Marcin Hintz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marcin Ryszard Hintz
Ks. bp kpt. rez. dr hab., prof. ChAT
Ilustracja
Doce me facere voluntatem tuam
Naucz mnie czynić wolę swoją (Ps 143,10)
Kraj działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

21 maja 1968
Warszawa

Proboszcz parafii w Sopocie
Okres sprawowania

od 2010

Proboszcz parafii w Częstochowie
Okres sprawowania

2000-2011

Wyznanie

Ewangelicko-Augsburskie

Kościół

Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP

Ordynacja

13 sierpnia 1995

Nominacja biskupia

4 grudnia 2010

Sakra biskupia

19 lutego 2011

Odznaczenia
Medal Komisji Edukacji Narodowej
Marcin Ryszard Hintz
ilustracja
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia

21 maja 1968
Warszawa, Polska

Przebieg służby
Lata służby

1998-2001

Stanowiska

dziekan Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

19 lutego 2011

Miejscowość

Sopot

Miejsce

Kościół Zbawiciela w Sopocie

Konsekrator

Jerzy Samiec

Współkonsekratorzy

Kaarlo Kalliala
Tadeusz Szurman
Janusz Jagucki
Paweł Anweiler
Ryszard Bogusz
Rudolf Bażanowski
Michał Warczyński

Marcin Ryszard Hintz (ur. 21 maja 1968 w Warszawie) – polski duchowny luterański, teolog, profesor ChAT, proboszcz parafii ewangelickiej w Sopocie, biskup Diecezji Pomorsko-Wielkopolskiej[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Kształcił się w zakresie teologii ewangelickiej na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie (1987–1992) oraz filozofii na Uniwersytecie Warszawskim (1988–1993). Od 1991 pracuje w Katedrze Teologii Systematycznej Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej. W latach 1993–1994 przebywał na stypendium doktoranckim na Uniwersytecie w Bonn.

Służba kościelna[edytuj | edytuj kod]

W 1995 został ordynowany na duchownego Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP. W latach 1995–1998 pracował jako wikariusz w Żyrardowie, następnie był ewangelickim kapelanem wojskowym i dziekanem Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSWiA (1998–2001). W latach 2000–2011 był proboszczem parafii w Częstochowie.

30 października 2009 został nominowany do funkcji Naczelnego Kapelana Wojskowego Ewangelickiego Duszpasterstwa Wojskowego przez Kolegium Wyborcze Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP[2][3], jednak w dniu 23.02.2010 zrezygnował z objęcia tego urzędu[4]. 14 listopada 2010 został wybrany proboszczem parafii w Sopocie[5], 28 listopada został wprowadzony w urząd[6]. 4 grudnia 2010 został wybrany biskupem diecezji pomorsko-wielkopolskiej[1].

Konsekrowany na biskupa i wprowadzony w urząd Biskupa Diecezjalnego Diecezji Pomorsko-Wielkopolskiej 19 lutego 2011, w kościele Zbawiciela w Sopocie.

Kariera naukowa[edytuj | edytuj kod]

W 2001 obronił doktorat na Wydziale Teologicznym ChAT na podstawie rozprawy Wolność sumienia w Polsce po roku 1989 z perspektywy ewangelickiej. Analiza teologiczna. W 2008 uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie dorobku i monografii pt. Etyka ewangelicka i jej wymiar eklezjalny. Studium historyczno-systematyczne. W tym samym roku został profesorem nadzwyczajnym i kierownikiem Katedry Teologii Systematycznej. Pełni funkcję kierownika Sekcji Teologii Ewangelickiej Wydziału Teologicznego ChAT. Jest autorem wielu artykułów naukowych z zakresu teologii, etyki ewangelickiej i ekumenizmu. W 2011 został wybrany na członka Komitetu Nauk Teologicznych Polskiej Akademii Nauk, a 31 stycznia 2012 powołano go w skład prezydium Komitetu[7]. W 2019 został członkiem Rady Naukowej czasopisma „Studia i Dokumenty Ekumeniczne[8].

30 maja 2019 został członkiem Rady Uczelni Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie[9].

Był promotorem zakończonych nadaniem stopnia doktora nauk teologicznych przewodach następujących osób:

Laureat Nagrody Naukowej Miasta Gdańska im. Jana Heweliusza w dziedzinie nauk humanistycznych i społecznych za rok 2019[11].

Ważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Kościół – pluralizm – Europa (red.), Komitet Krajowy Światowej Federacji Luterańskiej, Warszawa 2005.
  • Chrześcijańskie sumienie. Rozważania o etyce ewangelickiej, Wyd. „Głos Życia”, Katowice 2006.
  • Etyka ewangelicka i jej wymiar eklezjalny. Studium historyczno-systematyczne, ChAT, Warszawa 2007.
  • Ekumenizm i ewangelicyzm. Studia ofiarowane Profesorowi Karolowi Karskiemu w 70. urodziny, (red. wspólnie z Tadeuszem J. Zielińskim), ChAT, Warszawa 2010.
  • Ewangelickie Prawo Kościelne 1918–2018. Zbiór tekstów prawnych Kościołów ewangelickich w Polsce (red. nauk. wspólnie z Michałem Hucałem), Wydawnictwo Naukowe ChAT, Warszawa 2018.
  • Kościół i urząd kościelny w dokumentach i opracowaniach Światowej Federacji Luterańskiej, (red. wspólnie z Jerzym Sojką), Wydawnictwo Augustana, Bielsko-Biała 2014.
  • Na początku był Chrystus. Z bp. Marcinem Hintzem, bp. Jerzym Pańkowskim i bp. Grzegorzem Rysiem rozmawiali Jakub Drath i Janusz Poniewierski, Wydawnictwo Znak, Kraków 2016.
  • Wielowymiarowość ewangelickiego prawa kościelnego. Analiza porównawcza i teologiczno-prawna (wspólnie z Michałem Hucałem), Wydawnictwo Naukowe ChAT, Warszawa 2018.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]