Maria Karolina Radziwiłłowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maria Karolina Lubomirska
Ilustracja
Herb
Herb Szreniawa bez Krzyża
Data i miejsce urodzenia 1730
Głogów Małopolski
Data i miejsce śmierci 10 stycznia 1795
Tarnów
Ojciec Jan Kazimierz Lubomirski
Matka Urszula Branicka
Mąż

Karol Stanisław Radziwiłł

Maria (Marianna) Karolina Radziwiłłowa z domu Lubomirska (ur. 1730 w Głogowie, zm. 10 stycznia 1795 w Tarnowie) – córka Jana Kazimierza Lubomirskiego i Urszuli z Branickich.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Księżna, miecznikowa litewska, dama czynna politycznie, bohaterka romansu z francuskim pisarzem i botanikiem, oficerem wojsk inżynieryjnych Bernardinem de Saint-Pierre.

Dnia 23 października 1753 roku poślubiła w Mościskach Karola Stanisława Radziwiłła, zwanego Panie Kochanku, konfederata barskiego, z którym jednak rozwiodła się (z powodu m.in. pijaństwa i szaleństw męża[1]) w 1760 nim został wojewodą wileńskim. Nigdy nie wyszła drugi raz za mąż chociaż tego pragnęła, ale na przeszkodzie stawał zawsze zdecydowany sprzeciw wuja Klemensa Branickiego, który groził wydziedziczeniem i odebraniem majątku. Zachował się pomnik nagrobny na Starym Cmentarzu w Tarnowie.

Nagrobek księżnej na Starym Cmentarzu w Tarnowie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]