Marek Kościkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marek Kościkiewicz
Ilustracja
Marek Kościkiewicz (2011)
Data i miejsce urodzenia 22 lutego 1960
Warszawa
Pochodzenie Polska
Instrumenty gitara
Gatunki pop, pop-rock
Zawód muzyk, wokalista, kompozytor, producent muzyczny, autor tekstów
Wydawnictwo Zic Zac, Pomaton EMI, BMG Poland, Agora
Powiązania De Mono, Ocean Front
Strona internetowa

Marek Kościkiewicz (ur. 22 lutego 1960) – polski muzyk, gitarzysta, wokalista, kompozytor, producent i autor tekstów. Członek Akademii Fonograficznej ZPAV[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Po ukończeniu studiów z zakresu wzornictwa przemysłowego zajął się projektowaniem. Opracował m.in. logotyp zespołu Oddział Zamknięty[2].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W latach 1974–1979, jako członek artystycznego zespołu „Gawęda”, występował na wielu scenach za granicą, m.in. w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Szwecji, Rosji, Danii i Jugosławii[3].

W 1987 roku założył, wspólnie z Dariuszem Krupiczem i Piotrem Kubiaczykiem, zespół pop-rockowy, który z początku przyjął nazwę „Mono”, a następnie „De Mono”. Przez wiele lat był liderem, gitarzystą, a także kompozytorem muzyki i autorem tekstów do największych hitów zespołu. Zespół koncertował w Polsce i za granicą, m.in. w Stanach Zjednoczonych, sprzedał ponad milion płyt i otrzymał wiele prestiżowych nagród oraz wyróżnień[4].

W 1990 roku założył firmę fonograficzną Zic Zac Music Company. Wytwórnia wydała kilka premierowych płyt artystów i zespołów takich jak: Kayah, Kazik Staszewski, Andrzej Piaseczny, Mafia, Varius Manx, Elektryczne Gitary, Golden Life oraz płyty Urszuli, Artura Gadowskiego i innych[5].

Poza działalnością dla De Mono tworzył także m.in. dla Justyny Steczkowskiej („Aż po życia kres”), Patrycji Markowskiej („Póki wiruje noc”), Dody („Nie daj się”), Krzysztofa Krawczyka („Święta już”), Krzysztofa Cugowskiego („Demony wojny”), Artura Gadowskiego („Szczęśliwego Nowego Jorku”, „Ona jest ze snu”) oraz Varius Manx („Maj”)[6]. W 2005 roku skomponował i wyprodukował płytę studyjną zatytułowaną Lol dla zespołu Blog 27. Krążek ten okazał się wielkim rynkowym hitem nie tylko na rynkach europejskich, ale również w Japonii i Australii[7].

W latach 90. współtworzył oraz wydawał magazyn muzyczno-kulturalny „Machina[8]. Od 1996 roku był szefem wytwórni BMG Poland[9].

W 2003 roku brał udział w finale krajowych eliminacji do 48. Konkursu Piosenki Eurowizji. Z utworem „Zakochany”, który napisał ze swoim zespołem Ocean Front, zajął miejsce poza czołówką głosowania telewidzów[10].

Od 7 do 14 marca 2008 brał udział w drugiej edycji programu TVP1 Gwiazdy tańczą na lodzie. Jego partnerką taneczną była Aleksandra Kauc, z którą odpadł w drugim odcinku, zajmując 11. miejsce[11]. Od 6 do 13 marca 2009 uczestniczył w dziesiątej edycji programu TVN Taniec z gwiazdami. Jego partnerką taneczną była Agnieszka Pomorska, z którą odpadł w drugim odcinku, zajmując ostatnie, 12. miejsce[12].

W 2009 stworzył muzyczny zespół Stereo Project, do którego zaprosił wielu wokalistów i muzyków, śpiewających utwory w języku polskim, francuskim i angielskim, a także w dialekcie senegalskim[13][14].

9 czerwca 2013 wraz z żoną Agatą otworzył restaurację Basico, znajdującą się na warszawskim Wilanowie[15][16]. 17 sierpnia wystąpił w duecie z Viką na Festiwalu Piosenki Rosyjskiej w Zielonej Górze[17][18].

