Marco Andreolli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marco Andreolli
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1986
Ponte dell’Olio
Wzrost 187 cm
Pozycja obrońca
Informacje klubowe
Klub Cagliari Calcio
Numer w klubie 3
Kariera juniorska
Lata Klub
1994–2003 Padova
2003–2005 Inter Mediolan
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2004–2007 Inter Mediolan 7 (0)
2007–2010 AS Roma 8 (0)
2008 Vicenza (wyp.) 3 (0)
2008–2009 Sassuolo (wyp.) 28 (1)
2010–2013 Chievo 79 (3)
2013–2017 Inter Mediolan 16 (2)
2015–2016 Sevilla FC (wyp.) 7 (0)
2017– Cagliari Calcio 1 (0)
W sumie: 149 (6)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2002–2003  Włochy U-17 14 (0)
2003–2004  Włochy U-18 4 (0)
2004–2005  Włochy U-19 9 (0)
2005  Włochy U-20 1 (0)
2006–2009  Włochy U-21 22 (0)
W sumie: 50 (0)
  1. Aktualne na: 21 sierpnia 2017.

Marco Andreolli (ur. 10 czerwca 1986 w Ponte dell’Olio) – włoski piłkarz, występujący na pozycji środkowego obrońcy we włoskim klubie Cagliari Calcio.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Jest wychowankiem klubu Calcio Padova, w którego szkółce trenował od 1994 r.

Inter[edytuj | edytuj kod]

Zawodową karierę rozpoczął w Interze Mediolan do którego przeniósł się w 2003 r. Jako członek drużyny Primavery zdobył w 2005 Młodzieżowy Puchar Włoch. 29 maja 2005 zadebiutował w barwach Nerazzurrich w Serie A w meczu z Regginą. 6 grudnia 2005 zagrał po raz pierwszy w rozgrywkach Ligi Mistrzów w spotkaniu z Rangers. 29 listopada 2006 zaliczył premierowe trafienie dla Interu w meczu Pucharu Włoch z ACR Messina.

Roma[edytuj | edytuj kod]

27 lipca 2007 trafił do Romy w rozliczeniu za transfer Cristiana Chivu na zasadzie współwłasności za 3 mln euro. Następnie w styczniu 2008 został wypożyczony do drugoligowej Vicenzy. Pierwsze spotkanie dla Biancorossich rozegrał 5 kwietnia 2008 z Pizą. Ogółem dla Vicenzy wystąpił w zaledwie 3 spotkaniach, co spowodowane było odniesioną kontuzją. Latem 2008 stał się w 100% zawodnikiem Romy, która nawet nie musiała za niego nic płacić. W sezonie 2008/2009 został powtórnie wypożyczony, tym razem do Sassuolo, gdyż chciał grać regularnie o co w Interze lub Romie nie mógł marzyć[1]. Premierowe spotkanie dla Neroverdich przypadło na potyczkę ligową z Pizą. Dla zespołu ze stadionu Alberta Braglii zaliczył 28 meczów i zdobył jedną bramkę w meczu z US Grosseto (13 września 2008)[2]. Po powrocie do Rzymu grał rzadko. Debiutował 6 sierpnia 2009 w spotkaniu z KAA Gent w kwalifikacjach do Ligi Europy. 22 października 2009 w meczu fazy grupowej Ligi Europy z Fulham Londyn zdobył bramkę wyrównując stan meczu w 94 minucie spotkania. Latem 2010 wobec braku występów w barwach Romy zażądał odejścia.

Chievo[edytuj | edytuj kod]

24 sierpnia został sprzedany do Chievo Werona za kwotę 800.000 euro. Podpisany wówczas kontrakt związał go z klubem na rok. Debiut w barwach klubu z Werony odbył się 29 sierpnia 2010 w ligowym starciu z Catanią. 24 stycznia 2011 połowa jego karty zawodniczej została odsprzedana Interowi za 885.000 euro[3]. Stan taki nie potrwał długo, gdyż 22 czerwca 2011 Nerazzurri zbyli swe prawa do niego za 500.000 i pozyskali z Chievo Michele Rigonego[4]. 18 marca zaliczył pierwsze trafienie dla Chievo pokonując golkipera Bologny. Dla klubu z Werony zagrał w 73 spotkaniach ligowych i strzelił 3 bramki.

