Maria Franciszek Rostworowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maria Franciszek
Wawrzyniec Ignacy Ksawery Maria Franciszek Rostworowski
Wawrzyniec Ignacy Ksawery Rostworowski
biskup
Ilustracja
Herb Maria Franciszek POL COA Nałęcz II.svg
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 29 lipca 1874
Milejów
Data i miejsce śmierci 8 maja 1956
Wiśniew
biskup diecezji lubelsko-podlaskiej
Okres sprawowania 1923-1956
Wyznanie starokatolickie
Kościół Kościół Starokatolicki Mariawitów
Śluby zakonne 1901
Sakra biskupia 4 października 1923
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 4 października 1923
Konsekrator Maria Michał Kowalski
Nagrobek bpa Rostworowskiego na terenie przykościelnym w Wiśniewie

Wawrzyniec Maria Franciszek Rostworowski, właściwie Wawrzyniec Ignacy Ksawery Rostworowski, zwany Biedaczyną Mariawickim (ur. 29 lipca 1874 w Milejowie, zm. 8 maja 1956 w Wiśniewie) – biskup Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, ordynariusz diecezji lubelsko-podlaskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wawrzyniec Rostworowski urodził się w arystokratycznej rodzinie Rostworowskich. Po ukończeniu szkoły realnej wstąpił do rzymskokatolickiego seminarium duchownego. Po święceniach kapłańskich został kapelanem arcybiskupa warszawskiego Wincentego Chościaka-Popiela, który był jego kuzynem.

Pod koniec 1898 roku młody duchowny związał się z tajnym Zgromadzeniem Kapłanów Mariawitów. Był wówczas wikariuszem w warszawskiej parafii św. Antoniego, a następnie w Błoniu pod Warszawą. W 1901 roku złożył wieczyste śluby zakonne przybierając imiona Maria Franciszek. Wkrótce za szerzenie idei mariawityzmu został karnie przeniesiony do Wiśniewa, gdzie był początkowo proboszczem parafii rzymskokatolickiej, a po 1906 roku organizatorem i pierwszym proboszczem parafii mariawickiej.

W 1907 roku został wybrany zwierzchnikiem kustodii mariawickiej na Podlasiu. Z pieniędzy uzyskanych ze spadku zakupił działkę pod kościół mariawicki w Mińsku Mazowieckim. Sporą cześć swoich prywatnych pieniędzy przeznaczył też na rozbudowę infrastruktury katedry mariawickiej w Płocku i ośrodka mariawickiego w Wiśniewie.

4 października 1923 roku kapłan Maria Franciszek Rostworowski otrzymał sakrę biskupią i został ordynariuszem diecezji lubelsko-podlaskiej. Prowadził działalność charytatywną, dbał o kontakty zagraniczne Kościoła Mariawitów, szczególnie z prawosławnymi patriarchatami w Afryce, Azji i Europie.

W czasie II wojny światowej biskup zorganizował przy swojej parafii szpital polowy dla żołnierzy Armii Krajowej.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Maria Franciszek Rostworowski pochodził z lubelskiej linii rodu Rostworowskich. Był wnukiem radcy stanu i senatora Cesarstwa Rosyjskiego, Antoniego Melitona Rostworowskiego, bratem senatora II RP, Wojciecha Rostworowskiego i stryjem Piotra Rostworowskiego.

Jego synem ze związku z Heleną Miłkowską-Rostworowską był kapłan mariawicki, Franciszek Maria Wawrzyniec Rostworowski.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]