Przejdź do zawartości

Marcin Romanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Marcin Romanowski
Ilustracja
Marcin Romanowski (2019)
Data i miejsce urodzenia

20 stycznia 1976
Skrwilno

Zawód, zajęcie

prawnik, urzędnik państwowy, polityk

Miejsce zamieszkania

Budapeszt

Tytuł naukowy

doktor nauk prawnych

Uczelnia

Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego

Stanowisko

wiceminister sprawiedliwości (2019–2023), poseł na Sejm X kadencji (od 2023)

Partia

Solidarna Polska / Suwerenna Polska, PiS

Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach
Wiadomości w Wikinews

Marcin Romanowski (ur. 20 stycznia 1976 w Skrwilnie[1]) – polski prawnik, polityk i urzędnik państwowy, doktor nauk prawnych, w latach 2019–2023 podsekretarz stanu, a w 2023 sekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, poseł na Sejm X kadencji. Od stycznia 2024 zastępca przedstawiciela Sejmu RP w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy[2].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i działalność zawodowa

[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Liceum Ogólnokształcącego w Rypinie (1995), studiów prawniczych na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu (2000) oraz podyplomowych studiów prawniczych (Magister Legum, LL.M.) na Uniwersytecie w Ratyzbonie (2002). Stypendysta Fundacji Konrada Adenauera na Uniwersytecie w Ratyzbonie (2000–2002), a także na Uniwersytecie w Greifswaldzie i Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie (2004–2005).

Rozprawę doktorską pt. Własność w procesie rozliczeń z komunistyczną przeszłością. Studium teoretycznoprawne na przykładzie Niemiec po 1989 roku, przygotowaną pod kierunkiem Lecha Morawskiego[3], obronił w 2008 na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego.

Adiunkt w Katedrze Teorii i Filozofii Prawa na WPiA UKSW w Warszawie[4][1][5].

Autor kilkunastu publikacji i opracowań naukowych, w tym współautor monografii O trudnych przypadkach filozofii prawa. Studia z antropologii filozoficznej[6] oraz Reprywatyzacja. Problemy teorii i praktyki[7].

Działalność polityczna

[edytuj | edytuj kod]
Marcin Romanowski w swoim gabinecie (12 lutego 2019)

W wyborach samorządowych w 2002 ubiegał się bez powodzenia o mandat radnego Rady m.st. Warszawy z listy komitetu Julii Pitery[8]. Był ekspertem komisji śledczej w sprawie Lwa Rywina (2003–2004)[1]. W latach 2005–2007[9] oraz 2015–2019[5][9] doradca ministra sprawiedliwości[9]. Został działaczem Solidarnej Polski, w 2023 przemianowanej na Suwerenną Polskę.

W latach 2016–2019 dyrektor Instytutu Wymiaru Sprawiedliwości[10], a w latach 2016–2021 przewodniczący rady Krajowej Szkoły Administracji Publicznej[11][12]. W latach 2018–2019 pełnił urząd Pełnomocnika Ministra Sprawiedliwości ds. Informatyzacji i Cyberbezpieczeństwa oraz ds. Funduszu Sprawiedliwości[13].

4 czerwca 2019 został powołany na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości[1]. W listopadzie 2023 przeszedł na funkcję sekretarza stanu w tym samym resorcie, a w grudniu tego samego roku zakończył pełnienie tej funkcji.

Pełniąc funkcję wiceministra sprawiedliwości, był odpowiedzialny m.in. za informatyzację i cyberbezpieczeństwo wymiaru sprawiedliwości, powołując Centrum Cyberbezpieczeństwa w Zamościu, odpowiadał również za obszar nowoczesnych technologii w wymiarze sprawiedliwości. Pod jego kierunkiem został opracowany projekt wykorzystujący sztuczną inteligencję do monitorowania zachowań niebezpiecznych i niepożądanych w zakładach karnych[14].

Od 2022 wykładowca w Instytucie Prawa Akademii Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu[15]. Pomysłodawca i założyciel Szkoły Wyższej Wymiaru Sprawiedliwości.

