Marco Borriello

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marco Borriello
Ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
18 czerwca 1982
Neapol, Włochy
Pozycja napastnik
Wzrost 186 cm
Informacje klubowe
Obecny klub SPAL
Numer 22
Kariera juniorska
1996–1999 Milan
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1999–2007
1999–2000
2001
2001–2002
2003
2004–2005
2005
2006
2007–2008
2008–2011
2010–2011
2011–2015
2012
2012–2013
2014
2015
2015–2016
2016
2016–2017
2017–
Milan
Treviso (wyp.)
Triestina (wyp.)
Treviso (wyp.)
Empoli (wyp.)
Reggina (wyp.)
Sampdoria (wyp.)
Treviso (wyp.)
Genoa
Milan
Roma (wyp.)
Roma
Juventus (wyp.)
Genoa (wyp.)
West Ham United (wyp.)
Genoa
Carpi
Atalanta
Cagliari
SPAL
16 (1)
0 (0)
9 (1)
27 (10)
12 (1)
30 (2)
11 (2)
20 (5)
35 (19)
37 (15)
34 (11)
18 (1)
13 (2)
28 (12)
2 (0)
8 (0)
12 (4)
15 (4)
36 (16)
5 (1)
Występy w reprezentacji
Lata Reprezentacja
2001–2002
2002–2003
2008–2011
 Włochy U-20
 Włochy U-21
 Włochy
3 (1)
12 (6)
7 (0)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 22 września 2017.

Marco Borriello (ur. 18 czerwca 1982 w Neapolu) – włoski piłkarz występujący na pozycji napastnika we włoskim klubie SPAL. Były reprezentant Włoch.

Kariera klubowa[edytuj]

Marco Borriello jest wychowankiem Milanu. Do 2001 trenował w młodzieżowym zespole "Rossonerich", a następnie wypożyczany był do innych klubów. Na tej zasadzie zasilił kolejno takie kluby jak Triestina oraz Treviso. W 2002 włoski napastnik powrócił do Milanu. W jego barwach zadebiutował 21 września tego samego roku w wygranym 3:0 spotkaniu Serie A przeciwko Perugii. 29 października Borriello po raz pierwszy wystąpił natomiast w meczu Ligi Mistrzów, kiedy to Milan przegrał na wyjeździe z RC Lens 1:2. W zimowym okienku transferowym Borriello został wypożyczony do Empoli, dla którego strzelił swoją pierwszą bramkę w Serie A.

Sezon 2003/2004 Włoch ponownie spędził w Milanie, jednak pełnił tam rolę rezerwowego i wystąpił tylko w 4 spotkaniach. Działacze włoskiego klubu postanowili wypożyczać więc swojego wychowanka do innych drużyn. Borriello przez dwa kolejne sezony występował w 3 klubach – Regginie, Sampdorii oraz Treviso i w każdym z nich miał zapewnione miejsce w podstawowej jedenastce. Latem 2006 Włoch powrócił na San Siro.

21 grudnia tego samego roku po meczu z Romą u piłkarza wykryto obecność środków dopingujących – predinzonu i prednizolu. Borriello został zdyskwalifikowany na 4 miesiące[1], po odbyciu kary powrócił do Milanu, a 21 czerwca połowę praw do jego karty wykupiła Genoa. W nowym klubie włoski zawodnik imponował skutecznością, a 26 września 2007 strzelił hat-tricka w wygranym 3:2 pojedynku z Udinese. W rewanżu rozegranym 24 lutego 2008 Borriello ponownie strzelił 3 bramki, a Genoa zwyciężyła 5:3. Włoch sezon 2007/2008 zakończył z 19 trafieniami na koncie i po Alessandro Del Piero oraz Davidzie Trezeguet zajął 3. miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców. Genoa zajęła 10. miejsce w ligowej tabeli.

29 maja 2008 Borriello po raz kolejny powrócił do Milanu. "Rossoneri" zapłacili klubowi z Genui 10 miliona euro oraz oddali im połowę praw do karty zawodniczej Davide Di Gennaro. Borriello po rozegraniu 7 ligowych meczów doznał kontuzji, która wykluczyła go jednak z gry na kilka miesięcy. 31 października Włoch zdobył oba gole w wygranym 2:0 meczu ligowym z Parmą. W sezonie 2008/2009 był rezerwowym, natomiast w kolejnych rozgrywkach, gdy trenerem Milanu był już Leonardo, Borriello stał się podstawowym środkowym napastnikiem w zespole.

31 sierpnia 2010, w ostatni dzień letniego okienka transferowego Borriello został wypożyczony do Romy na jeden sezon z opcją pierwokupu[2]. Wcześniej do Milanu kupiono Zlatana Ibrahimovica, a właśnie 31 sierpnia pozyskano również Robinho. Wcześniej Borriello był bliski odejścia do Juventusu, ale działacze turyńskiej drużyny nie chcieli zgodzić się na transfer definitywny[3].

1 stycznia 2012, pierwszego dnia okienka transferowego, wpłacjąc milion euro, Juventus wypożyczył, z opcją pierwokupu za 7,5 miliona euro, Marco Borriello z Romy. W lipcu 2012 roku wrócił do Genoi na zasadzie rocznego wypożyczenia.

Latem 2016 roku został graczem Carpi[4].

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

Borriello ma za sobą występy w młodzieżowych reprezentacji Włoch. Grał w drużynach do lat 20 oraz 21, dla których łącznie rozegrał 15 spotkań i strzelił 7 goli. W seniorskiej kadrze zadebiutował 6 lutego 2008 w wygranym 3:1 spotkaniu przeciwko Portugalii, kiedy to na ostatnie 20 minut zmienił Lukę Toniego. W tym samym roku Roberto Donadoni powołał go do 23-osobowej kadry na mistrzostwa Europy. Na turnieju tym Włosi dotarli do ćwierćfinału, a sam Borriello nie zagrał w żadnym z czterech meczów.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]