Marek Rusin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Marek Rusin (ur. 16 września 1942 w Warszawie) – polski inżynier, nauczyciel akademicki, urzędnik państwowy, były kierownik Ministerstwa Łączności.

Życiorys[edytuj]

W 1965 ukończył studia na Wydziale Łączności Politechniki Warszawskiej, w tym samym roku został pracownikiem naukowym tej uczelni. W 1976 uzyskał stopień doktora ze specjalnością w zakresie radioelektroniki. Zajmuje stanowisko docenta. Pracuje w Instytucie Radioelektroniki na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych.

W latach 1990–2000 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Łączności. Od 1991 do 1993 zajmował stanowisko prezesa Państwowej Agencji Radiokomunikacyjnej. W rządzie Jana Olszewskiego kierował resortem łączności. W okresie 2000–2002 był wiceprezesem Urzędu Regulacji Telekomunikacji, a w latach 2003–2007 doradcą prezesa zarządu Telekomunikacji Polskiej.

Należy do Stowarzyszenia Inżynierów Telekomunikacji i Stowarzyszenia Elektryków Polskich.

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Ordery dla przedstawicieli rządów okresu transformacji. prezydent.pl, 3 czerwca 2011. [dostęp 3 czerwca 2011].

Bibliografia[edytuj]

  • Marek Rusin w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 3 czerwca 2011].