W wyborach parlamentarnych w 2023 uzyskał mandat posła na Sejm X kadencji z listy Prawa i Sprawiedliwości, zdobywając 17 318 głosów[16]. W grudniu tego samego roku zakończył pełnienie funkcji wiceministra. 22 stycznia 2024 został zastępcą przedstawiciela Sejmu RP w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy. Od 23 stycznia 2024 pełnoprawny członek podkomisji praw człowieka oraz podkomisji sztucznej inteligencji i praw człowieka w Zgromadzeniu Parlamentarnym RE[2]. W październiku tego samego roku wraz z Suwerenną Polską przystąpił do PiS[17].

W kwietniu 2025 został dyrektorem Węgiersko-Polskiego Instytutu Wolności, powołanego przy amerykańskim wsparciu przez związany z rządem Viktora Orbána think tank Centrum Praw Podstawowych w Budapeszcie(inne języki) (Alapjogokért Központ)[18][19][20].

Śledztwo i zatrzymanie

[edytuj | edytuj kod]

W 2024 został objęty śledztwem Prokuratury Krajowej dotyczącym wydatkowania środków z Funduszu Sprawiedliwości[21]. 12 lipca 2024 Sejm uchylił Romanowskiemu immunitet poselski i uchwalił zgodę na jego zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie[22]. 15 lipca 2024 został zatrzymany w Warszawie przez funkcjonariuszy ABW na wniosek Prokuratury Krajowej[23][24][25]. Dzień później został wypuszczony na wolność na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa. Według Marcina Romanowskiego, było to związane z jego drugim immunitetem, wynikającym z członkostwa w delegacji Sejmu do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy[26][27][28]. Przewodniczący Zgromadzenia Theodoros Rousopoulos w liście do marszałka Sejmu Szymona Hołowni zwrócił uwagę, że członkowie Zgromadzenia są objęci immunitetem przez cały rok trwania jego sesji[29]. Część prawników wyraziła odmienne zdania w tej sprawie, m.in. Andrzej Zoll, który argumentował, że gdyby Marcin Romanowski nie był posłem na Sejm, nigdy nie zostałby członkiem delegacji do Zgromadzenia Parlamentarnego RE[30][31]. We wrześniu 2024 Sąd Okręgowy w Warszawie utrzymał w mocy decyzję Sądu Rejonowego w sprawie odrzucenia wniosku prokuratury o jego tymczasowe aresztowanie[32], a w listopadzie tego samego roku Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa uznał jego lipcowe zatrzymanie za nielegalne[33].

2 października 2024 ZPRE uchyliło Marcinowi Romanowskiemu immunitet na wniosek ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego Adama Bodnara[34]. W związku z jego uchyleniem prokurator wezwał Marcina Romanowskiego na przesłuchanie w dniu 7 października 2024 w charakterze podejrzanego[35]; pomimo skutecznego doręczenia wezwania[36] Marcin Romanowski nie pojawił się na przesłuchaniu[36]. 15 października 2024 prokuratura przedstawiła mu zarzuty w zmienionym zakresie, z którymi podejrzany się nie zgodził[37].

16 października 2024 prokuratura skierowała do sądu wniosek o tymczasowe aresztowanie Marcina Romanowskiego ze względu na zachodzącą w sprawie uzasadnioną obawę bezprawnego utrudniania postępowania i realną groźbę wymierzenia surowej kary[38][39]. 9 grudnia 2024 Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa zdecydował o zastosowaniu wobec niego tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy[40]. 12 grudnia 2024 prokurator wydał postanowienie o poszukiwaniu go listem gończym[41]. 19 grudnia 2024 Sąd Okręgowy w Warszawie wydał za nim europejski nakaz aresztowania[42]. Tego samego dnia jego obrońca potwierdził, że Marcinowi Romanowskiemu udzielono azylu politycznego na Węgrzech[43]; w odpowiedzi polskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych wezwało węgierskiego ambasadora[44]. Węgierska policja powołała się na przyznany azyl uzasadniając niewykonanie europejskiego nakazu aresztowania[45]. W lutym 2025 decyzja o nadaniu Romanowskiemu statusu uchodźcy została utrzymana w mocy przez węgierski sąd[46]. W marcu 2025 parlament Węgier przegłosował nowelizację przepisów o współpracy z państwami Unii Europejskiej w sprawach karnych, która uprawniła Prokuratora Generalnego do odwołania się od decyzji o ekstradycji, a Sądowi Najwyższemu do jej uchylenia; rząd Viktora Orbána uzyskał w ten sposób podstawę prawną do ochrony Romanowskiego[47][45]. Węgierski tygodnik HVG ocenił, że chęć uchronienia Romanowskiego przed polskim wymiarem sprawiedliwości stała się podstawą decyzji parlamentu[48].

