Przejdź do zawartości

Marcos Alonso Peña

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Marcos Alonso Peña
Data i miejsce urodzenia

1 października 1959
Santander

Data i miejsce śmierci

9 lutego 2023
Madryt

Pozycja

pomocnik

Kariera juniorska
Lata Klub
Real Madryt
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1977–1979 Racing Santander 51 (5)
1979–1982 Atlético Madryt 90 (10)
1982–1987 FC Barcelona 124 (28)
1987–1989 Atlético Madryt 29 (2)
1989–1990 Logroñés 8 (1)
1990–1991 Racing Santander 7 (3)
W sumie: 309 (49)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1978  Hiszpania U-18 3 (0)
1979  Hiszpania U-19 1 (0)
1979  Hiszpania U-20 3 (0)
1978  Hiszpania U-21 3 (0)
1980–1982  Hiszpania U-23 2 (0)
1980  Hiszpania B 3 (0)
1981–1985  Hiszpania 22 (1)
W sumie: 37 (1)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1995–1996 Rayo Vallecano
1996–1998 Racing Santander
1998–2000 Sevilla FC
2000–2001 Atlético Madryt
2002 Real Saragossa
2005–2006 Real Valladolid
2006 Malaga
2008 Granada 74
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
ME
II miejsceFrancja 1984piłka nożna

Marcos Alonso Peña (ur. 1 października 1959 w Santander, zm. 9 lutego 2023 w Madrycie[1]) – hiszpański piłkarz, grał na pozycji pomocnika, reprezentant kraju.

Kariera piłkarska

[edytuj | edytuj kod]

Marcos urodził się w Santander w Kantabrii[2]. Po nieudanym pobycie w akademii Realu Madryt[2] zadebiutował w lidze w wieku 17 lat w drużynie Racing Santander, z miasta swojego pochodzenia.

Od 1979 występował w Atlético Madryt, w którym przez 3 lata strzelił 10 bramek w 90 ligowych występach[3]. FC Barcelona zapłaciła za jego usługi w 1982 150 milionów peset[4]. W swoim pierwszym roku strzelił sześć goli w 30 meczach w lidze, a także strzelił gola głową przeciwko Realowi Madryt w finale Pucharu Króla, który zakończył się zwycięstwem Blaugrany 2:1[5].

Marcos był także jednym z czterech zawodników Barcelony, którzy nie wykorzystali rzutu karnego w finale Pucharu Europy 1985/86 przeciwko Steaua Bukareszt. W 1987 powrócił do Atlético Madryt, a ostatnie dwa sezony kariery piłkarskiej spędził w Logroñés i macierzystym Racing Santander, w którym w 1991 zakończył przygodę z piłką[6].

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1977/78 Racing Santander  Hiszpania Primera División 17 1
1978/79 34 4
1979/80 Atlético Madryt 29 1
1980/81 32 4
1981/82 29 5
1982/83 FC Barcelona 30 6
1983/84 34 12
1984/85 18 4
1985/86 16 5
1986/87 26 1
1987/88 Atlético Madryt 26 2
1988/89 3 0
1989/90 CD Logroñés 8 1
1990/91 Racing Santander Segunda División B 7 3

Kariera reprezentacyjna

[edytuj | edytuj kod]

Karierę reprezentacyjną rozpoczął 25 marca 1981 w meczu przeciwko Anglii, wygranym 2:1[7]. W 1984 został powołany przez trenera Miguela Muñoza na Mistrzostwa Europy 1984. Podczas turnieju pełnił rolę zawodnika rezerwowego.

Ostatni mecz w drużynie narodowej Marcos Alonso rozegrał 25 września 1985. Przeciwnikiem była Islandia, a spotkanie zakończyło się zwycięstwem La Furia Roja 2:1. Łącznie Marcos Alonso w latach 1981–1985 zagrał w 22 spotkaniach w barwach Hiszpanii, w których strzelił jedną bramkę[8].

