Marek Eisner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marek Eisner
Data i miejsce urodzenia 18 sierpnia 1907
Borszczów
Data i miejsce śmierci 18 maja 1994
Szczecin
Zawód, zajęcie lekarz-internista, naukowiec i nauczyciel akademicki
Miejsce zamieszkania Warszawa, Szczecin
Narodowość polska
Tytuł naukowy prof. dr med.
Uczelnia Pomorska Akademia Medyczna
Wydział Lekarski
Stanowisko prof. zw., kierownik Katedry i Kliniki Endokrynologii PAM
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Marek Eisner (ur. 18 sierpnia 1907 w Borszczowie, zm. 18 maja 1994 w Szczecinie)[1]polski lekarz, endokrynolog, profesor Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Marek Eisner studiował w Wiedniu i Warszawie. W czasie okupacji niemieckiej podczas II wojnie światowej ukrywał się przed Niemcami. W roku 1946 przyjechał do Szczecina. Był pierwszym kierownikiem Kliniki Endokrynologii Pomorskiej Akademii Medycznej, na której był również wykładowcą z dziedziny internistycznej[2]. Pracował przez wiele lat jako kierownik III Kliniki Chorób Wewnętrznych w Samodzielnym Publicznym Wojewódzkim Szpitalu na Arkońskiej[3].

Pochowany jest w kwaterze żydowskiej na cmentarzu centralnym w Szczecinie (nr 62)[4].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Prof. Marek Eisner został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[2].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Monumenta Medicorum Pomeraniae (post mortem 2014).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]