2 kwietnia 2025 polska prokuratura wydała w sprawie Romanowskiego europejski nakaz dochodzeniowy(inne języki)[49][50], odebrany przez jej węgierski odpowiednik pięć dni później[51]. W tym samym miesiącu Interpol odmówił wszczęcia poszukiwań celem aresztowania i ekstradycji Romanowskiego[52][53][a]. W grudniu tego samego roku Sąd Okręgowy w Warszawie uwzględnił wniosek obrony Marcina Romanowskiego o uchylenie wydanego uprzedniego wobec niego europejskiego nakazu aresztowania[55]; 12 stycznia 2026 r. Sąd Okręgowy w Warszawie uznał, że sędzia Dariusz Łubowski – wydając w grudniu 2025 postanowienie o uchyleniu ENA – jako uzasadnienie swojej decyzji wskazał informacje niezgodne z prawdą i wyłączył go z rozpatrywania sprawy o ponowne wydanie ENA[56][57].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Syn Romualda Ryszarda Romanowskiego (1946–2025)[58][59][60][61] i Aleksandry[62]. Jest numerariuszem katolickiej organizacji Opus Dei[63][64].

Poglądy

[edytuj | edytuj kod]

W 2022 na antenie Radia Maryja określił społeczność LGBT jako „zinstytucjonalizowaną dewiację”[65].

W okresie pełnienia funkcji wiceministra sprawiedliwości, 3 marca 2023 na Twitterze opublikował wpis, w którym poparł wymierzenie kary śmierci – w istocie formalnie i praktycznie niestosowanej ani w Polsce, ani w całej UE – dla czwórki osób w wieku 16 i 17 lat, domniemanych sprawców zabójstwa innego nastolatka[66].

Według Marcina Romanowskiego konwencja o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (tzw. konwencja stambulska) wprowadza zamieszanie ideologiczne, pojęcie gender, wskazując płeć kulturową i uwarunkowania społeczne jako przyczynę przemocy – a nie alkohol czy seksualizację obrazu kobiety w mediach[67]. W mediach szeroko komentowano jego słowa określające konwencję jako „genderowy koń trojański”[68][69].