Mecze i gole w reprezentacji
# Data Miasto Przeciwnik Gol Wynik Rozgrywki
1.25.03.1981Londyn Anglia2:1towarzyski
2.15.04.1981Walencja Węgry0:3towarzyski
3.20.06.1981Porto Portugalia0:2towarzyski
4.23.06.1981Meksyk Meksyk3:1towarzyski
5.28.06.1981Caracas Wenezuela2:0towarzyski
6.02.07.1981Bogota Kolumbia1:1towarzyski
7.05.07.1981Santiago Chile1:1towarzyski
8.14.10.1981Walencja Luksemburg3:0towarzyski
9.18.11.1981Łódź Polska3:2towarzyski
10.27.10.1982Malaga Islandia1:0El. ME 1984
11.17.11.1982Dublin Irlandia3:3El. ME 1984
12.16.02.1983Sewilla Holandia1:0El. ME 1984
13.27.04.1983Saragossa Irlandia2:0El. ME 1984
14.15.05.1983Attard Malta3:2El. ME 1984
15.05.10.1983Paryż Francja1:1towarzyski
16.16.11.1983Rotterdam Holandia1:2El. ME 1984
17.21.12.1983Sewilla Malta12:1El. ME 1984
18.29.02.1984Luksemburg Luksemburg1:0towarzyski
19.26.05.1984Genewa Szwajcaria4:0towarzyski
20.26.05.1985Cork Irlandia0:0towarzyski
21.12.06.1985Reykjavík IslandiaGol2:1El. MŚ 1986
22.25.09.1985Sewilla Islandia2:1El. MŚ 1986

Kariera trenerska

[edytuj | edytuj kod]

Karierę trenerską rozpoczął w 1995 w klubie Rayo Vallecano[9]. Rok później przejął pierwszą drużynę Racing Santander.

W kolejnych latach trenował także Sevillę (1998–2000)[10], Atlético Madryt (2000–2001), Real Saragossa (2002), Real Valladolid (2005–2006), Malagę (2006) i Granadę (2008)[11].

Sukcesy

[edytuj | edytuj kod]

Hiszpania

FC Barcelona

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Ojciec Alonso, Marcos Alonso Imaz, również był piłkarzem, który reprezentował Real Madryt w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku. Jego syn Marcos Alonso Mendoza także jest reprezentantem Hiszpanii, zawodnikiem m.in. Chelsea czy Barcelony[12].

Alonso zmarł 9 lutego 2023 w wieku 63 lat na raka[13].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Fallece Marcos Alonso Peña [online], www.fcbarcelona.es [dostęp 2023-02-09] (hiszp.).
  2. 1 2 Marcos Alonso, el Pichón de una saga de futbolistas [online], cronicaglobal.elespanol.com [dostęp 2024-03-26] (hiszp.).
  3. ↑ Marcos Alonso [online], national-football-teams.com [dostęp 2024-03-26] (ang.).
  4. ↑ El destino persigue a Marcos Alonso [online], lavanguardia.com [dostęp 2024-03-26] (hiszp.).
  5. ↑ 2–1: ¡Que final! [online], mundodeportivo.com [dostęp 2024-03-26] (hiszp.).
  6. ↑ Marcos Alonso [online], bdfutbol.com [dostęp 2024-03-26] (ang.).
  7. ↑ Primera victoria de España en Wembley [online], elpais.com [dostęp 2024-03-26] (hiszp.).
  8. ↑ Marcos [online], eu-football.info [dostęp 2024-03-26] (ang.).
  9. ↑ Marcos Alonso: "La clave para ganar al Real Madrid fue jugar de tú a tú" [online], lavanguardia.com [dostęp 2024-03-26] (hiszp.).
  10. ↑ Logró un ascenso e hizo debutar a Reyes: el Sevilla despide a Marcos Alonso [online], estadiodeportivo.com [dostęp 2024-03-26] (hiszp.).
  11. ↑ Destituye a Tapia y ficha a Marcos Alonso [online], diarovasco.com [dostęp 2024-03-26] (hiszp.).
  12. ↑ From grandfather, to father to son: Chelsea's Marcos Alonso makes football history with Spain debut [online], standard.co.uk [dostęp 2024-03-26] (ang.).
  13. ↑ El Racing llora la muerte de Marcos Alonso, jugador verdiblanco en dos etapas y técnico entre 1996 y 1998 [online], copa.es [dostęp 2024-03-26] (hiszp.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]