Przejdź do zawartości

Marek Bieńczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Marek Bieńczyk
Ilustracja
Marek Bieńczyk (2025)
Data i miejsce urodzenia

6 lipca 1956
Milanówek

Narodowość

polska

Dziedzina sztuki

literatura piękna

Ważne dzieła

Książka twarzy

Nagrody

Paszport „Polityki” (1999)
Nagroda Literacka im. Władysława Reymonta (2000)
Nagroda Literacka „Nike” (2012)

Marek Bieńczyk, Kazimiera Szczuka, Paweł Goźliński

Marek Bieńczyk (ur. 6 lipca 1956 w Milanówku) – polski pisarz, historyk literatury, tłumacz z języka francuskiego, eseista, współpracownik „Tygodnika Powszechnego[1]; enolog.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Studiował romanistykę na Uniwersytecie Warszawskim[2]. Pracuje jako historyk literatury w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk[3]. Wykłada też w Studium Literacko-Artystycznym na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Jest współpracownikiem francuskiego kwartalnika „L’atelier du roman”[2]. Znawca literatury polskiego romantyzmu i współczesnej humanistyki francuskiej. Jego debiutem naukowym była rozprawa Czarny człowiek. Zygmunt Krasiński wobec śmierci (1990)[3].

Jest członkiem International Federation of Wine and Spirits Journalists and Writers (F.I.J.E.V.), współpracuje z krakowskim Collegium Vini. Publikował i publikuje cykle felietonów na temat wina m.in. w „Magazynie” „Gazety Wyborczej”, „Przekroju”, miesięczniku „Forbes”, dwumiesięczniku „Magazyn Wino” i miesięczniku „Kuchnia”. Wraz z Wojciechem Bońkowskim stworzył pierwszy polski przewodnik enologiczny Wina Europy.

7 października 2012 został laureatem Nagrody Literackiej „Nike” za zbiór esejów Książka twarzy[4]. Za książkę Książę w cukierni otrzymał nagrodę Graficzna Książka Roku 2013 (polska sekcja IBBY[5]). W 2019 został nominowany do Nagrody Literackiej „Nike” za zbiór esejów Kontener[6].

10 grudnia 2023 roku otrzymał Nagrodę Literacką im. Juliana Tuwima[7]. W 2025 roku otrzymał Nagrodę Literacką Warszawy w kategorii „Warszawski twórca”[8]. W 2026 został laureatem 25. edycji Nagrody „Nowych Książek” za prozę „Rondo Wiatraczna”, którą opublikowało Wydawnictwo Karakter[9].

Należy do Stowarzyszenia Unia Literacka[10].

Tłumaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Jest przede wszystkim tłumaczem książek Milana Kundery (m.in. Nieśmiertelność; Powolność; Tożsamość; Niewiedza; Święto nieistotności; eseje), a także Emila Ciorana i Rolanda Barthes’a.

Twórczość literacka

[edytuj | edytuj kod]

Zbiory esejów

[edytuj | edytuj kod]

Publikacje o tematyce enologicznej

[edytuj | edytuj kod]

Książki dla dzieci

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Marek Bieńczyk. [dostęp 2011-10-29]. (pol.).
  2. 1 2 Marek Bieńczyk. [dostęp 2011-10-29]. (pol.).
  3. 1 2 Marek Bieńczyk. [dostęp 2011-10-29]. (pol.).
  4. 1 2 Marek Bieńczyk laureatem nagrody Nike. tvp.info. [dostęp 2012-10-07].
  5. Książę w cukierni: IBBY – Polska Sekcja [online], www.ibby.pl [dostęp 2017-07-24] (pol.).
  6. Nike 2019. Znamy 20 tytułów nominowanych do najważniejszego wyróżnienia literackiego w Polsce [online], wyborcza.pl, 23 maja 2019 [dostęp 2019-05-23].
  7. Marek Bieńczyk z Nagrodą Tuwima [online], Rynek książki, 14 grudnia 2023 [dostęp 2023-12-11] (pol.).
  8. Marek Bieńczyk Warszawskim twórcą 2025 [online], um.warszawa.pl, 27 maja 2025 [dostęp 2025-05-27] (pol.).
  9. Marek Bieńczyk laureatem 25. edycji Nagrody „Nowych Książek” [online], dzieje.pl [dostęp 2026-02-27].
  10. Unia Literacka [online], unialiteracka.pl [dostęp 2025-01-15] (pol.).
  11. Nagroda Nike 2003. nike.org.pl. [dostęp 2015-08-06].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]