Uwagi

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Według Rzeczypospolitej Interpol miał pierwotnie wydać tzw. czerwoną notę za Romanowskim po europejskim nakazie aresztowania z 19 grudnia 2024[47]. W lutym 2025 organizacja ta poprosiła polską prokuraturę o uzupełnienie zarzutów i wskazanie, czy Romanowski nadal korzysta z immunitetu. Polski parlament w tym samym miesiącu ponownie uchylił Romanowskiemu immunitet[54].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ a b c d Marcin Romanowski wiceministrem sprawiedliwości [online], gov.pl, 4 czerwca 2019 [dostęp 2024-08-18].
  2. ↑ a b Mr Marcin Romanowski (Poland, EC/DA), [w:] Parliamentary Assembly of the Council of Europe [online], pace.coe.int [dostęp 2024-07-17] (ang.).
  3. ↑ Własność w procesie rozliczeń z komunistyczną przeszłością. Studium teoretycznoprawne na przykładzie Niemiec po 1989 roku / Marcin Romanowski [online], katalogi.bn.org.pl [dostęp 2025-05-01].
  4. ↑ O Katedrze [online], uksw.edu.pl [dostęp 2019-12-28] [zarchiwizowane z adresu 2019-05-28].
  5. ↑ a b Marcin Romanowski [online], orcid.org [dostęp 2024-07-16].
  6. ↑ Maciej Dybowski, Marcin Romanowski, O trudnych przypadkach w filozofii prawa. Studia z antropologii filozoficznej [On hard cases in the philosophy of law. Studies in philosophical antropology] [Book in Polish] (2015) [online] [dostęp 2019-05-28] (ang.).
  7. ↑ Polska Bibliografia Naukowa [online], pbn.nauka.gov.pl [dostęp 2019-05-28] [zarchiwizowane z adresu 2019-05-28].
  8. ↑ Wybory do rady miasta na prawach powiatu: dane o komitetach, listach i kandydatach. Miasto Warszawa, województwo mazowieckie [online] [dostęp 2020-05-10].
  9. ↑ a b c Numerariusz Opus Dei i Fundusz Sprawiedliwości. Kim jest Marcin Romanowski [online], onet.pl, 12 lipca 2024 [dostęp 2024-07-16] [zarchiwizowane z adresu 2024-06-01].
  10. ↑ Kierownictwo [online], iws.gov.pl [dostęp 2019-12-28] [zarchiwizowane z adresu 2019-05-28].
  11. ↑ Rada KSAP [online], ksap.gov.pl [dostęp 2019-05-28] [zarchiwizowane z adresu 2019-05-25].
  12. ↑ Nowi członkowie Rady Krajowej Szkoły Administracji Publicznej im. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego [online], gov.pl, 3 listopada 2021 [dostęp 2022-01-15].
  13. ↑ Fundusz Sprawiedliwości spieszy z ratunkiem dla pokrzywdzonych [online], gosc.pl, 14 marca 2019 [dostęp 2019-05-28].
  14. ↑ Inteligentna detekcja w służbie więzienników. Osadzeni na oku nowego systemu [online], infosecurity24.pl, 28 października 2022 [dostęp 2023-08-04].
  15. ↑ [Tylko u nas] Dr M. Romanowski: Mamy do czynienia z kryzysem przywództwa w Unii Europejskiej [online], radiomaryja.pl, 22 października 2022 [dostęp 2023-07-03].
  16. ↑ Wybory do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej w 2023 r. [online], pkw.gov.pl [dostęp 2023-10-24].
  17. ↑ Rada Polityczna [online], pis.org.pl [dostęp 2024-11-18].
  18. ↑ Węgry. Marcin Romanowski szefem nowego instytutu. Zajmie się „faszyzmem rządu w Warszawie” [online], rp.pl, 25 kwietnia 2025 [dostęp 2025-09-09] [zarchiwizowane z adresu 2025-04-25].
  19. ↑ Polsko-węgierski instytut na Węgrzech. Na czele stanął Marcin Romanowski [online], polsatnews.pl, 25 kwietnia 2025 [dostęp 2025-09-09].
  20. ↑ Węgry: Prestiżowe stanowisko dla Romanowskiego. dorzeczy.pl, 25 kwietnia 2025. [dostęp 2025-09-08].
  21. ↑ Wniosek Prokuratora Generalnego o uchylenie immunitetu [online], gov.pl, 19 czerwca 2024 [dostęp 2024-06-19].
  22. ↑ Uchylenie immunitetu posłowi Marcinowi Romanowskiemu. Wynik głosowania w Sejmie [online], rp.pl, 12 lipca 2024 [dostęp 2024-07-15] [zarchiwizowane z adresu 2024-07-19].
  23. ↑ Dominik Pinkowski, Piotr Halicki, Były wiceminister Marcin Romanowski został zatrzymany przez ABW [online], onet.pl, 15 lipca 2024 [dostęp 2024-07-15].
