Marcin Wicha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marcin Wicha
Ilustracja
Marcin Wicha (2018)
Data i miejsce urodzenia

1972
Warszawa

Narodowość

polska

Język

polski

Dziedzina sztuki

grafika użytkowa
rysunek
literatura piękna

Ważne dzieła

Rzeczy, których nie wyrzuciłem

Nagrody

Paszport „Polityki” (2018)
Nagroda Literacka „Nike” (2018)
Nagroda Literacka im. Witolda Gombrowicza (2018)

Marcin Wicha (ur. 1972 w Warszawie) – polski grafik, eseista i autor książek dla dzieci. Laureat Nagrody Literackiej „Nike”.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie pochodzenia żydowskiego jako syn architekta Piotra Wichy (1946–2006) i Joanny Rabanowskiej-Wichy (1946–2015). Jego dziadkami byli Władysław Wicha – ze strony ojca, i Jan Rabanowski – ze strony matki[1].

Laureat Paszportu „Polityki” za rok 2017 w kategorii: literatura oraz nominowany do Nagrody Literackiej Gdynia 2018 w kategorii: esej za książkę Rzeczy, których nie wyrzuciłem[2][3][4]. Za tę samą książkę w 2018 uzyskał Nagrodę Literacką „Nike”[5] i Nagrodę Literacką im. Witolda Gombrowicza[6]. W 2022 nominowany do Nagrody Literackiej „Nike” za książkę Kierunek zwiedzania[7],

Jako grafik projektuje okładki książek, czasopism, plakaty, znaki graficzne. Był przez wiele lat autorem komentarzy rysunkowych w „Tygodniku Powszechnym”. Współpracuje z „Charakterami” i „Gazetą Wyborczą[8].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

książki dla dzieci:

  • Klara: proszę tego nie czytać (Wydawnictwo Czarna Owieczka, Warszawa 2011)[9]
  • Łysol i Strusia: Lekcje niegrzeczności (Społeczny Instytut Wydawniczy „Znak”, Kraków 2013)[10]
  • Bolek i Lolek: genialni detektywi (Społeczny Instytut Wydawniczy „Znak”, Kraków 2014)[11]
  • Niezwykła historia Sebastiana Van Pirka (Wydawnictwo Egmont Polska, Warszawa 2018)[12]
  • Wielka księga Klary (Wydawnictwo Mamania, Warszawa 2019)[13]

eseje:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Horubała, ''Elegia'', 13 kwietnia 2018 [dostęp 2019-01-02] (pol.).
  2. Marcin Wicha laureatem Paszportów POLITYKI w kategorii Literatura, polityka.pl, 9 stycznia 2018 [dostęp 2018-05-24] (pol.).
  3. 20 książek nominowanych do Nagrody Nike 2018, wirtualnemedia.pl, 17 maja 2018 [dostęp 2018-05-24] (pol.).
  4. Nominowani 2018. Nagroda Literacka Gdynia, nagrodaliterackagdynia.pl [dostęp 2018-05-24] [zarchiwizowane z adresu 2018-05-10] (pol.).
  5. Nagroda Nike dla Marcina Wichy! „Rzeczy, których nie wyrzuciłem” najlepszą książką roku. wyborcza.pl, 7 października 2018. [dostęp 2018-10-07].
  6. Nagroda Gombrowicza po raz trzeci.
  7. Nagroda Literacka Nike 2022. Oto lista nominowanych, Onet Kultura, 15 czerwca 2022 [dostęp 2022-06-15] (pol.).
  8. Marcin Wicha „Wichajster”, https://www.tygodnikpowszechny.pl/autor/marcin-wicha-69.
  9. Marcin Wicha, Klara : [proszę tego nie czytać!, Warszawa: Wydawnictwo Czarna Owieczka, 2011, ISBN 978-83-63010-13-3, OCLC 804014721 [dostęp 2021-11-23].
  10. Marcin Wicha, Łysol i Strusia : lekcje niegrzeczności, Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2013, ISBN 978-83-240-1965-6, OCLC 1150547409 [dostęp 2021-11-23].
  11. Marcin Wicha, Bolek i Lolek : genialni detektywi, Kraków 2014, ISBN 978-83-240-2960-0, OCLC 903906493 [dostęp 2021-11-23].
  12. Marcin Wicha, Niezwykła historia Sebastiana Van Pirka, Warszawa 2018, ISBN 978-83-281-2984-9, OCLC 1031374544 [dostęp 2021-11-23].
  13. Marcin Wicha, Wielka księga Klary, Warszawa 2019, ISBN 978-83-66117-02-0, OCLC 1119538710 [dostęp 2021-11-23].
  14. Marcin Wicha, Jak przestałem kochać design, Kraków 2015, ISBN 978-83-62376-83-4, OCLC 928025090 [dostęp 2021-11-23].
  15. Marcin Wicha, Rzeczy, których nie wyrzuciłem, Kraków 2017, ISBN 978-83-65271-38-9, OCLC 1017742903 [dostęp 2021-11-23].
  16. Marcin Wicha, Kierunek zwiedzania, Kraków 2021, ISBN 978-83-66147-77-5, OCLC 1263881505 [dostęp 2021-12-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]