Marchia Billungów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marchia Billungów na tle niemiecko-słowiańskiego pogranicza w X wieku
Marchia Billungów w 1000 roku

Marchia Billungów (niem. Mark der Billunger lub Billunger Mark) – region graniczny (marchia) północno-wschodniego Księstwa Saksonii, który embrionalnie ukształtował się w X wieku. Nazwa marchii pochodzi od nazwiska niemieckiego rodu Billungów, który nią władał. Wraz z jego wygaśnięciem tereny marchii weszły ponownie w skład księstwa Saksonii[1]. Marchia ta stanowiła jeden z członów tzw. marchii połabskich. Obejmowała tereny zajmowane przez Słowian między tzw. Limes Saxoniae na zachodzie a rzekami Pianą i Eldą na wschodzie, oraz między Łabą na południu a Zatoką Lubecką na północy[2].

Marchia Billungów została utworzona wraz z nadaniem Hermannowi Billungowi przez księcia saskiego i króla Niemiec Ottona I Wielkiego w 936 roku tytułu princeps militiae[3] i przekazaniem terenów północno-wschodniego pogranicza Księstwa Saksonii w celu obrony i ekspansji przeciwko Słowianom połabskim[4][5].

Przypisy

  1. Fragmenty dziejów Słowiańszczyzny zachodniej. s. 153.
  2. Fragmenty dziejów Słowiańszczyzny zachodniej. s. 162.
  3. The new Cambridge medieval history. s. 269.
  4. Encyclopædia Britannica: Billung dynasty (ang.). [dostęp 2015-06-30].
  5. Encyklopedia PWN: Hermann Billung (pol.). [dostęp 2015-06-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gerard Labuda: Fragmenty dziejów Słowiańszczyzny zachodniej, Tom 3. Wydawnictwo Poznańskie, 1964. (pol.)
  • Timothy Reuter, Rosamond McKitterick: The new Cambridge medieval history, Volume 3. Cambridge University Press, 2005. ISBN 0521364477.