Komponuje muzykę na potrzeby branż filmowej, telewizyjnej i reklamowej oraz prowadzi własne studio nagrań, w którym nagrano wiele piosenek do reklam oraz filmów, m.in. do „Szczęśliwego Nowego Jorku”, „Fuksa” i „Hakera[19].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest dwukrotnie rozwiedziony. Z drugą żoną, Agatą, rozwiódł się w lipcu 2014. Obecnie związany jest z Weroniką (ur. 1988). Ma czworo dzieci – córki: Maję i Martę, oraz synów: Jana i Mikołaja.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Tytuł Dane dot. albumu
Tajemnice
  • Data: 1996[20]
  • Wydawca: Zic Zac
Moment
  • Data: 20 października 2003[21]
  • Wydawca: Pomaton EMI
25
  • Data: 28 września 2012[22]
  • Wydawca: Agora SA

Single[edytuj | edytuj kod]

Tytuł Rok Pozycja na liście Album
LP3
[23]
„Tylko błękit”[24] 1996 7 Tajemnice
„Gniew i żal”[24] 43
„Energia”[24]
„Szczęśliwego Nowego Jorku”
(oraz Artur Gadowski)
1997 19 Szczęśliwego Nowego Jorku
„Give It Up”[24] 2005
„Tatuaż”[24] 2012 25
„—” singel nie był notowany.

Inne[edytuj | edytuj kod]

Tytuł Dane dot. albumu
Szczęśliwego Nowego Jorku (ścieżka dźwiękowa)
  • Data: 21 września 1997[25]
  • Wydawca: Ariola Poland
Haker (ścieżka dźwiękowa)
  • Data: 9 września 2002[26]
  • Wydawca: BMG Poland

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Rok Kategoria Tytułem Nagroda Nota Źródło
1994 Najlepszy kompozytor Marek Kościkiewicz Fryderyki 1994 Nominacja [27]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ZPAV: Akademia Fonograficzna (Sekcja Muzyki Rozrywkowej) (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2010-10-03].
  2. To właśnie muzyka - Marek Kościkiewicz (pol.). zloteprzeboje.tuba.pl. [dostęp 2012-11-09].
  3. Jedynka: Gdyby nie Gawęda, nie było by De Mono (pol.). polskieradio.pl. [dostęp 2013-02-24].
  4. Historia zespołu De Mono (pol.). zespolymuzyczne.eu. [dostęp 2013-04-10].
  5. Marek Kościkiewicz (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2010-03-09].
  6. Marek Kościkiewicz - biografia (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2011-12-01].
  7. Marek Kościkiewicz „Kościk” (pol.). tvp.pl. [dostęp 2008-10-02].
  8. Małgorzata Jaworska: Marek Kościkiewicz, twórca De Mono nie wierzy w przypadki (pol.). kobieta.wp.pl. [dostęp 2008-04-13].
  9. Marek Kościkiewicz - Konwencja muzyki (pol.). konwencjamuzyki.pl. [dostęp 2011-05-09].
  10. Polish National Final 2003 (ang.). natfinals.50webs.com. [dostęp 2017-11-15].
  11. Kościkiewicz odpadł z lodu! (pol.). nocoty.pl. [dostęp 2008-03-15].
  12. Marek Kościkiewicz opuszcza „Taniec z Gwiazdami” (pol.). rozrywka.dziennik.pl. [dostęp 2009-09-14].
  13. Nowy projekt muzyczny Marka Kościkiewicza (pol.). muzyka.dlastudenta.pl. [dostęp 2009-10-12].
  14. Trójka: Między (De) Mono, a Stereo (Project) (pol.). polskieradio.pl. [dostęp 2010-09-10].
  15. TJ: Marek Kościkiewicz otworzył restaurację! (pol.). wawalove.pl. [dostęp 2013-06-26].
  16. Marek Kościkiewicz otwiera restaurację w Wilanowie (pol.). gazetawilanowska.pl, 2013-06-08. [dostęp 2013-06-26].
  17. md: Ostatnie próby przed Festiwalem Piosenki Rosyjskiej (pol.). gazetalubuska.pl. [dostęp 2013-08-16].
  18. Festiwal Piosenki Rosyjskiej: Złoty Samowar dla Michała Szpaka (pol.). wiadomosci.onet.pl. [dostęp 2013-08-18].
  19. Iga Czyżewska: 'Give It Up'' Marka Kościkiewicza (pol.). netfan.pl. [dostęp 2005-06-15].
  20. Marek Kościkiewicz – Tajemnice (pol.). www.discogs.com. [dostęp 2015-03-12].
  21. Marek Kościkiewicz, Moment (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2015-03-12].
  22. Marek Kościkiewicz, 25 (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2015-03-12].
  23. LP3 - statystyki dla wykonawcy Marek Kościkiewicz (pol.). www.lp3.pl. [dostęp 2015-03-12].
    LP3 - statystyki dla wykonawcy Marek Kościkiewicz & Artur gadowski (pol.). www.lp3.pl. [dostęp 2015-03-12].
  24. a b c d e Marek Kościkiewicz - Solo
  25. Szczęśliwego Nowego Jorku (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2015-03-12].
  26. Haker (pol.). film.interia.pl. [dostęp 2015-03-12].
  27. Fryderyki 1994 - nominacje (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2015-03-04].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]