  24. ↑ Marcin Romanowski zatrzymany. Prawnik posła informuje o akcji ABW [online], interia.pl, 18 lipca 2024 [dostęp 2024-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2024-07-18].
  25. ↑ Poseł Marcin Romanowski zatrzymany przez ABW! [online], gazetabilgoraj.pl, 16 lipca 2024 [dostęp 2024-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2024-07-16].
  26. ↑ Marcin Walter, Tomasz Terlikowski, Lewandowski: Romanowski nie może być ponownie zatrzymany pod tymi samymi zarzutami [online], rmf24.pl, 17 lipca 2024 [dostęp 2024-07-17].
  27. ↑ Marcin Romanowski zapowiada odwet. Nawet wobec prawników [online], gazetaprawna.pl, 18 lipca 2024 [dostęp 2024-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2024-07-18].
  28. ↑ Poseł Marcin Romanowski wyszedł na wolność [online], businessinsider.com.pl, 17 lipca 2024 [dostęp 2024-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2024-07-18].
  29. ↑ Rada Europy reaguje w sprawie Marcina Romanowskiego. Chce zawieszenia postępowania [online], rp.pl, 16 lipca 2024 [dostęp 2024-07-17] [zarchiwizowane z adresu 2024-07-17].
  30. ↑ Maria Pankowska, Dominika Sitnicka, Immunitet Romanowskiego. Dwie opinie prawne potwierdzają interpretację prokuratury [online], oko.press, 16 lipca 2024 [dostęp 2024-07-18].
  31. ↑ Magdalena Gałczyńska, Prof. Andrzej Zoll o sprawie Romanowskiego: Rada Europy mogła się pomylić [online], onet.pl, 17 lipca 2024 [dostęp 2024-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2024-07-18].
  32. ↑ Sąd Okręgowy w Warszawie nie wyraził zgody na tymczasowe aresztowanie Marcina Romanowskiego. radiomaryja.pl, 27 września 2024. [dostęp 2025-09-08].
  33. ↑ Sąd: zatrzymanie Marcina Romanowskiego było nielegalne. Poseł będzie się domagał zadośćuczynienia. bankier.pl, 22 listopada 2024. [dostęp 2025-09-08].
  34. ↑ Łukasz Woźnicki, Ewa Ivanova, Jest decyzja Zgromadzenia Parlamentarnego RE. Marcin Romanowski bez immunitetu [online], wyborcza.pl, 2 października 2024 [dostęp 2024-10-02].
  35. ↑ Marcin Romanowski wezwany do prokuratury. Są szczegóły [online], onet.pl, 4 października 2024 [dostęp 2024-10-07].
  36. ↑ a b Marcin Romanowski wezwany do prokuratury. Adwokat przekazał jego decyzję [online], onet.pl, 7 października 2024 [dostęp 2024-10-07].
  37. ↑ Marcin Romanowski po spotkaniu ze śledczymi. „Dziś prokurator zmienił zakres zarzutów” [online], onet.pl, 15 października 2024 [dostęp 2024-10-15].
  38. ↑ Marcin Romanowski. Prokuratura wnioskuje o areszt. „Uzasadniona obawa” [online], polsatnews.pl, 16 października 2024 [dostęp 2024-10-17].
  39. ↑ Weronika Szkwarek, Areszt dla Marcina Romanowskiego. Prokuratura podjęła decyzję [online], gazetaprawna.pl, 16 października 2024 [dostęp 2024-10-17].
  40. ↑ Areszt dla Romanowskiego. Sąd podjął decyzję [online], wprost.pl, 9 grudnia 2024 [dostęp 2024-12-09].
  41. ↑ Podejrzany Marcin Romanowski poszukiwany listem gończym [online], gov.pl, 12 grudnia 2024 [dostęp 2024-12-12].
  42. ↑ Piotr Halicki, Europejski nakaz aresztowania dla Marcina Romanowskiego. Jest decyzja sądu [online], onet.pl, 19 grudnia 2024 [dostęp 2024-12-19].
  43. ↑ Marcin Romanowski otrzymał azyl polityczny. Jego obrońca potwierdza [online], wiadomosci.radiozet.pl, 19 grudnia 2024 [dostęp 2024-12-19].
  44. ↑ Viktória Serdült, Már törvénymódosítással is védi a hazatoloncolástól korrupcióval vádolt lengyel szövetségesét a kormány [online], hvg.hu, 31 marca 2025 [dostęp 2025-09-09] [zarchiwizowane z adresu 2025-07-08].
  45. ↑ a b Viktória Serdült, Az Alapjogokért Központban dolgozik a Magyarországon menedékjogot kapott Marcin Romanowski volt lengyel igazságügyminiszter-helyettes [online], hvg.hu, 25 kwietnia 2025 [dostęp 2025-09-09].
