Margarita Aligier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Margarita Aligier
Ilustracja
Data urodzenia

1915

Data śmierci

1992

Zawód, zajęcie

poetka

Odznaczenia
Nagroda Stalinowska
Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Przyjaźni Narodów

Margarita Iosifowna Aligier (prawdziwe nazwisko Zeliger[1]; ur. 7 października 1915 w Odessie, zm. 1 sierpnia 1992 w Moskwie) – rosyjska poetka. Matka pisarki Tatjany Makarowej[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1937 ukończyła studia w Instytucie Literatury im. Gorkiego w Moskwie. Debiutowała w 1933 r. Wydała zbiory poetyckie God rożdienija, 1938 (Rok Narodzin), Żeleznaja doroga, 1939 (Droga żelazna), Kamni i trawy, 1940 (Kamienie i trawy), Pamiati chrabrych, 1942 (Pamięci odważnych), Pierwyje primiety, 1948 (Pierwsze oznaki), Nieskolko szagow, 1962 (Parę kroków).

Wśród jej utworów znajduje się poemat Zoja[3], który autorka poświęciła życiu Zoi Kosmodiemianskiej oraz jej bohaterskiej śmierci[4]. Za utwór ten w 1943 została nagrodzona Nagrodą Stalinowską II stopnia[1]. M. Aliger jest też twórczynią poematu Starzyk o polskim inżynierze – Pawle Potockim[5].

Pochowana na Cmentarzu Pieriediełkińskim w Moskwie.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Została odznaczona m.in.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Vyacheslav Ogryzko: Несчетный счет минувших дней (ros.). W: „Literaturnaya Rossiya” [on-line]. 15 maja 2009. [dostęp 2013-02-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (7 sierpnia 2011)].
  2. Татьяна Макарова, melik-pashaev.ru
  3. Margarita I. Aligier: Zoja – tekst utworu (ros.). [dostęp 2010-01-04].
  4. Leksykon PWN. [dostęp 2010-01-04].
  5. Paweł Potocki. [dostęp 2010-01-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]