Maria Kwaśniewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maria Kwaśniewska
Ilustracja
Maria Kwaśniewska (w środku) wraz z Tilly Fleischer i Luise Krüger dwiema rywalkami konkursu rzutu oszczepem na IO 1936
Data i miejsce urodzenia 15 sierpnia 1913
Łódź
Data i miejsce śmierci 17 października 2007
Warszawa
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
brąz Berlin 1936 lekkoatletyka
(rzut oszczepem)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941) Srebrny Krzyż Zasługi Order Ecce Homo
Srebrny Order Olimpijski Złoty Order Olimpijski
Maria Jadwiga Kwaśniewska-Maleszewska
Kopia medalu i autografu w Alei Gwiazd Sportu w Dziwnowie
Gwiazda w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie
Grób na Starych Powązkach.

Maria Jadwiga Kwaśniewska-Maleszewska (ur. 15 sierpnia 1913 w Łodzi, zm. 17 października 2007 w Warszawie) – polska lekkoatletka, koszykarka, hazenistka, siatkarka. Medalistka olimpijska, działaczka ruchu olimpijskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Łodzi. Była córką Jana i Wiktorii z Kozłowskich. W 1933 ukończyła Żeńskie Gimnazjum im Bronisławy Sobolewskiej-Konopczyńskiej. W 1937 przeprowadziła się do Warszawy, aby studiować matematykę. Studiów nie ukończyła z powodu wybuchu II wojny światowej. We wrześniu 1939 brała udział w obronie Warszawy. Za męstwo i waleczność została odznaczona Krzyżem Walecznych[1]. Podczas okupacji niemieckiej pracowała w gospodzie sportowej „Karczma pod Kogutem”[2].

Debiutowała sportowo w Łodzi w Harcerskim Klubie Sportowym (od maja 1938 – HKS „Znicz” Łódź). W latach 1927–1938 reprezentowała ŁKS Łódź, a w 1939 została zawodniczką AZS Warszawa. Kariera sportowa Kwaśniewskiej przypadła na lata 30. XX wieku. Apogeum kariery było zdobycie brązowego medalu olimpijskiego w rzucie oszczepem podczas Igrzysk Olimpijskich w Berlinie 1936 rezultatem 41,80 m. Reprezentowała też Polskę na Mistrzostwach Europy w Oslo 1946, gdzie zajęła 6. miejsce w rzucie oszczepem (38,57 m), a także 7. miejsce w pchnięciu kulą (11,06 m)[3].

Przez zdecydowaną większość swojej kariery związana była z ŁKS Łódź, w barwach którego osiągnęła swoje największe sukcesy. Broniła również barw HKS Łódź, DKS Łódź oraz AZS Warszawa. Znalazła się wśród dziesięciu najlepszych sportowców Polski wybranych w Plebiscycie Przeglądu Sportowego 1936.

Uprawiała również gry zespołowe: siatkówkę, koszykówkę i hazenę. Była mistrzynią Polski w hazenie w 1932 i 1933 oraz w koszykówce w 1947. Zdobyła brązowy medal w koszykówce na III Światowych Igrzyskach Kobiet w Pradze w 1930[3]. Była reprezentantką Polski w tej dyscyplinie w ośmiu meczach w 1930 i 1947[3].

W czasie II wojny światowej brała czynny udział w ruchu oporu. Jej mieszkanie (Podkowa Leśna) stało się otwartym domem dla bezdomnych i głodujących Polaków i Żydów[4].

Po zakończeniu kariery zawodniczej została działaczką polskiego i międzynarodowego ruchu olimpijskiego. W latach 1947–1979 była członkiem zarządu PZLA[2]. W 1979 została odznaczona brązowym medalem orderu olimpijskiego[2]. Za zasługi na tym polu została odznaczona m.in. Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, dwukrotnie otrzymała Order Olimpijski Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, a ponadto medal Kalos Kagathos. W tym samym roku odsłoniła (nie osobiście) replikę swojego medalu w Dziwnowie na Alei Gwiazd Sportu podczas festiwalu Gwiazd Sportu.

