Marek Hawełko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marek Hawełko
Ilustracja
Marek Hawełko, 1988
Państwo

 Polska

Data urodzenia

10 sierpnia 1959

Tytuł szachowy

mistrz międzynarodowy (1984)

Ranking FIDE

2380

Miejsce w kraju

niesklasyfikowany na liście aktywnych

Marek Hawełko (ur. 10 sierpnia 1959) – polski szachista, mistrz międzynarodowy od roku 1984 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

W 1978 r. zdobył w Bolesławcu tytuł mistrza Polski juniorów do 20 lat. W latach 1979–1989 sześciokrotnie uczestniczył w finałach indywidualnych mistrzostw Polski, w 1986 r. w Bytomiu zdobywając medal złoty, a w 1987 r. we Wrocławiu – brązowy. W barwach klubu "Avia" Świdnik zdobył cztery medale drużynowych mistrzostw Polski: złoty (1982), dwa srebrne (1979, 1980) oraz brązowy (1981). Był również brązowym medalistą drużynowych mistrzostw Polski w szachach błyskawicznych (1977). W 1984 r. zwyciężył w międzynarodowym turnieju w Rzeszowie[1].

Reprezentował Polskę na dwóch olimpiadach szachowych w 1986 i 1988 r., na których rozegrał ogółem 23 partie[2].

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1986 r., z wynikiem 2480 punktów zajmował wówczas 1. miejsce wśród polskich szachistów[3]. Od 1996 r. nie występuje w turniejach klasyfikowanych do szachowego rankingu ELO[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Szachy" 1/1985, str. 22
  2. OlimpBase. [dostęp 2009-02-13].
  3. FIDE rating history :: Hawelko, Marek
  4. benoni.de/schach/elo: Hawelko, Marek. [dostęp 2009-02-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]