Maria Mohylanka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maria Mohylanka
Ilustracja
Herb
Mohyła
Rodzina Mohyłowie
Data urodzenia 1591
Data śmierci 1638
Ojciec Jeremi Mohyła
Mąż

Stefan Potocki, Mikołaj Firlej, ks. Wiśniowiecki

Dzieci

Piotr, Jan, Paweł, Katarzyna (1619-1642), Anna

Maria Amalia Mohylanka (ur. 1591, zm. 1638) – córka Jeremiego Mohyły, hospodara mołdawskiego, żona kolejno wojewody bracławskiego Stefana Potockiego, wojewody sandomierskiego Mikołaja IV Firleja.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Do cerkwi św. Mikołaja w Buczaczu przywiozła ikonę Bogurodzicy, znajdującą się dziś na wschodniej ścianie ołtarza. Była także hojną protektorką Skitu Maniawskiego. Dominikankom w Kamieńcu Podolskim oddała na klasztor swoją rezydencję w tym mieście. Rozbudowała zamek w Buczaczu. Jej kosztem została zbudowana murowana cerkiew pw. Św. Trójcy w Buczaczu.

W czasie wyprawy swojego męża do Mołdawii zakończonej Bitwą pod Sasowym Rogiem, u Anny de domo Potockiej, żony Stanisława Golskiego, w Podhajcach zdeponowała skarb, który potem był przedmiotem długich sporów i procesów sądowych, a także zajazdu w roku 1618[1].

Po śmierci pierwszego męża Stefana Potockiego wyszła za mąż za Mikołaja IV Firleja, wojewodę sandomierskiego. Następnie – za ks. Wiśniowieckiego[2].

Z małżeństwa ze Stefanem Potockim miała dwie córki, Katarzynę (1619-1642) oraz Annę. Katarzyna wyszła za mąż za Janusza Radziwiłła w 1638 roku. Anna wychodziła za mąż trzykrotnie. Za Dominika Kazanowskiego, potem za Bogusława Słuszkę, a następnie za Mikołaja Stanisławskiego[3]. Miała ze Stefanem Potockim synów: Piotra, Pawła, Jana.

Jej siostry również zostały wydane za polskich magnatów: Raina za Michała Wiśniowieckiego (była matką Jeremiego Wiśniowieckiego), słynna z urody Katarzyna natomiast została wydana za księcia Samuela Koreckiego, Anna[4] za Jana Sędziwója Czarnkowskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Legenda o skarbie Mohylanki (ukr.)
  2. Bonawentura Czarliński, Stephan Giźicki: Książę Janusz Wiśniowiecki (1598-1636) w lubelskich kazaniach progrzebowych. T. 4. Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, 2007. (Lubelska Biblioteka Staropolska)
  3. Henryk Wisner: Janusz Radziwiłł 1612-1655. Warszawa: Wydawnictwo MADA, 2000.
  4. Rodowód rodziny Mushati (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]