Marcin Niemirowicz-Szczytt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marcin Niemirowicz-Szczytt (Szczytt-Niemirowicz / Szczytt) herbu Jastrzębiec (1749-1800 lub później) – poseł województwa połockiego na Sejm Czteroletni od 1790 roku[1], chorąży powiatu połockiego, sędzia ziemski połocki, członek Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej, chorąży petyhorski w 1778/1779 roku.

Starszy syn Adama (zm. 1752) i Barbary z Sakowiczów II v. za Józefem Lewkowiczem, córki podczaszego trockiego Macieja i Bogumiły z Nowackich.

Miał brata Michała, szambelana JKM Stanisława Augusta oraz siostrę Honoratę za Adamem Maszewskim.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Po wczesnej śmierci ojca opiekę nad Marcinem i jego rodzeństwem przejął brat stryjeczny ojca - kasztelan inflancki Jan Niemirowicz-Szczytt, a następnie jego syn – Justynian.

Nie osiągnąwszy jeszcze pełnoletności, w 1764 podpisał z woj. połockiego elekcję Stanisława Augusta. Brał udział w Połocku w sejmiku w 1768 (gdy nikt się nie zdecydował na posłowanie), a jako chorąży petyhorski woj. lit. w sejmiku gromnicznym w 1772. Na sejmiku nadzwyczajnym w 1772 został wybrany wraz z sędzią grodzkim połockim Adamem Swołyńskim na delegata do króla Stanisława Augusta w celu wyrażenia radości z ocalenia jego osoby z zamachu w 1771.

Sejm rozbiorowy (1773-1775) wyznaczył go do jednej z komisji, a w 1775 do sądów sejmowych.

Deputat województwa połockiego na Trybunał Główny Wielkiego Księstwa Litewskiego kadencji ruskiej w 1778/1779 roku[2], a w 1786 wybrany na sędziego ziemskiego połockiego.

W 1788 podpisał instrukcje posłom z woj. połockiego na Sejm Wielki. W 1789 Sejm Wielki wyznaczył go na jednego z komisarzy z woj. połockiego do spraw finansowania wojska. W 1790 został wybrany jednomyślnie pierwszym posłem woj. połockiego. W 1791 przystąpił do Konfederacji Generalnej Obojga Narodów. Brał udział w tajnym zebraniu w Pałacu Radziwiłłowskim 2 maja 1791, a następnie podpisał w domu marszałka Małachowskiego Asekurację popierania projektu Ustawy Rządowej. Był obecny w czasie uchwalania Konstytucji 3 Maja. Członek Towarzystwa Przyjaciół Ustawy Rządowej.

Posiadał znaczne dobra ziemskie, głównie w woj. połockim. Osiadł w Wierzchowiu, gdzie wzniósł murowany dwór. Jego rezydencja w Wierzchowiu była jedną z trzech największych w pow. lepelskim.

Kawaler Orderu Świętego Stanisława (1790).

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Poślubił Anielę (Angelę) Bohuszewiczównę (zm. po 1794), córkę Antoniego i Marii Anny Galimskiej. Miał z nią czworo dzieci: Michała Feliksa, dziedzica Wierzchowia, ożenionego z córką Ignacego Korwin-Piotrowskiego - Antoniną; Adama, ożenionego z córką generała Cypriana Zdziechowskiego - Józefą; Ludwikę za szambelanem Ludwikiem Witkowskim i Julię za Witkowskim.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Haratym, Marcin Szczytt Niemirowicz [w:] Polski Słownik Biograficzny. T. 47. Warszawa–Kraków: Polska Akademia Nauk i Polska Akademia Umiejętności – Instytut Historii PAN im. Tadeusza Manteuffla, 2011, s. 572–574
  • Adam Skałkowski, Towarzystwo przyjaciół konstytucji 3 maja, Kórnik, 1930.
  • Volumina Legum t. IX, Kraków 1889.
  • Złota księga szlachty polskiej, r. IV, Poznań 1882.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 325.
  2. Deputaci Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego (1697-1794). Spis, pod redakcją Andrzeja Rachuby, opracowali Andrzej rachuba i Przemysław P. Romaniuk, przy współpracy Andreja Macuka i Jegenija Aniszczenki, Warszawa 2004, s. 338.