Marcin Wolski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marcin Wolski
Ilustracja
Marcin Wolski (2011)
Imię i nazwisko Marcin Jerzy Wolski
Data i miejsce urodzenia 22 lipca 1947
Łódź
Narodowość polska
Dziedzina sztuki literatura
Epoka powieść fantastyczna, satyra
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Marcin Jerzy Wolski (ur. 22 lipca 1947 w Łodzi) – polski pisarz, dziennikarz i satyryk, wiceprezes Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich i prezes oddziału warszawskiego[1]. Od 2006 do 2007 dyrektor Programu I Polskiego Radia. Od 2016 dyrektor TVP2.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1972 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim, pracę magisterską Polski październik 1956 roku w świetle prasy francuskiej napisał pod kierunkiem Rafała Gerbera[2]. Debiutował w 1966 w piśmie „Szpilki”. Publikował również w „Żołnierzu Wolności”, organie propagandowym Ludowego Wojska Polskiego, m.in. szopkę noworoczną krytykującą państwa Zachodu i Izrael w związku z wojną sześciodniową[3].

Przez wiele lat współpracował z Programem 3 Polskiego Radia, gdzie od 1973 do 7 grudnia 1981 prezentowana była audycja satyryczna 60 minut na godzinę (kolejne wydanie miało zostać nadane 13 grudnia). W latach 1989–2009 tworzył cotygodniową audycję ZSYP w Programie 1. Polskiego Radia. Większość napisanych przez Marcina Wolskiego tekstów doczekało się realizacji w postaci skeczy i cyklicznych słuchowisk radiowych. Najbardziej znane słuchowiska napisane przez niego to Laboratorium nr 8, Świnka oraz Matriarchat. W latach 1991–1993 był współautorem popularnego programu Polskie zoo, później także szopek noworocznych, przedstawiających w krzywym zwierciadle polską scenę polityczną. Opowiadanie Świnka stało się kanwą scenariusza polskiego filmu fabularnego z 1990 o tym samym tytule. W pomyśle na film Seksmisja można zauważyć związki z Matriarchatem Marcina Wolskiego.

W latach 1975–1981 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, od 1980 był sekretarzem Podstawowej Organizacji Partyjnej Programu III PR[4]. Podczas stanu wojennego zwolniony z pracy z zakazem zatrudnienia w mediach, jednak jego skecze i słuchowiska regularnie pojawiały się w audycji Powtórka z rozrywki. Twórca opozycyjnego kabaretu objazdowego.

W latach 1993–1995 był członkiem Rady ds. Mediów przy prezydencie Lechu Wałęsie. W 2005 wszedł w skład Honorowego Komitetu Poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich.

Od 21 lipca 2006 do 18 kwietnia 2007 był dyrektorem Programu I Polskiego Radia.

Łukasz Palkowski pracuje nad scenariuszem do filmu na podstawie Agenta dołu[5], zaś sam Marcin Wolski był – wspólnie z Antonim Krauzem – współautorem scenariusza filmu fabularnego Smoleńsk[6], poświęconego katastrofie smoleńskiej[7].

Od maja 2013 do 2015 prowadził magazyn satyryczny Tydzień do rymu na antenie stacji Telewizja Republika[8].

Jest stałym felietonistą w „Gazecie Polskiej” i „Tygodniku Solidarność”. Pisał felietony do „Wprost”. Od stycznia 2013 jest publicystą tygodnika „Do Rzeczy[9]. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Stowarzyszenia Wolnego Słowa. Od kwietnia 2016 jest szefem redakcji oraz jednym z prowadzących programu satyrycznego W tyle wizji, emitowanego na kanale TVP Info. 11 lipca 2016 został dyrektorem TVP2[10].

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Otrzymał wiele nagród za teksty satyryczne, a także był trzykrotnie nominowany do Nagrody im. Janusza A. Zajdla za satyryczne utwory fantastycznonaukowe.

W 2006 prezydent Lech Kaczyński odznaczył Marcina Wolskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[11].

20 maja 2009 z rąk ministra kultury i dziedzictwa narodowego Bogdana Zdrojewskiego odebrał Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[12].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Cykle[edytuj | edytuj kod]

Pies w studni[edytuj | edytuj kod]

Antybaśnie[edytuj | edytuj kod]

Wydania rozszerzone:

Trylogia optymistyczna[edytuj | edytuj kod]

Igor Rykow[edytuj | edytuj kod]

Powieści[edytuj | edytuj kod]

Zbiory opowiadań i nowele[edytuj | edytuj kod]

