Maria Micaela Desmaisieres

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Święta
Maria Micaela Desmaisieres
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1809
Madryt, Hiszpania
Data i miejsce śmierci 24 sierpnia 1865
Walencja, Hiszpania
Czczona przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 7 czerwca 1925
przez Piusa XI
Kanonizacja 4 marca 1934
przez Piusa XI

Maria Micaela Desmaisieres (ur. 1 stycznia 1809 w Madrycie, zm. 24 sierpnia 1865 w Walencji) – hiszpańska święta Kościoła katolickiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Maria Micaela Desmaisieres urodziła się w szlacheckiej rodzinie. W 1844 roku założyła dom dla kobiet potrzebujących pomocy, głównie dla prostytutek, które chciały porzucić preceder jakim się trudniły. Przyjmowane kobiety otrzymywały prócz schronienia, wykształcenie religijne i świeckie. Z powodu wielu potrzebujących, w 1856 roku założyła zgromadzenie Służebnic Najświętszego Sakramentu i Miłosierdzia; w 1860 zostało zatwierdzone przez Piusa IX. Zmarła 24 sierpnia 1865 roku w czasie epidemii cholery i została pochowana w Walencji[1].

W 1889 roku rozpoczął się jej proces beatyfikacyjny, a w 1891 roku jej szczątki przeniesiono z cmentarza do domu zgromadzenia i umieszczone w artystycznym sarkofagu. Beatyfikował ją Pius XI 7 czerwca 1925 roku, a w dniu 4 marca 1934 roku dokonał jej kanonizacji.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]