Przejdź do zawartości

Marcin Luter w nazistowskich Niemczech

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Niemieckie wydanie traktatu Lutra O Żydach i ich kłamstwach, z antysemickim hasłem na okładce (1938)
Niemiecka kartka pocztowa z wizerunkiem Marcina Lutra (1939)
Antysemicki mural w Norymberdze z cytatem z traktatu O Żydach i ich kłamstwach, opublikowany w formie kartki pocztowej
Niemieccy Chrześcijanie świętują Luthertag w Berlinie. Przemawia protestancki teolog Joachim Hossenfelder(inne języki) (1933)
Pomnik Lutra na tle zrujnowanego Kościoła Marii Panny w Dreźnie (1958)

Niemiecki duchowny i teolog Marcin Luter był chwalony w nazistowskich Niemczech, za pionierską rolę w historii państwa. Jednocześnie wykorzystywano jego antysemityzm i status bohatera ludowego do propagowania własnej polityki religijnej opartej na chrześcijaństwie i germańskim etnonacjonalizmie[1]. Luter postrzegany był zarówno jako międzywyznaniowy figurant, jak i symbol niemieckiego protestanckiego poparcia dla reżimu nazistowskiego, a jeden z przywódców religijnych porównał nawet Adolfa Hitlera bezpośrednio do Lutra[2].

Ważnym aspektem tej relacji ideologicznej były urodziny Marcina Lutra przypadające na 10 listopada, których 450. rocznica została w 1933 roku uznana za święto narodowe nazwane Luthertag[3].

Wpływ przed wyborami w 1933

[edytuj | edytuj kod]

Powtarzającym się punktem spornym wśród badaczy twórczości Lutra jest to, czy jego antysemickie przekonania mogły bezpośrednio wpłynąć na represje i ludobójstwo za czasów nazistowskich. Amerykańska historyczka Lucy Dawidowicz opisała linię „antysemickiego pochodzenia” od Lutra do Hitlera jako „łatwą do nakreślenia”[4], pisząc, że zarówno Luter, jak i Hitler byli zafascynowani „zdemonizowanym wszechświatem”, który ich zdaniem zamieszkiwali Żydzi, a Hitler twierdził, że późny Luter, autor traktatu O Żydach i ich kłamstwach, był „prawdziwym” Lutrem[4].

Chociaż wielu innych naukowców kwestionowało te powiązania i prawdziwy związek między luteranizmem a nazistowskim antysemityzmem, to zabrakło konsensusu, co historyk David H. Lindquist(inne języki) podsumował następująco: „Nieszczere byłoby twierdzenie, że nazistowskie prześladowania Żydów mogły mieć miejsce bez obecności wcześniejszych warunków w kulturze niemieckiej w szczególności i w społeczeństwie europejskim w ogóle, a istnienie długotrwałego, pozornie endemicznego antysemityzmu w różnych formach jest najważniejszym z takich warunków” i argumentuje, że „rasowe korzenie” nazistowskiego antysemityzmu są częścią tego samego kontekstu historycznego co „religijne korzenie” pism Lutra o Żydach[1].

Status

[edytuj | edytuj kod]

Rola Marcina Lutra w historii Niemiec była podkreślana jako część szerszej nazistowskiej doktryny pozytywnego chrześcijaństwa, które przedstawiało się jako bezwyznaniowy ruch naukowy, oczyszczający z postrzeganego „ducha żydowskiego” zanieczyszczającego Kościoły chrześcijańskie narodu niemieckiego. Artykuły propagandowe w gazecie Der Stürmer określały Lutra mianem „jednego z największych antysemitów w historii Niemiec”[3]. Jego antykatolickie dziedzictwo uczyniło go również postacią szczególnie znaczącą wśród Niemieckich Chrześcijan i innych grup protestanckich[2].

Rocznice

[edytuj | edytuj kod]

Propaganda nazistowska wielokrotnie podkreślała rocznice urodzin Marcina Lutra jako czas patriotycznych obchodów. Najbardziej znaczącym z nich była 450. rocznica urodzin Lutra w listopadzie 1933 roku, którą ogłoszono świętem narodowym, zwanym „Niemieckim Dniem Lutra”. Obchodom towarzyszyły publiczne demonstracje Niemieckich Chrześcijan oraz przemówienia ważnych osobistości religijnych[3]. W artykule w gazecie Chemnitzer Tageblatt stwierdzono, że „naród niemiecki zjednoczył się nie tylko w lojalności i miłości do Ojczyzny, ale także ponownie w starych niemieckich wierzeniach Lutra [Lutherglauben]; w Niemczech nastała nowa epoka silnego, świadomego życia religijnego”.

