Marcin Leopolita

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marcin Leopolita
Martinus Leopolita.jpg
Data i miejsce urodzenia ok. 1540 we Lwowie
Data i miejsce śmierci ok. 1589
Dziedzina sztuki muzyka
Ważne dzieła Missa Paschalis

Marcin Leopolita (zwany także Marcinem ze Lwowa lub Marcinem Lwowczykiem) (ur. ok. 1540 we Lwowie, zm. ok. 1589[1]) – polski twórca muzyki renesansowej, organista, poeta.

Prawdopodobnie studiował w Krakowie na uniwersytecie krakowskim, nie wiadomo jednak, u kogo się kształcił[2]. W maju 1560 przyjęty został do Kapeli Rorantystów jako nadworny kompozytor i organista Zygmunta II Augusta[2][3]. Działał w niej prawdopodobnie około czterech lat[3]. Następnie wrócił do Lwowa (być może w 1564[3]), gdzie spędził większą część życia, brak jednak innych informacji o tym okresie jego życia[2]. Leopolita uważany jest za najwybitniejszego polskiego kompozytora tworzącego muzykę kościelną w dojrzałym stylu polifonii franko-flamandzkiej.

Za życia nie ukazała się drukiem żadna kompozycja Leopolity[3]. Wiele pozostawionych rękopisów zaginęło, m.in. cykl introitów i sekwencji, kilkadziesiąt motetów i kilka mszy mszy[3]. Do 1909 rękopisy dwóch jego mszy pięciogłosowych – Missa Rorate i Missa de Ressurrectione – znajdowały się w Zbiorach Kapituły Katedralnej na Wawelu.

Zachowana twórczość:

  • 5-głosowa (w Agnus Dei 6-głosowa) Missa Paschalis, oparta na czterech polskich pieśniach wielkanocnych: Chrystus Pan zmartwychwstał, Chrystus zmartwychwstał jest, Wesoły dzień nam dziś nastał, Wstał Pan Chrystus. Jest to najstarszy zachowany pełny cykl mszalny napisany przez kompozytora polskiego.
  • Cibavit eos, Mihit autem, Resurgente Christo, Spiritus Domini, Veni im hortum meum - 5 motetów zachowanych w transkrypcji organowej bez tekstu, napisane w fakturze 5-głosowej a cappella, z cantus firmus w głosach środkowych[3].

Przypisy

  1. Ewa Obniska w Dzieje muzyki polskiej red. Tadeusz Ochlewski, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1984, ISBN 83-223-2013-2
  2. a b c Piotr Orawski: Lekcje muzyki. Średniowiecze i Renesans. Warszawa: kle, 2010, s. 288, 292. ISBN 978-83-926389-1-9.
  3. a b c d e f Małgorzata Wozaczyńska. Muzyka renesansu. , s. 120-121, 1996. Wydawnictwo Akademii Muzycznej w Gdańsku. ISSN 0860-5750. 

Linki zewnętrzne[edytuj]