Marek Surmacz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marek Surmacz
Marek Surmacz
Data i miejsce urodzenia 31 stycznia 1955
Gorzów Wielkopolski
Zawód polityk, policjant
Alma Mater Uniwersytet Szczeciński
Stanowisko poseł na Sejm V kadencji (2005–2007), wiceminister spraw wewnętrznych i administracji (2006–2007)
Partia Prawo i Sprawiedliwość
Odznaczenia
Medal za Ofiarność i Odwagę

Marek Tomasz Surmacz (ur. 31 stycznia 1955 w Gorzowie Wielkopolskim) – polski polityk, funkcjonariusz Milicji Obywatelskiej i Policji, poseł na Sejm V kadencji, od 2006 do 2007 sekretarz stanu w MSWiA, były doradca prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego ds. bezpieczeństwa.

Życiorys[edytuj]

W 1974 ukończył Technikum Melioracji Wodnych w Gorzowie, a pięć lat później Szkołę Ruchu Drogowego Milicji Obywatelskiej w Piasecznie, gdzie uzyskał uprawnienia kontrolera ruchu drogowego. W 2002 uzyskał dyplom licencjata w zakresie administracji publicznej w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Gorzowie Wielkopolskim. W 2004 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego.

Początkowo pracował w Gorzowskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego jako majster budowlany w Zespole Robót Inżynieryjnych i inspektor w Zespole Przygotowania Produkcji. Był zatrudniony na budowach w Gorzowie Wielkopolskim i Zielonej Górze. Odbył następnie zasadniczą służbę wojskową w Poznaniu i Czerwieńsku. W latach 1977–1996 był funkcjonariuszem Milicji Obywatelskiej i Policji w ramach Komendy Wojewódzkiej w Gorzowie. Początkowo był kontrolerem ruchu drogowego, od 1979 pracował w sekcji ds. wypadków drogowych, zaś od 1987 w plutonie konwojowo-ochronnym. W 1989 brał udział w zakładaniu związku zawodowego funkcjonariuszy MO. Od 1990 kierował Wydziałem Ruchu Drogowego w Gorzowie Wielkopolskim, a od 1993 pracował w wydziale kryminalnym. W 1996 został dyscyplinarnie zwolniony z Policji za „naruszenie apolityczności służby”, po czym przeszedł na emeryturę.

W latach 1997–2001 był asystentem w biurze poselskim, zaś w latach 2001–2005 dyrektorem biura poselskiego Kazimierza Marcinkiewicza.

Od 1987 do 1990 był członkiem Stronnictwa Demokratycznego, wiceprzewodniczącym miejskiego komitetu w Gorzowie Wielkopolskim. Od 1997 należał do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego (był sekretarzem lubuskiego zarządu regionalnego), a w latach 2000–2001 do Przymierza Prawicy. Po przyłączeniu się PP do PiS został członkiem tej partii, zasiada w jej władzach regionalnych.

W latach 1990–2005 zasiadał w radzie miasta, był wiceprzewodniczącym (w latach 1994–1998), przewodniczącym komisji rewizyjnej (w latach 2003–2005), a w latach 1990–1992 i w 1998 członkiem zarządu miasta.

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 bezskutecznie kandydował z ramienia PiS w okręgu obejmującym województwa zachodniopomorskie i lubuskie. W wyborach parlamentarnych w 2005 został wybrany do Sejmu V kadencji z listy tej samej partii w okręgu zielonogórskim. Do października 2006 był wiceprzewodniczącym Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych. Od marca do czerwca 2006 kierował Komisją nadzwyczajną do rozpatrzenia przedstawionych przez Prezydenta RP projektów ustaw dotyczący służb wojskowych.

24 sierpnia 2006 powołano go na stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji, odpowiedzialnego m.in. za nadzór nad policją, Biurem Ochrony Rządu i Strażą Graniczną. Zdobył rozgłos medialny, wydając w listopadzie 2006 policjantom z komisariatu na warszawskim Dworcu Centralnym polecenie dostarczenia hamburgerów podróżującej pociągiem wiceminister pracy i polityki społecznej Elżbiecie Rafalskiej[1][2]. W grudniu 2006 na jego polecenie patrol policji z tego samego komisariatu odwiózł wysokiego urzędnika ministerstwa Tomasza Serafina do Siedlec. W drodze powrotnej dwaj policjanci zginęli w wypadku samochodowym[1][2].

Marek Surmacz został odwołany ze stanowiska wiceministra 18 maja 2007[1]. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku bez powodzenia ubiegał się o reelekcję[3].

Od 1 sierpnia 2008 do 10 kwietnia 2010 był doradcą prezydenta Lecha Kaczyńskiego ds. bezpieczeństwa. W wyborach samorządowych w 2010 wybrany ponownie na radnego Gorzowa Wielkopolskiego, został przewodniczącym komisji rewizyjnej. W wyborach parlamentarnych w 2011 bez powodzenia ubiegał się o mandat senatora w okręgu wyborczym nr 21, otrzymując 22 035 głosów (17,01%)[4]. W 2014 był kandydatem Prawa i Sprawiedliwości w wyborach na urząd prezydenta Gorzowa Wielkopolskiego[5]. Uzyskał natomiast mandat radnego sejmiku lubuskiego[6]. W 2015 ponownie został kandydował z ramienia PiS na posła[7].

27 listopada 2015 minister pracy Elżbieta Rafalska powołała Marka Surmacza na stanowisko komendanta głównego Ochotniczych Hufców Pracy[8].

Życie prywatne[edytuj]

Za uratowanie tonącego w 1985 odznaczony Medalem za Ofiarność i Odwagę. Jest żonaty, ma troje dzieci.

Przypisy

  1. a b c Marek Surmacz odwołany. rmf.fm, 19 maja 2007. [dostęp 2015-12-02].
  2. a b Wojciech Czuchnowski. Minister Blue Taxi teraz szefem OHP. „Gazeta Wyborcza”, s. 4, 2 grudnia 2015. 
  3. Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 2015-12-02].
  4. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-12-02].
  5. PiS zatwierdziło już 60 kandydatów na prezydentów miast. pis.org.pl, 25 lipca 2014. [dostęp 2015-07-27].
  6. Oni zdobyli sejmik. zachod.pl, 20 listopada 2014. [dostęp 2015-07-27].
  7. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-09].
  8. Nowy komendant główny OHP. ohp.pl. [dostęp 2015-11-27].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]