Marek Zagórski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marek Zagórski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 sierpnia 1967
Kamień Pomorski
Minister cyfryzacji
Okres od 17 kwietnia 2018
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Poprzednik Anna Streżyńska
Sekretarz stanu w Ministerstwie Cyfryzacji
Okres od 15 września 2016
do 17 kwietnia 2018
Przynależność polityczna Polska Razem / Porozumienie / Prawo i Sprawiedliwość
Sekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa
Okres od 7 grudnia 2015
do 14 września 2016
Przynależność polityczna Polska Razem
Prezes Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego
Okres od 12 grudnia 2009
do 1 marca 2014
Przynależność polityczna Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe
Poprzednik Artur Balazs
Sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Okres od 8 maja 2006
do 10 maja 2007
Przynależność polityczna bezpartyjny (z rekomendacji Samoobrony RP)

Marek Tadeusz Zagórski (ur. 6 sierpnia 1967 w Kamieniu Pomorskim) – polski polityk i dziennikarz, poseł na Sejm IV i VIII kadencji.

W latach 2006–2007 sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w latach 2015–2016 sekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa, w latach 2016–2018 sekretarz stanu w Ministerstwie Cyfryzacji, od stycznia do kwietnia 2018 kierujący tym resortem pod nadzorem premiera. Od kwietnia 2018 minister cyfryzacji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1993 ukończył studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Szczecińskiego. W 1997 ukończył kurs nowoczesnego zarządzania finansowego we Francuskim Instytucie Zarządzania, w 2001 studium podyplomowe w zakresie bankowości i finansów w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego.

W latach 1991–1993 był redaktorem naczelnym tygodnika „Punkt Widzenia”. W 1993 pracował w Wydawnictwie „Morze i Ziemia” jako kierownik działu kolportażu. W latach 1993–1995 był redaktorem naczelnym telewizji kablowej TV Gryfnet w Szczecinie. Od 1995 do 1998 był prezesem zarządu Pomorskiej Stacji Radiowej. W 1998 pracował w Urzędzie Miejskim w Szczecinie jako pełnomocnik prezydenta miasta. W 1999 był zastępcą dyrektora zespołu w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W 2005 podjął pracę jako prezes zarządu spółki prawa handlowego „Poręczenia Kredytowe”, a następnie od 2009 był prezesem zarządu Europejskiego Funduszu Rozwoju Wsi Polskiej.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W latach 1993–1997 należał do Partii Konserwatywnej, a od 1997 do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego. W latach 1999–2001 kierował gabinetem politycznym ministra rolnictwa i rozwoju wsi Artura Balazsa. Jako członek SKL w wyborach w 2001 został wybrany na posła z okręgu białostockiego, z listy Platformy Obywatelskiej. Po wyborach nie wszedł do Klubu Parlamentarnego PO, a został członkiem koła poselskiego tworzonego przez SKL (wraz z m.in. Arturem Balazsem) i w 2002 partii SKL-RNP, która rozwiązała się w grudniu 2003. Od 2004 był posłem niezrzeszonym. W wyborach w 2005 nie ubiegał się o reelekcję.

8 maja 2006 z rekomendacji Samoobrony RP objął urząd sekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi (zastępcy Andrzeja Leppera). 10 maja 2007 złożył dymisję. W tym samym roku znalazł się w grupie osób reaktywujących SKL z inicjatywy Artura Balazsa, a 12 grudnia 2009 został jego prezesem. W wyborach prezydenckich w 2010 był członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego, a także członkiem zespołu współtworzącego jego program polityczny. W wyborach parlamentarnych w 2011 został kandydatem Prawa i Sprawiedliwości do Senatu w okręgu białostockim (na mocy porozumienia wyborczego PiS i SKL, jednak był jedynym kandydatem SKL do parlamentu z ramienia PiS). Nie uzyskał mandatu, przegrywając z Tadeuszem Arłukowiczem z PO[1]. 1 marca 2014 kierowane przez niego SKL rozwiązało się, wchodząc w skład Polski Razem Jarosława Gowina[2]. W tym samym miesiącu został wiceprezesem tej partii. Ponadto objął funkcję szefa sztabu Polski Razem przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2014, w których był liderem listy partii w okręgu zachodniopomorsko-lubuskim[3] (ugrupowanie nie osiągnęło progu wyborczego). Kilka miesięcy później stanął na czele struktur partii w województwie mazowieckim.

W 2015 wystartował w wyborach parlamentarnych jako lider listy wyborczej PiS (z rekomendacji Polski Razem) w okręgu siedleckim. Otrzymał 19 018 głosów, uzyskując tym samym mandat posła na Sejm VIII kadencji[4]. 7 grudnia tego samego roku został powołany na sekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa[5]. 14 września 2016 został odwołany ze stanowiska[6], dzień później został sekretarzem stanu w Ministerstwie Cyfryzacji[7]. Pozostał również wiceprezesem ugrupowania Porozumienie, powstałego w listopadzie 2017 z przekształcenia Polski Razem.

W styczniu 2018 premier Mateusz Morawiecki powierzył mu kierowanie Ministerstwem Cyfryzacji, samemu przejmując nadzorowanie resortu[8]. W marcu tego samego roku Marek Zagórski zrezygnował z członkostwa w Porozumieniu[9], a w kwietniu przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości[10]. 17 kwietnia 2018 został powołany na stanowisko ministra cyfryzacji[11].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty, ma dwoje dzieci.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-08-28].
  2. Gowin: Polacy muszą chcieć wrócić z Londynu i zamieszkać w Polsce. W Warszawie, Krakowie i na bogatej polskiej wsi. pjg.org.pl, 1 marca 2014. [dostęp 2015-08-28].
  3. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2015-08-28].
  4. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  5. Marek Zagórski sekretarzem stanu w MSP. pap.pl, 7 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-08].
  6. Zmiany w kierownictwie MSP. 15 września 2016. [dostęp 2016-09-16].
  7. Mateusz Ratajczak: Rotacje w ministerstwie Skarbu Państwa. Odchodzi nie tylko Dawid Jackiewicz, wiceminister przechodzi do innego resortu. money.pl, 15 września 2016. [dostęp 2016-09-15].
  8. Zagórski będzie pełnił obowiązki ministra cyfryzacji. Morawiecki będzie nadzorował resort. rmf24.pl, 13 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-13].
  9. Podziękowanie dla Marka Zagórskiego. pjg.org.pl, 30 marca 2018. [dostęp 2018-04-06].
  10. Wiceszef resortu cyfryzacji Marek Zagórski i b. senator PO Andrzej Misiołek przyjęci do PiS. gazetaprawna.pl, 5 kwietnia 2018. [dostęp 2018-04-05].
  11. Prezydent Duda powołał nowego ministra cyfryzacji. onet.pl, 17 kwietnia 2018. [dostęp 2018-04-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]