Maria Leonia Jabłonkówna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maria Leonia Jabłonkówna
Data urodzenia 4 września 1905
Data śmierci 8 lutego 1987
Zawód reżyser teatralny, krytyk

Maria Leonia Jabłonkówna (ur. 4 września 1905, zm. 8 lutego 1987) – reżyser teatralny, krytyk, pisarz, poetka.

Studiowała polonistykę, filozofię i reżyserię (PWST). We wrześniu 1939 wyjechała z Warszawy do Lwowa. Do 1941 roku przybywała w Grodnie i Białymstoku, gdzie pracowała w teatrze Aleksandra Węgierki. W 1941 wróciła do Warszawy (ukrywała się m.in u Tadeusza i Zofii Baumów). W 1944 przyjęła chrzest, przechodząc na wiarę chrześcijańską. Uczestniczyła w Powstaniu Warszawskim, gdzie została ranna. Po wojnie wyreżyserowała w Warszawie, Łodzi, Wrocławiu, Wałbrzychu, Toruniu szereg sztuk, w których grali m.in. Barbara Abramow-Newerly, Kazimierz Beroński, Tadeusz Bartosik, Helena Bartosikowa, Andrzej Bogucki, Wojciech Brydziński, Marta Chruściel, Tadeusz Czechowski, Maria Garbowska, Teodor Gendera, Aleksander Hlawaty, Wanda Jarszewska, Jan Kreczmar, Wanda Lipińska, Jan Orsza, Janina Pollakówna, Maria Seroczyńska, Mieczysław Serwiński, Irena Stelmachówna, Barbara Stępniakówna, Bogdan Szymkowski, Jerzy Tkaczyk, Jacek Woszczerowicz. Następnie pracowała w redakcji czasopisma „Teatr”.

Należała do ZASP, PEN Clubu. Działała w warszawskim Klubie Inteligencji Katolickiej. Pozostawała pod kierownictwem duchowym ks. Jana Ziei. W styczniu 1976 roku podpisała list protestacyjny do Komisji Nadzwyczajnej Sejmu PRL przeciwko zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej[1]. Po podpisaniu listu protestacyjnego do władz PRL, w latach 1976-1977 inwigilowana przez stołeczną Służbę Bezpieczeństwa w ramach Sprawy Operacyjnego Rozpracowania kryptonim „PANNA”. Latem 1978 wznowiła, po trzydziestu latach przerwy, pisanie dziennika. Zostawiła kilkadziesiąt stron zapisków z lat 1946-1947, ponad 1000 stron dziennika z lat 1978-1987, kilka nieopublikowanych wierszy. Spoczywa na Cmentarzu Bródnowskim (kw. 12R-II-23)

Wyreżyserowane spektakle[edytuj | edytuj kod]

  • 1945: Barykady Warszawy,
  • 1946: Mąż i żona,
  • 1947: Zielone lata,
  • 1949: Balladyna,
  • 1950: O krasnoludkach i sierotce Marysi,
  • 1953: Świerszcz za kominem,
  • 1957: Sługa dwóch panów,
  • 1959: Fantazy,
  • 1966: Świecznik.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kultura 1976/03/342 Paryż 1976, s. 31.