 10 listopada 1996 Santiago Ceglana Argentyna Hernán Gumy 4:6, 5:7
Finalista 5. 16 lutego 1997 Marsylia Twarda (hala) Szwecja Thomas Enqvist 4:6, 0:1 krecz
Zwycięzca 5. 27 kwietnia 1997 Monte Carlo Ceglana Hiszpania Àlex Corretja 6:4, 6:3, 6:3
Finalista 6. 18 maja 1997 Rzym Ceglana Hiszpania Àlex Corretja 5:7, 5:7, 3:6
Finalista 7. 24 sierpnia 1997 Boston Twarda Holandia Sjeng Schalken 5:7, 3:6
Finalista 8. 9 listopada 1997 Santiago Ceglana Hiszpania Julián Alonso 2:6, 1:6
Zwycięzca 6. 18 stycznia 1998 Auckland Twarda Australia Richard Fromberg 4:6, 6:4, 7:6(3)
Finalista 9. 1 lutego 1998 Australian Open, Melbourne Twarda Czechy Petr Korda 2:6, 2:6, 2:6
Zwycięzca 7. 15 marca 1998 Indian Wells Twarda Wielka Brytania Greg Rusedski 6:3, 6:7(15), 7:6(4), 6:4
Zwycięzca 8. 29 marca 1998 Miami Twarda Stany Zjednoczone Andre Agassi 7:5, 6:3, 6:4
Zwycięzca 9. 17 maja 1998 Rzym Ceglana Hiszpania Albert Costa walkower
Zwycięzca 10. 24 maja 1998 St. Pölten Ceglana Stany Zjednoczone Vince Spadea 6:2, 6:0
Zwycięzca 11. 4 października 1998 Puchar Wielkiego Szlema Twarda (hala) Stany Zjednoczone Andre Agassi 6:4, 2:6, 7:6(1), 5:7, 6:3
Zwycięzca 12. 18 października 1998 Singapur Dywanowa (hala) Australia Mark Woodforde 6:4, 6:2
Finalista 10. 25 kwietnia 1999 Monte Carlo Ceglana Brazylia Gustavo Kuerten 4:6, 1:2 krecz
Zwycięzca 13. 9 maja 1999 Hamburg Ceglana Argentyna Mariano Zabaleta 6:7(5), 7:5, 5:7, 7:6(5), 6:2
Zwycięzca 14. 23 maja 1999 St. Pölten Ceglana Argentyna Mariano Zabaleta 4:4 krecz
Finalista 11. 10 października 1999 Szanghaj Twarda Szwecja Magnus Norman 6:2, 3:6, 5:7
Zwycięzca 15. 17 października 1999 Singapur Twarda (hala) Szwecja Mikael Tillström 6:2, 7:6(5)
Zwycięzca 16. 23 lipca 2000 Umag Ceglana Argentyna Mariano Puerta 7:6(1), 4:6, 6:3
Zwycięzca 17. 7 stycznia 2001 Doha Twarda Czechy Bohdan Ulihrach 6:3, 2:6, 6:3
Zwycięzca 18. 30 września 2001 Hongkong Twarda Niemcy Rainer Schüttler 7:6(3), 6:2
Finalista 12. 27 października 2002 Sztokholm Twarda (hala) Tajlandia Paradorn Srichaphan 7:6(2), 0:6, 3:6, 2:6
Finalista 13. 16 lutego 2003 Viña del Mar Ceglana Hiszpania David Sánchez 6:1, 3:6, 3:6

Gra podwójna (1–1)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 30 lipca 1995 Amsterdam Ceglana Holandia Sjeng Schalken Australia Wayne Arthurs
Wielka Brytania Neil Broad
4:6, 2:6
Finalista 2. 11 marca 2001 Scottsdale Twarda Holandia Sjeng Schalken Stany Zjednoczone Donald Johnson
Stany Zjednoczone Jared Palmer
6:7(3), 2:6

Bibliografia[edytuj]