Marek Magierowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marek Magierowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1971
Bystrzyca Kłodzka
Zawód iberysta, dziennikarz, polityk

Marek Magierowski (ur. 12 lutego 1971 w Bystrzycy Kłodzkiej[1]) – polski iberysta, dziennikarz prasowy, polityk i dyplomata.

W latach 2015–2017 dyrektor Biura Prasowego Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, w latach 2017–2018 podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych.

Studia[edytuj | edytuj kod]

W 1994 ukończył studia iberystyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu[1] (pracę magisterską napisał o Camilo José Celi)[2].

Kariera dziennikarska[edytuj | edytuj kod]

Karierę dziennikarską rozpoczynał w „Najwyższym Czasie” i „Gazecie Poznańskiej”, następnie pracował w poznańskim oddziale „Gazety Wyborczej”[2]. W latach 1995–2001 był dziennikarzem dziennika „Gazeta Wyborcza[3]. Od 2001 kierował działem zagranicznym, później działem biznesowym w tygodniku „Newsweek Polska”, następnie był zastępcą redaktora naczelnego tygodnika „Forum”. W latach 2006–2011 był zastępcą redaktora naczelnego w „Rzeczpospolitej”. Od stycznia 2013 do września 2015 był publicystą tygodnika „Do Rzeczy[4][5]. Swoje felietony publikuje w miesięczniku „W drodze” i „Przewodniku Katolickim”. Od września 2014 do września 2015 współprowadzący audycji „Ekonomia raport” w Telewizji Republika[6]. Jest autorem książki Zmęczona. Rzecz o kryzysie Europy Zachodniej (2013)[7].

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 2015 zrezygnował z pracy w tygodniku „Do Rzeczy” i przeszedł do Kancelarii Prezydenta RP Andrzeja Dudy, gdzie został zatrudniony jako ekspert ds. dyplomacji publicznej[8], a 1 grudnia 2015 został dyrektorem biura prasowego, zastępując na tym stanowisku Katarzynę Adamiak-Sroczyńską[9]. 5 maja 2017 złożył rezygnację z zajmowanego stanowiska, która tego samego dnia została przyjęta przez prezydenta[10]. W tym samym miesiącu został powołany na stanowisko podsekretarza stanu w MSZ[11]. 17 kwietnia 2018 został zgłoszony oficjalnym kandydatem na ambasadora Polski w Izraelu[12]. 1 czerwca 2018 odwołany ze stanowiska podsekretarza stanu w MSZ[13]. 11 czerwca 2018 minister spraw zagranicznych Jacek Czaputowicz wręczył w imieniu Prezydenta RP nominacje na ambasadora Polski w Izraelu[14].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Sylwetka na stronie msz.gov.pl
  2. a b Marek Magierowski. dorzeczy.pl. [dostęp 2015-09-29].
  3. Tomasz Cylka. Z „Wyborczej” do PiS. „Gazeta Wyborcza Poznań”. 48 (8685), s. 24, 27 lutego 2016. Warszawa: Agora. ISSN 0860-908X. 
  4. Redakcja (pol.). dorzeczy.pl. [dostęp 2013-02-04].
  5. Marek Magierowski (teksty). dorzeczy.pl. [dostęp 2015-09-29].
  6. Startuje jesienna ramówka TV Republika. Darek Malejonek i Bartłomiej Maślankiewicz z programami. wirtualnemedia.pl, 12 września 2014. [dostęp 18 września 2014].
  7. Marek Magierowski, Zmęczona. Rzecz o kryzysie Europy Zachodniej, Ośrodek Myśli Politycznej
  8. Marek Magierowski wzmocni administrację prezydenta Dudy. 300polityka.pl. [dostęp 2015-09-29].
  9. Marek Magierowski nowym dyrektorem Biura Prasowego KPRP. Kancelaria Prezydenta RP, 1 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-01].
  10. Marek Magierowski odchodzi z Kancelarii Prezydenta. Andrzej Duda traci rzecznika i dyrektora biura prasowego (pol.). wpolityce.pl. [dostęp 2017-05-05].
  11. Marek Magierowski wiceministrem MSZ, www.tvn24.pl [dostęp 2017-11-25].
  12. Marek Magierowski kandydatem na ambasadora Polski, „Onet Wiadomości”, 17 kwietnia 2018 [dostęp 2018-04-18] (pol.).
  13. Szymon Szynkowski vel Sęk nowym wiceministrem spraw zagranicznych (pol.). www.msz.gov.pl, 2018-06-01. [dostęp 2018-06-01].
  14. Nominacje dla ambasadorów RP w Izraelu, Singapurze i Nigerii, www.msz.gov.pl [dostęp 2018-06-11] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]