Historyk Richard Steigmann-Gall(inne języki) pisze w swojej książce z 2003 roku Święta Rzesza. Nazistowskie koncepcje chrześcijaństwa 1919-1945:

Podobny pogląd prezentowało kierownictwo Ligi Protestanckiej. Fahrenhorst, który zasiadał w komitecie planującym Luthertag, nazwał Lutra „pierwszym niemieckim Führerem duchowym”, który przemawiał do wszystkich Niemców, niezależnie od klanu czy wyznania. [...] Obiecując, że obchody urodzin Lutra nie przerodzą się w wydarzenie konfesyjne, Fahrenhorst zaprosił Hitlera do zostania oficjalnym patronem Luthertagu. W późniejszej korespondencji Fahrenhorst wielokrotnie wyrażał pogląd, że cześć dla Lutra może w jakiś sposób przekraczać granice wyznaniowe: „Luter jest w istocie nie tylko założycielem wyznania chrześcijańskiego; co więcej, jego idee wywarły owocny wpływ na całe chrześcijaństwo w Niemczech”. Właśnie ze względu na polityczne i religijne znaczenie Lutra, Luthertag miał służyć jako wyznanie zarówno „kościołowi, jak i narodowi”[2].

Do podobnych wydarzeń należała przypadająca na następny rok 400. rocznica niemieckiego przekładu Biblii przez Lutra. Później propaganda nazistowska również upamiętniała masowy pogrom Żydów (Noc kryształowa) z 9–10 listopada 1938 roku, łącząc go z urodzinami Lutra[3].

Dziedzictwo

[edytuj | edytuj kod]

Wykorzystanie wizerunku Marcina Lutra w propagandzie nazistowskich Niemiec pozostaje kwestią sporną, pomimo że współczesny luteranizm stanowczo potępia jego antysemickie poglądy[3], a bardziej współcześni historycy próbują przedstawić Lutra jako „osobowość oskarżaną”, manipulowaną w celach propagandowych[1].

Profesor historii Albert Howard dostrzegł, że upolitycznienie spuścizny Marcina Lutra sięga XIX wieku, kiedy obchody stały się spolaryzowane między dwiema sprzecznymi interpretacjami teologa: „Jedna to liberalny Luter, którego reformy postrzegane są jako prowadzące do postępu i nowoczesności, a druga to nacjonalistyczny Luter, którego tłumaczenie Biblii pomogło ukształtować współczesny język niemiecki i tożsamość niemiecką”. Ten nacjonalistyczny aspekt osiągnął punkt kulminacyjny w 1917 roku, gdy za czasów Cesarstwa Niemieckiego obchodzono czterechsetną rocznicę reformacji, torując drogę nazistowskiej interpretacji Dnia Lutra[3].

Muzeum Topografii Terroru w Berlinie uczciło 500. rocznicę reformacji wystawą poświęconą militaryzacji wizerunku Lutra w nazistowskich Niemczech. Tytuł wystawy, „Słowa Lutra są wszędzie”, został zaczerpnięty z pism Dietricha Bonhoeffera, luterańskiego teologa straconego w 1945 roku za poglądy antynazistowskie[3].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c David H. Lindquist. Luther’s Antisemitism in Historical Context: A Necessary Discussion for Christian Educators. „Journal of Research on Christian Education”, s. 4, 11, 2013. Routledge. ISSN 1065-6219. 
  2. a b c Richard Steigmann-Gall: The Holy Reich: Nazi Conceptions of Christianity, 1919-1945. Cambridge University Press, 2003, s. 138. ISBN 978-0-521-82371-5.
  3. a b c d e f g The Nazis Exploited Martin Luther’s Legacy. This Berlin Exhibit Highlights How. Sojourners. [dostęp 2025-09-14]. (ang.).
  4. a b Lucy Dawidowicz: The War Against the Jews: 1933-1945. Random House Publishing Group, 1986, s. 23. ISBN 978-0-553-34532-2.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]