Marek Eremita

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Marek Eremita (zm. po 430) – wczesnochrześcijański pisarz i teolog.

Początkowo był przełożonym klasztoru w Ancyrze, później poświęcił się życiu pustelniczemu na Pustyni Judzkiej. Jego zachowana twórczość obejmuje siedem Rozpraw praktyczno-ascetycznych oraz dwa traktaty dogmatyczno-polemiczne: O Melchidezeku (De Melchisedech) i Przeciw nestorianom.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Berthold Altaner, Alfred Stuiber: Patrologia. Wyd. 1.