Maria Brabancka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maria Brabancka
królowa Francji
Ilustracja
Wizerunek herbu
królowa Francji
Okres

od 1275
do 1285

Jako żona

Filipa III Śmiałego

Koronacja

24 czerwca 1275

Poprzedniczka

izabela Aragońska

Następczyni

Joanna I z Nawarry

Dane biograficzne
Dynastia

dynastia z Louvain

Data i miejsce urodzenia

13 maja 1256
Leuven

Data śmierci

10 lub 12 stycznia 1321,
Meulan-en-Yvelines

Miejsce spoczynku

klasztor Kordelierów w Paryżu

Ojciec

Henryk III (książę Brabancji)

Matka

Adelajda Burgundzka

Rodzeństwo

Henryk IV,
Jan I Zwycięski,
Gotfryd

Mąż

Filip III Śmiały
od 1274
do 1285

Dzieci

Ludwik d’Évreux,
Blanka,
Małgorzata Francuska

Maria Brabancka franc. Marie de Brabant (ur. 13 maja 1256 w Leuven, zm. 10 lub 12 stycznia 1321 w Meulan) – księżniczka brabancka, królowa Francji w latach 1274-1285 jako druga żona Filipa III Śmiałego, córka Henryka III, księcia Brabancji i Adelajdy Burgundzkiej (córki Hugona IV Burgundzkiego).

Ślub Marii Brabanckiej i Filipa III

Królowa Francji[edytuj | edytuj kod]

W 1274 roku poślubiła wdowca po Izabeli Aragońskiej, króla Francji Filipa III Śmiałego[1]. Marię oceniano jako piękną, mądrą i dobrą kobietę[2]. Została koronowana na królową 24 czerwca 1275 roku.

W 1276 roku zmarł najstarszy syn Filipa i jego pierwszej żony - Ludwik[1]. Jeden z doradców króla (szambelan Ludwika IX Świętego) Piotr de la Broce oskarżył królową o otrucie następcy tronu[2]. Dwa lata później Maria doprowadziła do skazania go na śmierć za zdradę[2]. Od tego czasu król był pod znacznym wpływem Marii[3]. Królowa zawarła sojusz z królem Sycylii Karolem Andegaweńskim, który chciał utrzymać swoje wpływy na francuskim dworze; dzięki temu rozpoczęła się krucjata przeciwko Aragonii[3]. Zaufanym Marii był również hrabia Robert II d'Artois (ojciec Mahaut d'Artois)[3].

Potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Maria urodziła mężowi troje dzieci[1]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Noty biograficzne i drzewo genealogiczne, [w:] Maurice Druon, Królowie przeklęci. Wilczyca z Francji, 2011, ISBN 978-83-7515-142-8.
  2. a b c Jim Bradbury, Kapetyngowie. Królowie Francji 987-1328, 2017, s. 413, ISBN 978-83-65280-35-0.
  3. a b c E.M. Hallam, J. Everard, Francja w czasach Kapetyngów, 2006, s. 355, ISBN 83-01-14861-6..