Maria Adelajda Sabaudzka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maria Adelajda Sabaudzka
ilustracja
wizerunek herbu
Herb Marii Adelajdy jako delfiny
księżna Burgundii
Okres panowania od 7 grudnia 1697
do 12 lutego 1712
Jako żona Ludwika Burbona
delfina Francji
Okres panowania od 14 kwietnia 1711
do 12 lutego 1712
Jako żona Ludwika Burbona
Dane biograficzne
Data i miejsce urodzenia 6 grudnia 1685
Turyn
Data i miejsce śmierci 12 lutego 1712
Wersal
Ojciec Wiktor Amadeusz II
Matka Maria Anna Orleańska
Mąż Ludwik Burbon (książę Burgundii)
Dzieci Ludwik (ur. 1704),
Ludwik, książę Bretanii (ur. 1707),
Ludwik XV (ur. 1710)

Maria Adelajda Sabaudzka, Adelajda sabaudzka[1], także Maria Adelajda[1] fr. Marie-Adélaïde de Savoie (ur. 6 grudnia 1685 w Turynie, zm. 12 lutego 1712 w Wersalu) - księżniczka Sardynii, księżna Burgundii i delfina Francji.

Urodziła się jako najstarsza córka króla Sardynii - Wiktora Amadeusza II i jego pierwszej żony - Anny Marii Orleańskiej (córki księcia Orleanu - Filipa I Burbona-Orleańskiego i Henrietty Anny Stuart).

7 grudnia 1697, Maria Adelajda poślubiła Ludwika Burbona, księcia Burgundii. Ludwik był najstarszym synem Ludwika, Wielkiego Delfina i Marii Anny Bawarskiej. Ludwik Burgundzki był więc drugi w kolejce do objęcia tronu Francji w razie śmierci swojego dziada - Ludwik XIV Burbona, Króla-Słońce. Ludwik XIV bardzo lubił Marię Adelajdę, ale jego druga żona - Françoise d'Aubigné, markiza Maintenon, narzekała na jej złe zachowanie się na dworze. Maria Adelajda była bardzo swobodna i lekkomyślna.

Król przyczynił się do jej poronienia w 1703 roku, nalegając na jej uczestniczenie w wyjeździe dworu do Marly.

Maria Adelajda Sabaudzka

14 kwietnia 1711, teść Marii Adelajdy zmarł - jej mąż został kolejnym delfinem - następcą tronu, a ona została delfiną. Oboje małżonkowie zachorowali jednak na początku 1712 i zaraz zmarli (jedno w sześć dni po drugim). W tym samym roku zmarł drugi syn Marii Adelajdy i Ludwika.

Potomstwo[edytuj]

Maria Adelajda i Ludwik mieli 3 synów:

Rodowód[edytuj]

 
 
 
 
 
Karol Emanuel I Wielki
 
 
Wiktor Amadeusz I
 
 
 
 
 
 
Katarzyna Michalina Habsburżanka
 
 
Karol Emanuel II
 
 
 
 
 
 
Henryk IV Burbon
 
 
Krystyna Maria Burbon
 
 
 
 
 
 
Maria Medycejska
 
 
Wiktor Amadeusz II
 
 
 
 
 
 
Henryk I Sabaudzki-Nemours
 
 
Karol Amadeusz Sabaudzki-Nemours
 
 
 
 
 
 
Anna Lotaryńska
 
 
Maria Joanna Baptysta Sabaudzka-Nemours
 
 
 
 
 
 
Cezar Burbon-Vendôme
 
 
Elżbieta Burbon
 
 
 
 
 
 
Franciszka Lotaryńska-Mercœur
 
Maria Adelajda Sabaudzka
 
 
 
 
 
Henryk IV Burbon
 
 
Ludwik XIII
 
 
 
 
 
 
Maria Medycejska
 
 
Filip I Burbon-Orleański
 
 
 
 
 
 
Filip III Habsburg
 
 
Anna Austriaczka
 
 
 
 
 
 
Małgorzata Austriaczka
 
 
Maria Anna Orleańska
 
 
 
 
 
 
Jakub I Stuart
 
 
Karol I Stuart
 
 
 
 
 
 
Anna Duńska
 
 
Henryka Anna Stuart
 
 
 
 
 
 
Henryk IV Burbon
 
 
Henryka Maria Burbon
 
 
 
 
 
 
Maria Medycejska
 

Przypisy

  1. a b Édouard Perroy: Historia Francji: Od początku dziejów do roku 1774. Ksiązka i Wiedza, 1969, s. 600.

Bibliografia[edytuj]