Margaret (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Margaret
ilustracja
Planeta

Uran

Odkrywca

Scott Sheppard, David Jewitt

Data odkrycia

29 sierpnia 2003

Tymczasowe oznaczenie

S/2003 U3

Charakterystyka orbity
Półoś wielka

14 146 700 km[1]

Mimośród

0,6772[1]

Okres obiegu

1661,00 d[1]

Nachylenie do ekliptyki

57,367°[1]

Długość węzła wstępującego

7,067°[1]

Argument perycentrum

90,017°[1]

Anomalia średnia

322,187°[1]

Własności fizyczne
Średnica równikowa

~20 km

Średnia gęstość

1,3 g/cm³

Albedo

0,04

Jasność obserwowana
(z Ziemi)

25,2m

Margaret (Uran XXIII) – mały, zewnętrzny księżyc Urana, odkryty przez Scotta S. Shepparda i in. w 2003 roku.

Nazwa księżyca pochodzi od imienia służącej z komedii Williama Szekspira pt. Wiele hałasu o nic. Wcześniej nosił on tymczasową nazwę S/2003 U3[2].

Orbita[edytuj | edytuj kod]

Porównanie orbit satelitów nieregularnych Urana

Półoś wielka orbity tego księżyca wynosi 14,1 mln km, a jeden obieg wokół Urana zajmuje mu około 4,5 roku.

Margaret wyróżnia się spośród pozostałych księżyców nieregularnych Urana tym, że porusza się po swojej wydłużonej orbicie ruchem prostym (zgodnie z kierunkiem obrotu planety), podczas gdy wszystkie księżyce grupy Sykoraks poruszają się ruchem wstecznym, a ich odchylenie od ekliptyki wynosi 140°–170°.

Inklinacja orbity Margaret jest bliska granicy stabilności ze względu na efekt Kozai. Efekt ten sprawia, że nie są znane żadne księżyce o orbitach nachylonych pod kątami pomiędzy 60° a 140° – po odpowiednio długim czasie księżyc na takiej orbicie rozbije się o powierzchnię planety lub zostanie wyrzucony z układu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2011-12-14. [dostęp 2012-10-28].
  2. Margaret (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2018-12-25].