Od 1999 Honorowa Obywatelka Miasta Koła[5], Honorowa Obywatelka Miasta Ostrzeszów (1999)[6][2]. W 2000 została udekorowana Orderem Ecce Homo[7], przyznawanym ludziom, którzy wbrew wszelkim przeciwnościom, poprzez konsekwentną działalność dają świadectwo bezinteresownej miłości bliźniego.

Jej trzecim mężem (wcześniej dwukrotnie owdowiała) był Władysław Maleszewski, koszykarz i trener reprezentacji Polski[8].

Została pochowana na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 100-1-24)[9].

Osiągnięcia sportowe[edytuj | edytuj kod]

Lekkoatletyka[edytuj | edytuj kod]

Polska
  • Mistrzyni Polski:
    • w rzucie oszczepem (1931 – 34,48, 1934 – 39,61, 1935 – 36,56, 1936 – 42,77, 1939 – 37,55, 1946 – 39,42)
    • w skoku w dal (1930 – 4,86 m.)
    • w pięcioboju (1934 – 252 pkt., 1935 – 283, 1936)
    • w trójboju (1931 – 136, 1934 – 187, 1935 – 206, 1936 – 161)
    • halowa:
  • Wicemistrzyni Polski w:
    • skoku:
      • w dal:
        • 1931 – 5,03
        • z miejsca (1935 – 2,22 m.)
      • wzwyż (1946 – 1,35)
    • rzucie oszczepem (1933 – 33,58)
    • pchnięciu kulą (1934 – 10,81, 1936 – 10,68)
    • pięcioboju (1937 – 267)
    • trójboju (1946 – 157)
  • Brązowa medalistka mistrzostw Polski w pchnięciu kula (1935 – 10,37 m.)
Reprezentacja
  • Brązowa medalistka olimpijska w rzucie oszczepem (1936 – 41,80)
  • Uczestniczka:
    • mistrzostw Europy w lekkoatletyce, w:
    • Światowych Igrzysk Kobiet w Londynie (1934 – 4 miejsce – 39,21 m.)
Rekordy życiowe
  • skok w dal – 5,19 (10 maja 1931, Łódź)
  • rzut oszczepem – 44,03 (26 lipca 1936, Czeladź)
  • trójbój – 206 pkt. (22 września 1935, Lwów)
  • pięciobój „N” – 283 pkt. (1 września 1935, Łódź )
  • pięciobój „S” – 3047,36 pkt. (6 lipca 1930, Łódź)

Koszykówka[edytuj | edytuj kod]

  • Brązowa medalistka Światowych Igrzyskach Kobiet (1930)
  • Mistrzyni Polski (1947)
  • Wicemistrzyni Polski (1930)

Hazena[edytuj | edytuj kod]

  • Mistrzyni Polski (1929, 1932, 1933)

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Wryk 2016 ↓, s. 364.
  2. a b c d Wryk 2015 ↓, s. 365.
  3. a b c Wryk 2015 ↓, s. 364.
  4. Maria Kwaśniewska Maleszewska: Ja bym za siebie nie wyszła, rp.pl z 17.10.2012 [dostęp: 24.07.2016]
  5. Honorowi Obywatele Miasta Koła. [dostęp 2014-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-07)].
  6. Honorowi Obywatele. ostrzeszow.pl. [dostęp 2018-01-26].
  7. a b Order ECCE HOMO - nadania 2000, www.ecce-homo.pl [dostęp 2020-02-27].
  8. Bartosz Klimas, Medal numer jeden, regiony.rp.pl, 5 lipca 2016 [dostęp 2020-09-09] (pol.).
  9. Cmentarz Stare Powązki: MALESZEWSCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-05-22].
  10. M.P. z 1937 r. nr 64, poz. 97 „za zasługi na polu rozwoju sportu”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]