Marcjan (cesarz bizantyński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marcjan
Flavius Marcianus
Imperator Caesar Flavius Marcianus Augustus
Cesarz bizantyński
Okres panowania od 25 sierpnia 450
do 27 stycznia 457
Dane biograficzne
Dynastia teodozjańska
Data urodzenia ok. 392
Data i miejsce śmierci 27 stycznia 457
Konstantynopol
Moneta
moneta

Marcjan (Imperator Caesar Flavius Marcianus Augustus, ur. ok. 392, zm. 27 stycznia 457) – cesarz wschodniorzymski panujący w latach 450–457.

Był jednym z wodzów w armii Aspara, magistra militum, czyli głównodowodzącego armii bizantyńskiej, pochodzącego z irańskiego ludu Alanów (tylko to stanęło mu na przeszkodzie w uzyskaniu korony). Cesarzem obrano Marcjana, gdy poślubił siostrę poprzednika, Pulcherię, choć było to fikcyjne małżeństwo a Pulcheria do końca życia pozostała dziewicą[1]. Jedną z pierwszych decyzji nowego cesarza była odmowa[1] płacenia haraczu Hunom. Wywołało to liczne najazdy Hunów, skutecznie odpierane przez wojska bizantyńskie. Natomiast w 456 roku z powodzeniem odpierały również najazdy koczowników arabskich.

Władca wraz z żoną patronowali obradom soboru chalcedońskiego w (451) i budowie klasztoru świętego Marona w Syrii (452). W 453 roku armia cesarska przywróciła porządek w Jerozolimie, gdzie wdowa po Teodozjuszu IIAtena Eudokia – doprowadziła do wybuchu rewolty monofizytów i wygnała biskupa Juwenalisa (który za odwołanie poparcia dla monofizytyzmu uzyskał tytuł patriarchy). Na rozkaz Marcjana z Aleksandrii usunięto czołowego przedstawiciela monofizytów Dioskura, a na tron patriarszy wprowadzono prawowiernego Proteriosa, który został wkrótce zamordowany (457). W tym samym roku zmarł cesarz, prawdopodobnie wskutek gangreny. Jego następcą na tronie cesarskim został Leon I, założyciel dynastii leońskiej.

Przypisy

  1. a b Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Wędrówka ludów - Merowingowie. T. 15. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 48. ISBN 83-7425-025-9.