Powrót do Interu[edytuj | edytuj kod]

6 lipca 2013 został ponownie piłkarzem Interu Mediolan po wygaśnięciu kontraktu z Gialloblu i otrzymał koszulkę z numerem 6, którą wcześniej posiadał Matias Silvestre[5]. Podpisany z Nerazzurrimi kontrakt wiąże go do czerwca 2017[6].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Andreolli ma za sobą występy w młodzieżowych reprezentacjach Włoch: U-17,U-18, U-19, U-20 i U-21. Reprezentacyjny debiut w drużynie U-21 miał miejsce 15 sierpnia 2006 w meczu z Chorwacją. Brał między innymi udział w Mistrzostwach Europy U-21 2009 w których Italia zdobyła brązowy medal.

Styl gry[edytuj | edytuj kod]

Jego naturalną pozycją jest środkowa obrona, gdzie woli grać jako obrońca ustawiony bardziej z lewej strony w czteroosobowym bloku obronnym. Potrafi także zagrać jako prawy defensor[7]. Jego atutem jest gra głową oraz walka bark w bark[8].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Stan na 24 listopada 2015

Klub Sezon Liga Puchar Europa Razem
Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty
Inter Mediolan 2004/2005 1 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 0
2005/2006 2 0 0 2 0 0 1 0 0 5 0 0
2006/2007 4 0 0 2 1 0 1 0 0 7 1 0
Razem 7 0 0 4 1 0 2 0 0 12 1 0
AS Roma 2007/2008 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Vicenza Calcio 2008 3 0 0 0 0 0 0 0 0 3 0 0
US Sassuolo 2008/2009 28 1 0 0 0 0 0 0 0 28 1 0
AS Roma 2009/2010 8 0 0 1 0 0 6 1 1 15 1 1
Chievo Werona 2010/2011 28 0 0 1 0 0 0 0 0 29 0 0
2011/2012 23 1 0 1 0 0 0 0 0 24 1 0
2012/2013 28 2 0 0 0 0 0 0 0 30 2 0
Razem 79 3 0 2 0 0 0 0 0 81 3 0
Inter Mediolan 2013/2014 4 1 0 0 0 0 0 0 0 4 1 0
2014/2015 6 0 0 1 0 0 5 0 0 12 0 0
Sevilla FC 2015/2016 7 0 0 0 0 0 2 0 0 9 0 0
Łącznie 142 5 0 8 1 0 15 1 1 161 7 1

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gdzie zagra Andreolli? (pol.). 24.06.2008 godz. 12:55. [dostęp 16.07.2013].
  2. US Sassuolo - FC Grosseto, 13 wrz 2008 - Serie B - Protokół meczowy | Transfermarkt, www.transfermarkt.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  3. Oficjalnie: Andreolli współwłasnością Interu (pol.). 25.01.2011 godz. 09:15. [dostęp 16.07.2013].
  4. Oficjalnie: Andreolli w Chievo, licytacja karty Viviano (pol.). 24.06.2011 godz. 17:47. [dostęp 16.07.2013].
  5. Andreolli and Campagnaro ready for Inter (ang.). 06.07.13 / 14:33. [dostęp 06.07.13].
  6. Marco Andreolli Player profile. [dostęp 16.07.2013].
  7. Andreolli: Chcę wrócić do Ligi Mistrzów (pol.). 16 lipca 2013. [dostęp 16 lipca 2013].
  8. Burdisso o krok od Romy, Andreolli wróci do Interu!? (pol.). 07.08.2009 godz. 11:18. [dostęp 16.07.2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]