  46. ↑ =Marcin Romanowski w Budapeszcie. Ważna decyzja węgierskiego sądu. businessinsider.com.pl, 15 lutego 2025. [dostęp 2025-09-08].
  47. ↑ a b DGK, Węgrzy znowelizowali prawo dla Marcina Romanowskiego [online], rp.pl, 31 marca 2025 [dostęp 2025-09-09] [zarchiwizowane z adresu 2025-04-29].
  48. ↑ Marcin Romanowski znalazł pracę na Węgrzech [online], www.rmf24.pl [dostęp 2025-11-13].
  49. ↑ Katarzyna Staszko, Europejski Nakaz Dochodzeniowy. Jest decyzja wobec Romanowskiego [online], wiadomosci.wp.pl, 2 kwietnia 2025 [dostęp 2025-04-04].
  50. ↑ Wojciech Podgórski, Jest Europejski Nakaz Dochodzeniowy wobec Marcina Romanowskiego [online], wyborcza.pl, 2 kwietnia 2025 [dostęp 2025-04-04].
  51. ↑ Katarzyna Staszko: Co dalej z Romanowskim? Węgrzy odebrali nakaz. Mają 60 dni. wiadomosci.wp.pl, 2025-04-07. [dostęp 2025-04-07]. (pol.).
  52. ↑ Dlaczego Interpol nie ściga Romanowskiego? Premier o swoich podejrzeniach [online], tvn24.pl, 23 kwietnia 2025 [dostęp 2025-09-09].
  53. ↑ Ferenc Bakró-Nagy, Az Interpol elutasította a Magyarországon menedékjogot kapott volt lengyel igazságügyi miniszterhelyettes körözését [online], telex.hu, 22 kwietnia 2025 [dostęp 2025-09-09].
  54. ↑ Paweł Sekmistrz, Zwrot w sprawie Marcina Romanowskiego. Chodzi o decyzję Interpolu [online], polsatnews.pl, 22 kwietnia 2025 [dostęp 2025-09-09].
  55. ↑ Zwrot akcji w sprawie Romanowskiego. Jest decyzja sądu. rmf24.pl, 19 grudnia 2025. [dostęp 2025-12-20].
  56. ↑ Dominika Sitnicka, Mariusz Jałoszewski: Sąd: sędzia Łubowski uchylając ENA dla Romanowskiego wyraził swoje poglądy polityczne. oko.press, 2026-01-12. [dostęp 2026-01-13]. (pol.).
  57. ↑ Mateusz Adamski: Ponowny wniosek o ENA dla Marcina Romanowskiego. Sędzia Dariusz Łubowski wyłączony. rp.pl, 2026-01-12. [dostęp 2026-01-13]. (pol.).
  58. ↑ Anna Orłowska, Żałoba w rodzinie Marcina Romanowskiego. Nie żyje ojciec byłego wiceministra [online], fakt.pl, 5 kwietnia 2025 [dostęp 2025-04-05] (pol.).
  59. ↑ Przemysław Dubiński, Rodzina Romanowskich w żałobie. - Znaliśmy się z z Ryśkiem dobre 40 lat, może nawet pod 50. [online], onet.pl, 5 kwietnia 2025 [dostęp 2025-04-06] (pol.).
  60. ↑ Paulina Ciesielska, „To wyjątkowo ohydne”. Romanowski odpowiada, czy wróci na pogrzeb ojca [online], wiadomosci.wp.pl, 6 kwietnia 2025 [dostęp 2025-04-06] (pol.).
  61. ↑ Marcin Romanowski napisał list po śmierci ojca. Poruszył kwestię przyjazdu do Polski [online], wiadomości.onet.pl, 6 kwietnia 2025 [dostęp 2025-04-06] (pol.).
  62. ↑ Dane osoby pełniącej funkcje publiczne [online], bip.ipn.gov.pl [dostęp 2024-12-12].
  63. ↑ Sebastian Klauziński, Numerariusz Opus Dei i twórca kuźni kadr Ziobry. Kim jest nowy wiceminister sprawiedliwości [online], oko.press, 14 czerwca 2019 [dostęp 2019-06-22].
  64. ↑ Wojciech Wybranowski, Walczymy z ideologią, która atakuje wolność [online], dorzeczy.pl, 30 lipca 2019 [dostęp 2020-01-08].
  65. ↑ Radio Maryja usunęło audycję z obraźliwymi słowami wiceministra sprawiedliwości o LGBT [online], wiez.pl, 22 października 2022 [dostęp 2024-12-12].
  66. ↑ Marcin Kozłowski, Zabójstwo 16-letniego Eryka w Zamościu. Jest wniosek zastępcy Ziobry do Prokuratury Krajowej [online], gazeta.pl, 3 marca 2023 [dostęp 2023-03-03].
  67. ↑ Marcin Romanowski: Konwencja stambulska to prawny koń trojański [online], rp.pl, 28 lipca 2020 [dostęp 2023-08-04].
  68. ↑ „Lewicowy, genderowy koń trojański”. Wiceminister sprawiedliwości o konwencji stambulskiej [online], polskieradio24.pl, 27 lipca 2020 [dostęp 2023-08-04].
  69. ↑ Zuzanna Ganczewska, PiS skrada się do „genderowego konia trojańskiego”. Efektem może być atak na prawa kobiet [online], oko.press, 3 stycznia 2021 [dostęp 2023-08-04].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Marcin_Romanowski&oldid=79542200”