Margarita Aligier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Margarita Aligier
Ilustracja
Data urodzenia 1915
Data śmierci 1992
Zawód poetka

Margarita Iosifowna Aligier (prawdziwe nazwisko Zeliger[1]; ur. 7 października 1915 w Odessie, zm. 1 sierpnia 1992 w Moskwie) – rosyjska poetka. Matka pisarki Tatjany Makarowej[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1937 ukończyła studia w Instytucie Literatury im. Gorkiego w Moskwie. Debiutowała w 1933 r. Wydała zbiory poetyckie God rożdienija, 1938 (Rok Narodzin), Żeleznaja doroga, 1939 (Droga żelazna), Kamni i trawy, 1940 (Kamienie i trawy), Pamiati chrabrych, 1942 (Pamięci odważnych), Pierwyje primiety, 1948 (Pierwsze oznaki), Nieskolko szagow, 1962 (Parę kroków).

Wśród jej utworów znajduje się poemat Zoja[3], który autorka poświęciła życiu Zoi Kosmodiemianskiej oraz jej bohaterskiej śmierci[4]. Za utwór ten w 1943 została nagrodzona Nagrodą Stalinowską II stopnia[1]. M. Aliger jest też twórczynią poematu Starzyk o polskim inżynierze – Pawle Potockim[5].

Pochowana na Cmentarzu Pieriediełkińskim w Moskwie.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Została odznaczona m.in.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Vyacheslav Ogryzko: Несчетный счет минувших дней (ros.). W: „Literaturnaya Rossiya” [on-line]. 15 maja 2009. [dostęp 16 lutego 2013].
  2. Татьяна Макарова, melik-pashaev.ru
  3. Margarita I. Aligier: Zoja – tekst utworu (ros.). [dostęp 4 stycznia 2010].
  4. Leksykon PWN. [dostęp 4 stycznia 2010].
  5. Paweł Potocki. [dostęp 4 stycznia 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]