  • 60 minut na godzinę (Nasza Księgarnia, 1978, ​ISBN 83-10-08951-1​, wznowione w zbiorze Wolski w shortach (1))
    • Żółw
    • Z lotu ptaka
    • Siła woli
    • Takie buty
    • Fotografia
    • Taksówka o północy
    • Płetwy
    • Muza
    • F.A.
  • Enklawa. Neomatriarchat. Świnka (1982, wznowione w zbiorze The Bestiarium)
  • Z przymrużeniem ucha. Tomik z wolszczyzną (1984, wznowione w zbiorze Wolski w shortach (1))
    • Jeden dzień
    • Epizod
    • Zimny warsztat
    • Zadziwiający przypadek fascynacji
    • Problem malarski
    • Urojenie
    • Zbrodniarz
    • Odżywka
    • Świadek koronny
    • Apokalipsa
    • Telefon
    • Wiem wszystko
    • Z pamiętnika młodego inżyniera
    • Szansa
    • Loteria
    • Szczepionka
    • Pies, przyjaciel człowieka
    • Labirynt
  • Tragedia „Nimfy 8” (w cyklu Stało się jutro, cz. 30, Nasza Księgarnia, 1987, ​ISBN 83-10-08951-1​, wznowione w zbiorze Wolski w shortach (1))
    • Konfrontacja
    • Tragedia „Nimfy 8”
    • Matryca
    • Ludzie-Ryby
    • Przezorność
    • Masa krytyczna
    • Eksponat
    • Przestępstwo i wyrok
    • Wariant autorski
    • Mam prośbę, Jack...
    • Trzecia planeta
  • Klan Szwendałów (DAGA, 1991, ​ISBN 83-900201-0-6​, M. Wolski i A. Zaorski jako „Marta Blask”)
  • Książeczka bez nabożeństwa czyli porady dla nieśmiałych cnotliwych i leniwych (Replay, 1993, ​ISBN 83-85917-02-0​)
  • Noc bezprawia oraz inne szalone opowieści (SuperNowa, 1997, ​ISBN 83-7054-117-8​)
    • Wideo Pana Boga
    • Na żywo
    • Dzień bezmięsny
    • Korektura
    • Poprawka z cudu
    • Noc bezprawia
  • Kabaret Nadredaktora (wybór najlepszych piosenek i tekstów kabaretowych, Nowy Świat, 2001)
  • The Bestarium (Solaris 2002, ​ISBN 83-88431-35-8​)
    • Świnka
    • Matriarchat
    • Laboratorium nr 8
    • Numer
  • Trzecia Najśmieszniejsza Kabaretu Nadredaktora cz. II (Nowy Świat, 2003)
  • Marcin Wolski w shortach (1): Kwadratura trójkąta (Solaris, 2003, ​ISBN 83-88431-73-0​)
    • Opowiadania ze zbioru 60 minut na godzinę
    • Opowiadania ze zbioru Z przymrużeniem ucha. Tomik z wolszczyzną
    • Opowiadania ze zbioru Tragedia „Nimfy 8”
    • Kwadratura trójkąta
  • Marcin Wolski w shortach (2): Enklawa (Solaris, 2004, ​ISBN 83-88431-83-8​)
    • Enklawa
    • Baśnie dla bezsennych:
      • Omdlenie
      • Budka nr 7
      • Etyka zawodowa
      • Jedna z lepiej przeprowadzonych akcji
      • Największe zdarzenie od czasów Adama
      • Hobbysta
    • Party
    • Horrory na późne wieczory:
      • Alternatywa
      • Adventure Explorer
      • Operacja Herod
      • Łapiszcze
      • Wirus
      • Dom specyficznej troski
      • Aktywacja
      • Za nic

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marcin Wolski wiceprezesem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. sdp.pl, 1 lipca 2016. [dostęp 2016-07-23].
  2. Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945-2000, wyd. Arkadiusz Wingert, Kraków 2010, s. 371
  3. Jak ulubieńcy władz PRL-u, pupilami prawicy się stali. Newsweek.pl, 25 stycznia 2014. [dostęp 2017-01-01].
  4. Wiedziałeś, że oni należeli do PZPR? Marcin Wolski. onet.pl. [dostęp 2016-07-23].
  5. Tajemnice kuchni Marcina Wolskiego. onet.pl, 15 lipca 2008. [dostęp 2016-07-23].
  6. O fundacji. fundacjasmolensk2010.pl. [dostęp 2016-07-23].
  7. Tadeusz Sobolewski: Będą kręcić film 'Smoleńsk'. 'O tak zwanej katastrofie'. gazeta.pl, 7 listopada 2012. [dostęp 2012-12-07].
  8. Ruszyła Telewizja Republika. Upadł monopol medialny. niezalezna.pl, 6 maja 2013. [dostęp 2013-05-06].
  9. Redakcja. dorzeczy.pl. [dostęp 2013-02-04].
  10. Marcin Wolski pokieruje TVP2. pb.pl, 11 lipca 2016. [dostęp 2016-07-11].
  11. M.P. z 2006 r. Nr 62, poz. 647
  12. Glorie dla przedstawicieli świata rozrywki. mkidn.gov.pl, 20 maja 2009. [dostęp 2016-07-23].
  13. Zawiera opowiadania z Antybaśnie – tomik z Wolszczyzną, ale potraktowane jako fragment większej całości.
  14. Włóczędzy czasoprzestrzeni zawiera dwa odrębne nowe wstępy, całość Powrotu do antybaśni z 1993 i rozbudowany niepublikowany epilog.